O geceden sonraki gece, Sora yatağına uzandı, daha uykuya dalamadan bir ses duydu ve sonra gördüğü tabii ki yine boynuna dayanmış bir bıçaktı.
Sora:Merhaba, şimdi hoş geldin demek olağan mıdır sence?
(Adam iç çekti ve derin bir nefes aldı)
?:Dün bana neden öyle şeyler söyledin ki?
...
Sora:Sadece gerçeklikti, en azından benim için. Gerçekten; sonrası derin psikoloji, felsefe, ve benzeri bilimlere giriyor bu yüzden gecenin köründe hiç uğraşmaya değmez.
?:Peki ya... Neden bana sarıldın ki?
Sora:Hakikatle söylüyorum, tabii önceden dediğim gibi: Sana karşı kötü hissettim ve seni empati hakkında birazcık da olsa eğitmek için anlayış göstermeye karar verdim, ama bir sebep daha olabilir.
Adam buna cevap olarak dudaklarından sadece "söyle" kelimesini çıkardı, Sora ise kıkırdadı.
Sora:Ölümümü geciktirmek için tabii ki de şapşal.
Adam bu sözlere alınmıştı doğrusu çünkü Sora gerçekten de ereğine ulaşmıştı hem de ona şapşal demişti. Adam buna rağmen görünürde aldırmamaya çalıştı.
?:Senin için bu geceden sonrası olmayacak.
Sora:Peki son bir arzu alır mısın?
?:Ne?
Sora:Sokaklar bomboş, bana bir gece yürüyüşü ısmarla, yanında da dondurma.
Adam iç çekti ve "Tamam" deyip dikkatlice Sora'nın boynundan bıçağı çekti ve tekrardan üstüne sakladı.
Sora adamın elini tutup ön kapıya koşturdu, neredeyse bacaklarına kadar uzun, bej rengi, düğmeli bir ceketini ve siyah spor ayakkabılarını giydi. Sonra da "Gel" diyerek adamı gecenin sessiz karanlığına çekti.
Apartmandan çıktılar, artık dışarıdaydılar. Sokaklar uzun sokak lambalarıyla donatılmıştı ve Sora'nın dediği gibi bomboştu. Onun için çok...çok güzeldi, sanki gökyüzündeki yıldızlar onları izliyor ve kendi aralarında fısıldaşıyorlardı..taa binlerce, kilometrelerce ötede ama kendi aralarınca yalnız değil; tam tersi kalabalıklardı. Sanki hepsi bu gece gökyüzünde toplantı yapıyorlardı.
Yalnız, Sora bir şey fark etti; ışık sayesince birbirlerini ilk kez net görüyorlardı. Bunu fark eden Sora adama karşı "Bana bak." cümlesini kurdu ve gözlerini onun yürüdüğü tarafa çevirdi, adam da ona doğru başını döndürdü.
Sora'nın tahmin ettiği gibi adamın siyah saçları vardı. Gözleri ise çok fazla şey saklıyorlarmış gibi görünüyorlardı. Bir söz vardır ki "Gözler kalbin aynasıdır ", ama Sora o adamın gözlerine baktığında ufuk boyunca görünen tek şey boşluktu, bunun anlamı neydi?
Bunun anlamı sevgisizlik ve yalnızlıktı.