Selam aşkolarrrrr
6.bölümle ben geldim
Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın
Lütfen
6.bölüm
🌼💋 iyi okumalar 💋🌼
POYRAZ'IN ANLATIMIYLA :
Biz daha ne olduğunu anlamadan abisi masalı omzuna atıp çıktılar
Diğer çocuk'da geçmiş olsun diyip oda hemen çıktı yankıya döndüğümde yüzüne baktım
"İyi pataklamışlar " dedim gülerek
Göz devirerek "senin yüzünden bu haldeyim "
Omuzlarımı silkelen can ve Kuzey abimin yanına oturdum
Babam bize dönerek "eve gidince bunu konuşucaz ikizler " dedi
İkizler
Doğru biz ikizdik üçüz olamadık üçüzümüz bizi terk etmişti
İkimizde başımızı salladık anneme döndüğümde hala kapıya bakıyordu
" anne ıyımısın "
Annem bana dönerek başını salladı "iyim oğluşum "
"Niye kapıya bakıyorsun "
" Masalı eve davet edicektim ama gitti " dedi üzgünce
Babam annemin yanına gitti ve elini tuttu " bir şey olmaz güzelim bidaha karşılaşırsak davet edersin eve olur mu " dedi
Annem gülümseyerek başını salladı
Ve evet o sahne gerçekleşti
Bakışma
Biz kardeşleri bir öksürük tuttu
Annem utanarak geri çekildi babamda homurdanarak yerine geçti
Peder durmuyu ki yerinde
" bi kardeş daha kaldıramicam " dedim
Annem kızarırken babam bana baktı
" sanamı sorucam dünki velet "
" estağfurullah peder isterseniz eve gidin siz "
Altan laf sokmam
Babam gözlerini kısarak bana baktı tam konuşucaktı ki annem
"Tamam kapatın şu konuyu " dedi utanarak
Yankıya dönerek "ıyımısın bitanem ağrın varmı "
"İyiyim anne ağrım yok "
Onlar konuşurken kuzey abime döndüm düşünceli görünüyordu ona baktığımı hissetmiş olmalıki oda bana döndü
" bu kadar benzerlik sencede tesadüf mü abi "
" evet ne olmasını bekliyorsun ki " dedi ayağıya kalkarak
Anneme dönerek "ben bahçedeyim " diyerek odadan çıktı
'Kaba herif '
ERTESİ GÜN
Yüzüme konan öpücüklerle uyanmaya başladım kim diye baktığımda yiğit olduğunu gördüm
Uyandığımı görünce gülümsedi
"Günaydın ablaların bitanesi "
"sanada günaydın bebeğim "
" dün çok korktum abla " dedi
Derin nefes alarak " özür dilerim ablacım seni ve diğerlerini korkutmak istemedim sadece biraz hava almak istemiştim ama onu bile beceremedim"
" biliyorum ablam bu aralar biraz zor günler geçiriyorsun ama biz hep senin yanındayız beraber bu günleri atlatacağız " dedi buruk bir gülümsemeyle
"İyiki varsınız"
" sende iyiki varsın "
Bu havayı dağıtmak için " ablasının bebeği büyümüşte ona abilik mi yapıyor " dedim gülerek
Oda ne yaptığımı anladı ama bozuntuya vermeden bana ayak uydurdu
"Abla dışarda pek ablam gibi gözükmüyorsun " dedi sırıtarak
Kaşları çatarak bi ona bi kendime baktım bu çocuk niye bu kadar uzun ki daha 15 yaşındaydı
Allah'ım biraz banada boy verirmisin (amin)
" yani ne demek istiyorsunuz yiğit efendi " dedim tek kaşımı kaldırarak
Yıtkunarak " hiç bir şey canım ablam hadi kahvaltıya gidelim " dedi korkarak
Onun bu haline gülmeden edemedim
"Tamam sen git ben geliyorum şimdi "
Kafasını sallayıp odadan çıktı
Yataktan kalkarak hazırlanmaya başladım herkes mutlu gibi davranıyor ama kimse mutlu değil herkes ne yapacağımı şaşırmış nasıl bi yol yürüyeceğini bilmiyor
Dün iyi bir azar yedikten sonra odama çekildim ama ne yaşadım ben öyle dün
Hatırlıyınca gülesim geliyor
Üstümü ve baş örtümü takarak aşağıya indim kendimi toparlıyarak yemek odasına girdim 'zenginiz yani ' bu dediğime sonra gülücem
İçeri girdiğimde sadece biz bizeydik dedem neden hala yoktu
"Günaydın " dedim ve toprağın yanına oturdum
"Sanada günaydın güzel kızım "
"Sanada Günaydın güzel kızım "
Savaş abim ve babam aynı anda söyledi
Babam abimi öldürecek miş gibi bakıyordu
" yüz kere dedim o benim kızım savaş "
Abim omuzları silkeledi
