Oğulcan
"Süper fikir oğlum bak bunu kesin yapıyoruz dimi Ömerim?"
Ömer
"Oğulcan işine ya"
Oğulcan
"Öyle deme oğlum,Doruk önerdi diyorum Bu işte hayvan gibi para var bizim de en çok buna ihtiyacımız yokmu zaten"
Aybike
"Ay susmadın bir türlü ya"
Asiye
"Ne fikriymiş ki o Oğulcan?" ikisinin bu haline gülerek sordu Asiye.
Onlar didişip dururken bende Masanın üzerinde duran telefonu ve not kağıtlarını işaret ettim.Bir süre şaşkınlıkla masaya baktıktan sonra ne planladığımızı anlamamış olsa gerek ki bakışları bana döndü.
Aybike
"Bu telefondaki adama şaka yapıcaz karşılığında oğulcanın patronu doruk denen işsiz de bize para verecekmiş"
Asiye
"Bakim doruğa"
Aybike
"Çüş asiye bi kere de rahat dur"
Şaka şaka, Asiye öyle birşey demedi tabiiki. Deseydi ne olurdu bilmiyorum ama sanırım ben de onun aksine telefondaki şaka yapacağımız kızıl saçlı uzun kemikli elleri ve 1.90 boyu olan adamdan etkilendim sanırım. Allah aşkına ne diyorum ben ya. Kendine gel aybike şuan konumuz bu değil.
Asiye
"Aloo kızım duyuyor musun beni"
Aybike
"Ha asiye dalmışım ya pardon"
Tabiiki Asiye suratımın aldığı halden hemen ne düşündüğümü anladı ama uzatmak istemedi.
Asiye
"Bu dosyalar ne peki?"
Oğulcan ve Ömer sonunda didişmeyi bırakıp yanımıza geldiler.
Aybike
"Nasıl şaka yapacağımızı bilmediğimiz için doruk yardımıyla adamın hayatını özetledik.Daha doğrusu Oğulcan özetledi."
Son cümlemde göz devirircesine Oğulcana baktım, onda ise sadece heyecan ve doruktan kazanacağımız paranın sevinci vardı.
Oğulcan masanın üzerindeki dosyayı Asiyenin elinden çekiştirip yine aynı heyecanla dosyayı okumaya başladı:
"Berk Özkaya 21 yaşında genç bir şirket CEO'su.Babası Resul Özkaya ona doğum gününde hediye etmiş"
Ömer
"Çüşş"
Aybike
"Ohaa"
Oğulcan
"Doğum gününde şirket hediye etmek ne lan!"
Asiye
"Yuh yani"
Aybike
"Bayağı zenginler o zaman?"
Oğulcan
"Dur daha bitmedi"
Bu sefer hepimiz merakla oğulcana döndük.Doğum gününde şirket hediye etmek de büyük bir şov olmalıydı."Babası kesin pamuklara falan sarıyordur oğlunu" diye geçirdim içimden
"Tek yakın arkadaşı Dorukmuş.Her sabah erkenden kalkıp koşuya gidiyormuş. İşe pek düşkün değilmiş sanırım, Sadece babasının hediyesi olduğu için değer veriyormuş,Su bile döktürmüyormuş kimseye. Annesi hakkında bilgi yazmamış nedense. Ha bir de 2 yıldır ayrı evde yaşıyormuş."
Bu kadar iyi bir aileye sahipken onu ailesinin yanından ayıran şey neydi? Diye düşünmeden edemedim.Sonrasında kafamı toplamam gerektiğine emin olup asıl konumuza döndüm
Aybike
"Ee Peki biz bu adama nasıl bir şaka yapacağız?"
Ömer
"İşte orayı da düşünmemiz gerekiyor"
Oğulcan
"Kabul ettin diye yorumladım?!"
Ömer
"Ettim,ettim.."
