♡ ana karakterimiz insan Ayça'nın ağızıdan ♡
Üniversiteyi yeni bitirmiş rahatlamıştım. Mesleğime yönetmek için sabahın erken saatleri 06.00da kalktım. Tarihi mekanlarda merakım olduğu için arkeolojiği seçmiştim. Onunla ilgili çalışan şirkette girmiştim böylece her zaman tek başıma araştırmıyordum. Bu günde tek başıma başlama günüydü. Hiç görmediğim ve gitmediğim bir yerde şehirden baya uzaktaydı. Milletin oraya gitmesi biraz zordu çünkü vahşi ormandı. Ormanın içinde eski iki katlı kütüphane bulmuştum. Arabamla bahçesinde durduğumdan inip bahçesinde durdum. Evi dışarıdan incelemeye başladım. Vahşi ormanın içinde neden olur ki? Ayrıcs dışarıdan bakılınca biraz ürtpetici görünüyordu. Sarışın saçlarımı yanlarından tuttup korkumu yenmeye çalıştım.
İçeriye yavaşça girdiğimde etrafıma göz attım. Karidorda hiç bir şey yoktu toz ve örümcek ağlarından başka. İlerlemeye başladım diğer odalara girdiğimde orada hiç bir şey yoktu. Hevesle geldiğimde yere bak elim boş döneceğim bu gidişle. Üst katına çıktığımda duvarlarda hiç bilmediğim dil yazıları vardı. Merakımdan onları not aldım. Tekrardan yürümeye devam ettiğimde karşıma sadece iki tane oda çıktı. Biri sağda diğeri solda.
Soldakine girdiğimde küçük kütüphaneye girmiştim. Koskoca iki katlı evde sadece bu odada kitaplar vardı. Onların yanındaki eskiden kalma mutfak eşyalar vardı. Siyah tonlarındaydı da kütüphanede ne işi olsun? Onları incelemeye başlarken duvarda minik, minik farklı mimari yapıları vardı. Hiç günümüzdeki yapılara benzemiyordu. Onlarıda incelemeye başladım unutmadan fotoğraflarıda çektim.
Sağdaki odanın kapısına vardığımda acaba ne çıkacak diye tahminler yürüttüm. Yavaşca kapıyı açtığımda bomboş odanın ortasında yerde dümdüz yatan siyah saçları olan beyefendi vardı. İrkilip tavuk gibi hoplayarak geri çekildim adam ölü gibiydi. Ya gerçekten ölmüşse? Endişeyle yanına gelip kulağımı göğüse koyduğumda kalbi atıyordu. Derin bir rahatlamaya geri çekildim. Düzgünce oturduğumda adamı incelemeye başladım. Kıyafeti üzerinde hiç toz yoktu yani kendisi buraya yeni geldi. Üstelik vahşi hayvanları olduğu ormanda ne işin var be mübarek adam.
Beyefendiyi daha fazla rahatsız etmeden uyandırmamak için sessizce ayağa kalktım. Tam kapıya yönelecekken adam hafifçe hareketlendi. Uyanacağı belliydi. Hızlıca odadan çıkıp evin bahçesine geldiğimde evin fotoğrafını çektim. Ardından arabama binip ormandan uzaklaştım.
♡erkek ana karakterimizi Vampir Koray ♡
-aynı saate-
Sabah saatlerinde sıkıcı güne uyandım. Ormanda ne yapacağımı bilemeden öylece yürüyordum. Vahşi hayvanlar beni görünce uzaklaşır. Daha hiç karşılaşmamış olsakta. İleride terk ettiğimiz kütüphane evine gitmeye karar verdim. En son çocukken gitmiştim. Sonra terk ettik nedeni bilmediğim şekilde. İçeriye girdiğim de leş gibi toz vardı. Üst katta çıktığımda azını bıraktığınızda kitaplar duruyordu sapa sağlam.
Diğer odaya geçtiğimde yerde uzandım. Örümcek ağlarıyla dolu olan tavayı izlerken düşüncelere daldım. İnsanların arasına en son ne zaman girdik? Oda küçükken burayı terk ettiğimizde insanları görmedim. Sonra insanların arasına girmemiz babam tarafımdan yasaklandı. Neden ? Ne zararı vardı ki? Bu 24 yaşıma gelmişim hala da söylemiyordu konu kapandı diyor her seferinde. Bunu öğrenmek için gizlice araştırma yapmaya devam ettim ama bir şey bulamadım. Lakin pes etmeyeceğim.
Dışarıdan araba sesi duyduğumda şaşırdım. Vahşi ormanda bir araba sesi duymam nadir. Bi dakka.... araba sesi mi? Dedim? Hızlıca ayağa kalktıp pencereden gizlice baktığımda insan kadın vardı. Sarışın saçlarıyla güzel yüzlü bir genç. Teni normal beyaz tenliydi. Çokta beyaz değildi. Daha önce gördüğüm insanların hepsi koyu tonlarındaydı. İlk defa kendi gözlerimle beyaz gördüğüm için öylece baka kaldım. Manyak kızın vahşi ormanın içinde ne işi var? Hiç konuşmuyor? Çünkü o tarafa odaklandığım için sesi duyacağım. Lakin kız konuşmuyor? Dilsiz mi? Yoksa için konuşmamayı mı tercih ediyor? İçeriye girdiğinde bende direk aynı yere uzandım. Sırtüstü yattığımda tekrardan odaklandım.
Aslında hızlıca evden çıkıp uzaklaşıp gidebilirdim. İnsan görmeyi o kadar oldu ki heyecanımdan gitmek istemedim. Buda babamın yasağını ilk defa çiğlemişim olacak. Kızın ayakkabı seslerini duyuyordum lakin gene konuşmuyor. Diğer odaları incelediğini hissediyorum. Lakin hiç bir şey yok. En sonunda benim bulunduğum odamın sol tarafına girdiğinde orada baya bi durdu. Ardından benim bulunduğum odanın kapısının önüne geldi. Derin nefes aldığında anladım biraz korkuyor. Bense hızlıca geri yatıp uyuyormuş gibi yapmaya başladım.
Genç kız içeriye girdiğinde irkildiğini hissettim. Tavuk gibi geri çekildiğini de hissettiğimde görmek isterdim ama yapamadım. Yanıma yaklaşıp göğüsüme yaslandığında kalp atışımı hissetti. Kız benim ölüp ölmediğimi kontrol etti resmen. Ardından rahatlayarak geri çekildiğini hissettiğimde içinde gülümseme oldu. Ayağa kalktıp gitmeye hazırlandığını hissettiğimde bu kadarcık mı? Hemen gidecek mi? Biraz dursun diye hareketlendi. Lakin bu aptal hareketim kızın daha hızlıca gitmesine neden oldu.
Genç kız dışarıya çıktığında pencereden gizlice baktım görüntüsünü unutmamak için. Bir daha gelir mi? Berki gelir? Çünkü merhametli olduğu belli. Beni kontrol etmeye gelebilir. Bu sefer onunla düzgün karşılaşmalıyım.
DEVAM EDECEK
