Selam aşkolarrrrr 💞
7. Bölümle ben geldimmm
Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın (satır arasıda dahil)
Lütfen
7.bölüm
🌼💋İyi okumalar 💋🌼
"Toprak kaçalım buralardan sen ben yiğit " dedim toprağa dönerek
Toprak başını yere eğmiş birşeyler düşünüyordu beni duyduğundan şüpheliydim
" abi ablam doğru diyor gidelim buralardan " dedi yiğit
Toprak hala susuyordu
Toprağı dürterek " toprak "
" hı_ efendim "
" ne düşünüyorsun "
Derin nefes alarak elimi tuttu "masal " dedi ne söyliyecekse söylemekte zorlanıyordu bu kaşlarımı çatmama sebeb oldu
" efendim "
" o aile ile git "
Hızla elimi çekip ayağıya kalktım
"Toprak ne dediğinin farkındamısın sen "
"Farkındayım bu benim içinde zor ama gitmek zorundasın "
Güldüm
" zorunda değilim hiç bir şeyin "
Ayağı kalkıp yanıma geldi " masal biliyorum bu çok zor bir karar ama lütfen onlarla git "
"Abi sen ne diyorsun hiç tanımadığımız insanlara ablamımı emanet edicez "
" evet tanımıyoruz ama onlar masalı annemizden koruyabilir "
"Nasıl onlara güvene biliriz ki "
" başka şansımız yok "
"Ben kendimi koruyabilirim bu zamana kadar nasıl koruduysam benim kimseye ihtiyacım yok "
" biliyorum Allah kahretsin bu benim için ne kadar zor olduğunu biliyor musun "
" abi zorunda değiliz amcamı aramamız yeter "
" mahkeme yine masalı onlara verir amcamın yapacağı bir şey yok "
" kaçalım işte " dedi yiğit
" bulurlar bizi "
"Gitmemi mi istiyorsun onlarla " dedim gözlerim dolmuştu
Bana bakarak gözlerini yumdu
"Ağlama lütfen "
"Sana bir şey sordum toprak"
" istemiyorum ama zorundayız anla lütfen benide bunca zamana kadar senle bir saniye bile ayrılmadım ayrılmayıda hiç düşünmedim ama seni burada bırakamam başka yere gitsekde bulurlar onlarla gitmekten başka şansın yok "
Haklıydı
"İ_istemiyorum "
Hızlıca yanıma gelip sarıldı
"Bende istemiyorum seni başkalarının yanına göndermek ama ne kadar bizim için zor olsada onlar senin gerçek ailen masal onlarla git onlara bir şans ver onlar içinde zor olmalı 17 yıldır kızlarını ölü sanıyorlar birden kızınız yaşiyor diye bir mektup alıyorlar onları da anla lütfen "
Başımı sallayıp yiğite döndüm "ablacım " diyip kolumu açtım hızlıca gelip sarıldı
"Abla abim haklı onlara git ama bizi sürekli ara mesaj at olurmu"
" her dakika mesaj atıcam size inşallah rahatsız olmazsınız "dedim gülerek
Onlarda güldü
" en son rahatsız olacağımız insansın sen " dedi toprak
Ona içten gelen bir gülüş gönderdim sonra aklıma gelen soruyu sordum
" siz napıcaksınız "
" amcamın evine gideriz zaten burada değiller "
Başımı salladım
"Şu valizi hazırlıyalım bizi bekliyorlar aşağıda " dedim hiç istemesemde
Beni onaylayıp yardım ettiler bir valiz birde sırt çantası yaptık zaten çok eşyam yoktu burada hepsini samsun'da bırakmıştım ama bir ara aldırtırdım.
