🎵 Selena Gomez - Back to You 🎵
****
23 Eylül 2024
İçeri girer girmez keskin burnu espresso kokusunu aldı, Mert Hoca gelmiş olmalıydı. Ceren kürsüdeki masaya baktı.
Siyah kemik gözlüğüyle jilet gibi görünüyordu. Mert Varhan. Bölümdeki sayılı kızı eritmeye adaydı. Orta boyu ve fitness ürünü çelik vücuduyla beyaz gömleği çok iyi taşıyordu. Hayallerdeki zeki, mühendis erkek olabilirdi. Tabii espresso bağımlısı bir buz dağı olmasaydı. Espresso içen espresso gibi oluyordu. Karanlık. Sert. Elif Ceren'in bu düşüncesini duyunca şaşırmış ve "Benzerlik ilkesi buna deniyor sanırım" demişti.
Ama bugün masada espresso görmemişti. Kokunun nereden geldiğini anlamaya çalışırken bir yer buldu ve bilgisayarını açtı. Dikkatle ekrana bakarken imza kağıdı Ceren'e gelmişti. İmzaladıktan sonra kağıdı uzatmak için arkasına döndü, kokusunun buradan geldiğini anladı, oturan kişinin yüzüne baktığında içinden "tam bir espresso'cu" diye geçirdi. Sertten fazlaydı. Delip geçiyordu. İçinde garip bir haz hissetti.
Mert Hoca'nın yazdığı kodları hızlıca bilgisayarda yazmaya başladı. Bölümde 1 ay geçmişti ve bazı şeylerin yavaş yavaş zihninde oturmaya başladığını hissediyordu. Bazı mühendislik forumlarına üye olmuştu. Artık bazı konuşmalara cevap verebiliyor, bazı kodlardaki hataları düzeltebiliyordu.
Kısa bir dersten sonra Mert Hoca dönem projesini tanıtmaya başladı. "Bu dönem size çok güzel bir proje vermeye karar verdik, konusu çok ilginç" dediğinde Ceren zor bir şeyin gelmekte olduğunu anladı.
"Kendi basit Instagram'ınızı yapmanızı istiyoruz, hayal gücü serbest! Kullanabileceğiniz programlama dilleri..." diye devam ederken Ceren hayal dünyasına dalmıştı bile. Mert Hoca sihirli kelimeleri söylemişti: Hayal gücü serbest. Uygulama ismi, logosu, profiller... her yeni fikir yeni bir heyecan heyecan dalgasına sebep oluyordu. Hemen yurda gidip zihnindekileri kağıda dökmek istedi.
Ders biter bitmez bölümden ayrıldı ve odada Elif'in gelmesini beklerken çalıştı. Ortaya güzel seçenekler çıkmıştı ama minik bir sıkıntı vardı. Bu bir logo projesi değil, kodlama projesiydi. Öncelikle kodlara bakılacaktı.
Hevesi kırılmış şekilde üye olduğu kodlama forumlarında araştırma yapmaya karar verdi. Tam da proje konusunda olan bir tartışma buldu, yazılanları okurken projeyi nasıl yapacağına karar vermeye başlamıştı. Notlarını aldı ve kod yazmak için kullandığı platformu açtı, motivasyonunu daha da kaybetmeden önce kodun bir kısmını yazmak istemişti.
Elif de yurda gelir gelmez kendi ödevini hazırlamaya başlamıştı, iki arkadaş, bilgisayar başında, güzel ve esintili bir akşam başarıları için çalışıyordu.
Çalışmaları bittiğinde birer Türk kahvesi alıp bahçeye indiler. Yorgun ama mutlulardı.
"Elif?" dedi Ceren,
"Efendim güzelim"
"Birine bakınca sebepsizce huzurla dolmaya psikolojide ne deniyor?"
Biraz düşündü, "Güzel soruydu ama nereden çıktı?"
"Hiç. Bir kitapta okumuştum. Kızın biri biriyle tanışıyordu. İlk bakış olayı işte."
"Dur tahmin edeyim. Hikayenin sonunda aşık oluyorlar."
Güldü.
"Henüz sonunu okumadım."
Rüzgarı arkalarına alıp odalarına gittiler. Elif cilt bakımını yapıp saçını ördükten sonra ayıcıklı pijamalarını giydi ve yattı. Ceren yatıp yatmamak konusunda kararsızdı. Aklı koddaki minik bir hatada kalmıştı, gece boyu bunu düşünmüştü ve yatsa da düşüneceğini hissediyordu. Çünkü bir mühendis ne kadar yorgun olursa olsun bir hata gece boyu uyumasını engeller.
Hayat da böyleydi aslında. Bazen bir hata gecelere mal oluyordu.
Masanın başına geçti, bilgisayarı açtı ve aklına gelen çözümleri denemeye başladı. Hiçbiri beklediği sonucu vermedi. Sonunda bugün aynı konuda bir tartışma gördüğü siteye kodundaki hatayı gönderip yardım istemeyi düşündü.
Sorusunu sordu, son bir kez koda bakıp bilgisayarı kapamayı düşünürken gelen bildirim sesiyle irkildi. Saat 23:45'ti. Cevaplayan kişi, birkaç saniye içinde hatayı düzeltmişti. En azından Ceren öyle sanıyordu. Hevesle cevabı açtı.
Keşke demek için çok geçti. Anlaşılan bugün heyecanlandığı tek şey yarışma olmayacaktı.
"Elif!"
Uykulu kız "Ne oldu" diyecekken araya girip, "Biri beni takip ediyor! Ne yapacağım, ya sapıksa, ya saplantılı aşıksa, ya şuan yurttaysa? Veya..." derken Elif araya girdi,
"Şşş Ceren'ciğim, sakinleşir misin, beraber 4-7-7 yapalım hadi, 4 saniye nefes alıyoruuuuz, 7 saniye tutuyoruz, 7 saniyede veriyoruzzzz" diyerek Ceren'i sakinleştirmeye çalıştı, ama pek işe yaramamıştı.
Ceren ekranı gösterdi, Elif'in tepkisini merak ediyordu
Elif gözlüğünü taktı, ekrana eğildi ve yüksek sesle bilmuhbadboy'dan gelen cevabı okudu: "Bazen doğru cevap gözünün önündedir ördekli çoraplı kız. Biraz daha dikkatli bak, eğer bulamazsan, belki de dersleri daha dikkatli dinlemelisindir :)"
——————————
Selam!
Kısa bir geçiş bölümü olsun istedim, hikaye yeni başlıyor, her çarşamba yeni bölümlerde buluşalım, o zamana kadar yorumlarınızı bekliyorum 🖤