Hepimizin paraya ihtiyacı vardı. Sırf bu yüzden kabul ettiğine emindim. Belli ki uğraşmaya niyeti yoktu
Oğulcan
"Süper şimdi fikir düşünüyoruz o zaman"
Önümüzde kağıtlar var ve bir masanın etrafına toplanmışız,ciddi ciddi zarzor tanıdığımız bir adama yapacağımız şakayı düşünüyoruz
Oğulcan Abim her zaman delidolu bir çocuktu Ömer de onun aksine efendi saygılı sessiz biri.Hepimizin abisiydi o.Tabii yine de çocukluğundan beri en çok Oğulcanla takılırdı, Ona gerçekten değer veriyor, abim de öyle. Asiyeyle çoğu zaman anlaşamasak da birbirimizi çok iyi anlıyoruz. Asiye hep cıvık cıvık ilişkiler kurar, ben de usanmadan dalga geçerdim. Bazen bana hak versede toxic ilişki kurmaktan vazgeçmezdi. Neyse seviyorum Asiyeyi iyi biri.
Çocukluğumdan beri hep bu dörtlüyle beraberim. Yani pekte yalnız değilim. Birbirinin zıttı olan dört yakın arkadaş.Birbirimiz için kardeş/kuzenden çok yakın arkadaş gibiydik. Hala da öyleyiz. Oğulcana bakmayın şebek falan ama yeri geldiğinde beni hep çok iyi anlar. Bazen öyle bir ciddileşip tavsiyeler veriyor ki insana ağzınız açık kalır
Berk Özkaya'nın çevresi nasıldı acaba? Dosyada Doruk tek yakın arkadaşının kendisi olduğunu söylemişti ama Kız arkadaşı falan vardır kesin. Adamın bakışları çekicilik akıyor.
Asiye
"Bence üzerine kahve döküp kaçalım"
Oğulcan
"Çok basit.Para kazanmak için haliyle fenaa bir şaka yapmamız lazım adam sinirden delirsin."
Ömer
"Ve başımıza bela almayacak bir şaka"
Oğulcan
"Arabasını falan mı boyasak acaba bilemedim, gerçi çıkar ki o. % kaç delirir sizce?"
Oğulcanın fikriyle yerimde doğruldum.Boya,boyamak.. Hızlıca eğilip önümde duran dosyayı alarak kontrol ettim.
"Babası Resul Özkaya doğum gününde şirket hediye etti"
"Babasının hediyesi olduğu için değer veriyormuş"
"Su bile döktürmüyormuş kimseye"
"Su bile döktürmüyormuş kimseye"
"Su bile döktürmüyormuş kimseye"
"Su bile döktürmüyormuş kimseye"
...
Aybike
"BULDUM"
Oğulcan ani kalkışımla bir anlık gaza geldi:
Oğulcan
"NEYİ BULDUNN"
Asiye
"Şakayı Oğulcan neyi olacak"
Aybike
"Boyayalım! Şirketini boyayalım!! Babasının emanetiymiş hani değer veriyormuş!!!"
Ömer
"Helal kız sana! Bir de kalıcı boyalarla boyadık mı tam olur enfess"
Oğulcan
"Sisterım bu şaka efso diyorumm. Adam sinirden Brad Pittliğini kaybedecek emin olun bakın şimdiden geliyo"
Elime masanın üzerindeki temiz kağıt ve kalemlerden birini geçirerek ciddiyete büründüm.
Aybike
"Öhm öhm. Saat gece 12'den sonra basıyoruz şirketi önce de malzemeleri alıyoruz. Hadi bakalım Eren Ailesi iş başına."
Oğulcan
"Doruktan konumu alıyorum ben."
Ömer
"Ben de bizim Fuat abiden boyaları alayım"
Asiye
"Ben Emeli okuldan alacaktım"
Ben konuşacakken tam o sırada içeriden bir ses yükseldi.
Şengül
"Aybikeee! kızım nerde kaldın sarma sarıcaz hala oyalanıyonuz ya"
Aybike
"Ben de anneme yardım edeyim gençler yoksa bu sefer beni cidden doğrayacak"
Ömer bize gaz verme amaçlı "Hadii Hadi!" diyerek ellerini iki kez çırptı
Ömer
"Herkes işinin başına gece görüşürüz o zaman"
Oğulcan
"Görüşürüz Ömer'im"
Asiye
"Görüşürüüz"
Şengül
"Kız gelsenee"
Aybike
"Geldim geldimm görüşürüz"
Ömer güldü
"Hadi selametle"