Son kez odaya bakıp aşağıya indik zaten herkes de bizi bekliyorlardı
Hepsine tek tek baktım
Feride hanım gülüyordu
Babam sessizdi
Savaş abim pişmandı
Barış abim bir şey diyecek ama dili varmıyor gibiydi
İşte benim ailem ne kadarda güzel ailemiz varmış
Ben bundan sonra ne onlarla bir araya gelir ne ikinci tercih olurdum
Bitti o devir
Feride hanımın sonu olucaktım
Babamın bana baktığını hissettim ama bakmadım bundan sonra benim için bir hiçti
Bencillik mi yapıyorum acaba diye çok düşündüm de yok az bile yaptım
Savaş abime baktım son pişmanlık kime yarardı ki ben onu gıne affederdim beni bıraktı diye ama el kaldırmasını affetmem oda bunu bildiği için susuyordu hep yaptığı gibi
Barış abime baktım ağlicak gibi duruyordu ama kendini sıkıyordu
Derin nefes alıp yanına gittim
"Abim benim üzme kendini "
Ben bunu diyince ağlamaya başladı
Hemen ona sarıldım oda bana sıkıca sarıldı beni bırakmam istemiyor gibiydi ama her şey için çok geçti
"Özür dilerim abicim elimden hiç bir gelmiyor "
"Gelirdi abi en azından beni korusaydın ama sen sustun bunun için çok kırgınım sana "
"Biliyorum çok kötü bir abiyim özür dilerim"
"Özür dileme abi anlıyorum seni "
"Ben çok bencilim masal hep kendimi düşündüm"
Bir şey demedim çünkü doğruydu
" senden bir şey istiye bilirmiyim son kez "
"İste abicim her zaman istiyebilirsin "
"Yiğit ve toprağa iyi bak olurmu onları koru "
" söz veriyorum sana "
" teşekkür ederim abi ben artık gidiyim "
"Masal"
"Efendim"
"İstersen seni yurt dışına gönderebilirim " dedi abim sessizce
Başımı iki yana salladım
"Gitmeden bulurlar abi"
" kötü hisseğinde bir şeye ihtiyacın olduğunda ara mutlaka "
Aramicaktım ama başımla onayladım son kez onlara bakıp dışarı çıktım toprak gilde geldi alparslan bey gıl bizi yalnız bırakıp arabanın oraya gittiler
Toprağa sarıldım " kendini yalnız hissettiğinde ara mutlaka telefonum hep açık " dedi
" tamam "
Ayrılıp yiğite sarıldım oda sıkıca bana sarıldı
"Ablam lütfen bir şey olursa bizi ara amcam hemen seni alır "
" amcama şimdilik bir şeyden bahsetmeyen "
" ama abla "
"Aması yok geldiklerinde söyleriz tamam mı "
İkiside isteksizce başlarını salladılar
" ben gidiyorum daha çok beklemesinler "
Tam arkamı dönüp gidiyordum ki toprak elimi tuttu
Ona döndüm
"Masal eğer sana kötü davranırlarsa büyük küçük dinleme ağızların payını ver kendini güçsüz
gösterme ağlama yanlarında omzun hep dik olsun "
" saygımı mı bozayım " dedim dalgasına
"Gerekirse " dedi ciddiyetle
" tamam komtanım her dediğinizi yapacağımdan emin olabilirsiniz " dedim gülerek
" aferin asker " dedi oda gülerek
son kez ikisine bakıp arabaya bindim onlarda zaten direk arkamdan çıkardılar bu evden
Arabaya bindiğimde şöför arabayı çalıştırdı ortam şuan çok gergindi
Ahsen hanımda rahatsız olmuş olmalıki konuşmaya başladı
" kızım bu senin için zor olduğunu biliyorum ama bize bir şans versen olurmu"
"Size bir şans verdiğim için bu arabadayım zaten zorla gelmedim kimse beni zorla getiremezdi bile " dedim
son cümlemi alparslan beye bakarak söyledim bir nevi beni tehdit etmişti evde
Oda anlamış olmalıkı güldü
"Niye gülüyorsunuz " dedim kaşlarımı çatarak
" abine benziyorsun "
"Abımı ?"
