İlk kez böyle bir yerde bulunuyordum. Evet burası bir okul, ama zengin bir okul ve benim gibiler burada hiç hoş karşılanmazlar. İlk günüm olduğu için biraz heyecanlıyım ama baş edebilirim. Buna inanıyorum. Evet inanıyorum. Zekiyim öğretmenlerin beni seveceğine eminim. Peki ya öğrenciler? Kesinlikle benim gibi fakir bir öğrencinin bursla böyle bir okulda bulunmasından ve öğretmenler tarafından da sevilmesinden hiç haz etmeyeceklerine eminim!
Okulun girişinde öylece duruyordum sürgülü demir kapılar sonuna kadar açık beni içeri davet ediyorlardı. Çantamın askılığını sıktığım ellerimi gevşettim, derin bir nefes aldım, başımı kaldırdım ve kendimi motive edip bir adım öne attım ki o anda sırtıma çarpan ağırlık nedeniyle neredeyse yüzüstü düşüyordum. Evet "neredeyse düşüyordum" dedim çünkü, karnıma dolanan sıcak bir elle son anda, düşüp dizlerimi çizmekten kıl payı kurtuldum.
Öğrenci: "Dikkat et" diye hafif kalın bir ses, tatlı şeftali kokusu eşliğinde uyarmıştı beni, tutuşu kadar kararlı ama nazik bir tınıyla. Yavaşca öne iki adım attım ve kendimi düzeltip ona doğru dönerek teşekkür edecektimki, bir anda önümde beliren birisinin, bundan iki saniye kadar öncesinde omzuma çarpması nedeniyle olduğum yerden bir adım öne doğru tökezlemiş çantamı düşürmüştüm. Almak için eğildiğimde sağ ayağını bilerek çantamın fermuarına tutturduğum peluş mavi "doreamon" karakterine bastığını fark ettim.
Çantamın askılığını sıkan elimi gevşettim aceleyle. Bunu bilerek yaptığının pekala farkındaydım, onlar zengindi, onlar yaparlardı, onlara kural yasak yoktu. Çantamı bir şekilde almam gerekiyordu. Kalkmadan tekrar çantamın askılığını kavradı parmaklarım, gözlerimi yukarı kaldırıp diktim yüzüne, bir ayağına bir yüzüne baktım.
Güzel ince vücudunu gözler önüne seren beyaz bir crop ile mini pembe bir etek giyiyordu. Siyah uzun saçları bir kaç tutam pembe saç telleriyle süslenmiş, gösterişli bir makiyaj ile ponçik yanaklarını ve dolgun dudaklarını ön plana çıkarmıştı. Duruşu ve edasıyla her kesi kendine kolaylıkla aşık ede bilirdi diye düşünürken, yüzünde oynaşan mimiklerinin altından dudağının yukarı kaymasıyla tüm masumiyyeti ve edası kaybolmuştu.
O an farkettim ki bu kız okulun gözdelerinden biriydi. Yani bilirsiniz böyle okullarda hep zengin güzel bir kız ve kendinden güzel olmayan iki kız daha yanına alıp bir grub kurar ve daha okulun ilk gününden tüm sene eylenebilecekleri bir oyuncak arayışına çıkardılar. Umarım bu gün de kaderim benimle oyun oynamaz.
Bakışlarımı yakalayan kız ne demek istediğimi anlamış olmalıydıki, büyük bir sitemle gözlerini devirip ayağını bir hışımla sürterek geri çekti. Hemen çantamı alıp kalktım
Ha-Yoon: "Üzgünüm afedersiniz, bu gün ilk günümde." dedim ve hemen iki adım geri attım. Sanki hiç birşey söylememişim, hiç yokmuşum gibi umursamaz bir tavırla arkasını döndü ve tamda o anda arkasında duran, elleri ceplerinde, tatlı bir gülümseme eşliğinde beni izleyen, beyaz gömlekli, uzun boylu, kahverengi saçları olan genci fark etmiştim. Galiba beni tutanda oydu. Ama bir teşekkür bile edemeden o kız onu koluna girerek okula doğru sürüklemeye başladı. Sevgilimiydiler?
Sanmıyorum, o bunu pek umursamıyor gibi duruyordu. Kız onu sürüklerken durmadan birşeyler anlatıyor, gülümsüyor, tuttuğu kolundan sarsıp duruyor, erkek ise elleri hala ceplerinde sadece yere bakıyor onu dinlemiyordu bile, yada bana öyle gelmişti.
Öylece durmuş onları izliyordum ki birden biri sağ kolumu tutarak kendisine bakmam için acıtarak sarstı. Hemen ona döndüm ve kolumu tuttuğu eline bakarak, "birşeymi istemiştin?" diye sordum. Az önceki süs perisinin yanındaki kızdı bu. Tuttuğu kolumu daha fazla acıtarak beni kendisine çekti, daha iyi duymam için sağ kulağıma yaklaştı ve ürpertici bir sesle adeta tısladı.
Kız: "Durduğun yere dikkat etmezsen seni burda barındırmazlar güzelim!" diye fısıldayarak yavaşca geri çekilmeden tuttuğu kolumu benden geriye savurarak beni kendisinden uzaklaştırmıştı. İşte o an anlamıştım, bu gün o oyuncak ben olacaktım.
07.03.2024 02:24