" evet nur topu gibi 3 abin var "
Tükürüğümde boğuldum
" alparslan kızın kalbine indirdin alıştıra alıştıra söyleseydin ya" dedi ahsen hanım
alpaslan bey omuzlarını silkeledi
" Iyımısın kızım "
"İyim ahsen hanım " dedim
Arabaya bindiğimizden beri hiç konuşmayan o ikiliye döndüm
Ahsen hanım anlamış olmalıki tanıtmaya başladı
" bak kızım bu üçüzün poyraz buda kardeşin can "
Poyraz benim üçüzüm müydü
Bir kardeşim daha mı vardı
O zaman yankıda üçüzümdü büyük göstermiyordu çünkü odadaki diğer kişide abilerden biriydi
" memnun oldum beni biliyorsunuz zaten "
İkiside başını salladı
Ahsen Hanım'a dönüp " yankı nasıl oldu "dedim
Ahsen hanım gülümseyerek " iyi hastaneden çıktı "
"İyi çok şükür" dedim sessizce
"O yanındaki çocuk kimdi " dedi ahsen hanım gülümseyerek
Herkes yerinde kıpırdandı
Ahsen hanımda anlamış olmalıki onlara ters ters bakıp bana döndü
" neden sordunuz "
" seni çok seviyor belliki gelmene bile izin vermedi "
Toprağı sevgilim sanmış olamazdı demi
Valla sanmış
Bu gülmeme sebep oldu
"Yalnış anladınız o benim ikizim " dedim
" afedersin ben onu öyle görünce sevgilin sandım "
"Önemli değil "
Diğerlerine baktığında alparslan bey ve can rahatlamışlar gibiydiler
Beni kıskanmış olamazlar demi
'Valla kıskandılar '
Poyraza döndüğümde kaşlarını çatıp ellerini sıkıyordu
Ne olmuştuki birden
Kaşları çatıp " poyraz iyimisin sen " dedim
Bana dönünce normale döndü "iyim neden "
"Bilmem birden garip geldin "
"Yok iyim "
Ahsen hanım eğip kulağıma " ikizim dedin ya kıskandı " dedi
Kaşlarım istemsizce havaya kalktı " ciddi misiniz " dedim
Başını sallayıp "poyraz çok kıskanç biridir sakın böyle durduğuna bakma beni babandan bile kıskanır "
"Anladım "
Poyraza döndüğümde biraz daha sakindi o sırada araba durdu
"Geldik efendim "
Arabadan inip eve baktım güzel bir evdi yürümeye başladık
Gazamız mübarek olsun
Alparslan bey kapıyı çaldığı gibi kapı açıldı
Kapıdamı bekliyorlardı
"Hoşgeldiniz alparslan bey" dedi cilveli sesle kapıdaki kadın
Alparslan bey cevap vermeden sadece başını sallayıp içeri girdi
Yüzümü ekşitip yan tarafa döndüm o sırada poyraz da aynı şeyi yaptı oda beni görmüş olmalıki ikimizde güldük
Benziyorduk hemde hattından fazla bunca yıl ayrı kalsakta hareketlerimiz bile benziyordu
Oda bunları düşünmüş olmalıki buruk bir tebessüm etti bende ona karşılık verdim
" sizde hoşgeldiniz " dedi
"Hoşbulduk " diyip içeri girdik
Oturma odası olmalıydı içeri göz attığımda koltukta oturan iki kişi gördüm birisi hastanedeki adamdı zaten
Onlarda bana baktılar ilk kez gördüğüm adamın kaşları havaya kalktı beni gördüğünde daha sonra bi poyraza sonra bi bana baktı benzerliğimize şaşırmıştı belliki
Ahsen hanım " kızım gel otur seni abilerinin tanıştırıyim " dedi
Gidip yanına oturdum
"Bak bu ikinci abin kuzey " dedi
Kuzeye döndüğümde hastanedeki adam olduğunu gördüm başımla selam verdim
Oda aynı şekilde karşılık verdi
"Buda üçüncü abin batı " dedi ahsen hanım
Batı dediği kişiyi döndüm başımla onada selam verdim ama o hiç bir şey demeden odadan çıkıp gitti
'Öküz ne olucak '
O sırada merdivenlerden pata küt birisi indi oraya döndüğümde bir çocuk gördüm gözlerini ovalıyarak önüme geldi
" sen benim ablam mısın " dedi heycanla
Ahsen hanıma döndüğümde gözleri dolu dolu başını salladı sanki ne diyeceği anlamış gibi
Çocuğa dönüp gülümsedim benden bir cevap bekliyordu heycanla
" evet ben senin ablanım " dedim
"Adın ne güzellik " dedi sanki biraz da çapkınız
Bu hitabı gülmeme sebep oldu
" benim adım masal senin adın ne yakışıklı "
Elini kaldırıp gamzemin üstüne koydu bu hareketine daha çok güldüm
" seninde gamzen var " dedi
" evet benimde gamzem var seninde varmı "
Üzülerek " benim gamzem yok ama poyraz ve abimde var "
Poyraz " lan ben senin abinim poyraz diyip durma " dedi
" canım istemiyor sana abi demek " dedi
"Sen merak etme ben canını istetirim senin " dedi tehdit ederek
Alparslan bey " sen benim oğlumu tehdit mi ediyorsun " dedi poyraza dönüp
" ne haddime baba o benim biricik kardeşim hiç tehdit edermıyım " dedi
Can "bende senin biricik kardeşin miyim " dedi
Poyraz can'ın ensesine vurup "oğlum kendini eymenlemi kıyaslıyorsun " dedi
Ahsen hanım "oğlum kaç kere dedim kardeşine vurma diye " dedi
Ama kimse ahsen hanım'ı takmadı
" hah o veletle ne kendimi kıyaslicam " dedi can
Eymen'i mi kıskandı o
Eymen "can kıskanma ben senden daha yakışıklıyım " dedi
'Bu çocuğun tatlılığı şaka mı '
" sen öyle sanmaya devam et " dedi can
Eymen bana döndü gözleri dolmuştu
" ablacım ben çirkin miyim " dedi
Hemen kucağıma alıp yanağından öptüm " sen çok yakışıklısın onlar seni kıskandıkları için öyle diyorlar "
Hemen gülümsedi "gerçekten mi "
"Geçekten"
"Sende çok güzelsin "
" teşekkür ederim bitanem " dedim gülerek
"Poyraz bak ablam bana bitanem dedi kıskan "
Bu çocuk niye bu kadar fena
Poyraz Eymen'e göz devirdi baş edemiceğini anladı
" sen kaç yaşındasın bakalım " dedim
Elini 5 yaptı " 5 yaşındayım " dedi
" kocaman olmuşsun "
" o zaman mira ile evlenebilir miyim "
Gözlerim irice açıldı bu çocuk beş yaşına göre fazlamı çapkın
"Mira kim "
Elleriyle saçını karıştırdı " sevgilim " dedi
" vayy güzelmi peki " dedim
"Çok güzel peri gibi "
" bir gün beni de tanıştırırsın artık merak ettim"
Heycanla başını salladı " tanıştırırım tabiki "
Ona gülümseyip başımı kaldırdım herkez bize bakıyordu gülümseyerek ama bu daha çok buruk bir gülümsemeydi
Ahsen hanıma dönüp " izin verirseniz biraz dinlene bilirmiyim " dedim
" tabiki kızım gel seni odana götüriyim "
Ahsen hanımı takip edip odaya geldik
"Buradı senin odan sen dınlen ben seni akşam yemeği vaktinde kaldırırım " dedi
Başımı sallayıp odaya girdim güzel bir odaydı ama daha sonra incelerdim
Yatağa girip bugün olanları düşünerek uykuya daldım
🌼💋Bölüm sonu 💋🌼
En güçlü iki savaşcı sabır ve zamandır.
Lev Tolstoy
Masal?
Toprak?
Yiğit?
Poyraz?
Yankı?
Alparslan bey (baba)?
Ahsen hanım (anne)?
Kuzey?
Batı?
Can?
Eymen?
Karakterler?
________________________________________________
Bölümü beğendiniz mi?
En beğendiğiniz karakter kim?
Bundan sonra bölümleri kısa ama haftada 3 bölüm atıcam
8 . Bölüm için oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın
8. Bölümde görüşürüz
Baysssssss 💋