"Benimde kızım "
"Senin değil benim kızım sen onun abisisin "dedi babam
Onların bu hallerine güldüm babama dönerek " dedem nerede " dedim
" deden kars'a gitti "
"Neden "
" karısını özlemiş "
Ağzım açıldı
Toprak gülerek ağzımı kapattı kulağıma eğilerek "yaşlandı ama hala çapkınlıkları bitmedi "
" babaanneminde pek farkı yok aslında "
" evet arayıp iki saat cilve yapıyor adama "
"Benimde kocam olsa bende ona ci__ "
Salonda herkes öksürük krizine girdi onlara baktığımda bana bakıyorlardı ne olmuştu şimdi
" iyimisiniz " dedim
" iyiz abicim "
"Ne oldu ki "
".......... "
Kimseden ses çıkmadı yiğite döndüğümde gülüyordu
"Ablacım ne kaçırdım ben "
" abla sen benimde kocam olsa dedinya ondan bu haldeler "
Dertleri anlaşıldı
"Yiğit abicim sus istersen " dedi barış abim
Yiğit elini ağzına götürerek fermuar çekti
"Hadi artık kahvaltı yapın" dedi babam
Herkes kahvaltı yapmaya başladı ama ben kapıya bakıyordum
Toprak bana dönerek "boşuna bakma burada değil "
"Nereye gitti "
"Bilmiyorum biz hastanedeyken gitmiş olmalı "
"Babam hiç aramadımı "
"Niye arasın ki "
"Toprak böyle yapma benim annem olmasada senin annen o "
" senin değilse benimde değil "
" Toprak __ "
"Kahvaltını yap masal " dedi beni susturarak
Üzgünce önüme dönüp kahvaltı yapmaya başladım
4 SAAT SONRA
Salonda oturmuş boş boş oturuyorduk kimse konuşmuyordu o sırada zil çaldı
Sultan abla kapıyı açmaya gitti kim geldi diye kapıya döndüğümde annem gelmişti sözde annem
Annemin içeri girmesiyle herkes ayağıya kalktı
"Senin burada ne işin var " dedi toprak
Toprağın dönerek "toprak saçmalama burası onunda evi "
" masal bu kadar şey yaptıktan sonra nasıl hala onu savunursun "
"Onu savunmuyorum "
Toprak babama dönerek "baba bir şey söylesene " dedi
Babam hiç bir şey söylemedi başını eğdi ne olursa olsun onu seviyordu evden gitmesini istemiyordu
Babamın her zaman ilk tercihi karısı olmuştu sadece o değil abim gilinde
Biz bu yüzden burdan gitmedik mi babam karşı gelseydi burada kalırdık bunun için ona kırgınım ama bilmesine gerek yok bunu söylesim hiç bir şey değişmicek her zaman olduğu gibi karısının yanında yer alıcak
Hemen toprağın yanına gittim ve elini tuttum bir tek o benim yanımdaydı her iki tercih olduğumda babamla abim gıl anneme seçerdi ama toprak beni seçerdi
"Toprak lüften biraz sakın olur musun " dedim
" masal nasıl sakın olmamı istersin seni o hala getirmiş ve hiç bir şey olmamış gibi evden giderken "
" bir kere beni dinle lütfen "
Derin nefes alarak başını salladı
Ona gülümseyerek Feride hanıma döndüm anne demeyi hak etmiyor
" oğlumu kendine kukla etmişsin "
Toprağın bedeni kasıldı ama elini sıktım susmadı için Feride hanım elimize bakarak güldü
" toprakla ilgili böyle konuşamazsınız Feride hanım "
Ortama bir sessizlik düştü abim gıl bana döndü anne dememi bekliyorlardı ama artık çizgiyi aşmıştı
" Feride hanım mı olduk şimdi "
" anne dememden rahatsız olduğunuzu düşünüyordum "
"Evet zaten rahatsız oluyordum " dünkü gibi değildi kendi haline bürünmüştü
" o zaman "
"Bu hitap daha iyi sen anne diyince midem bulanıyor du "
Üzülmem gerekiyordu ama üzülmedim
kimi kandırıyorum üzüldüm ama yüzüme yansıtmadım toprak elimi sıktı bana güç vermeye çalışıyordu ama bilmiyordu ki o yanımdaysa ben hep güçlüydüm
Çocuk babası yanında olunca güç alır ya ben toprak yanımda olunca güç alıyordum
Feride hanıma baktığımda ağlamamı bekliyordu ama tepki vermeyince yüzündeki gülüş gitti
" bana yaptığınız şeyler için sizi pişman sanıyordum "
" evet bakarsan pişmandım ama toprak beni değil seni hep tercih ettiği için pişmanlığım hemen gidiyor "
YAZARIN ANLATIMIYLA :
Bu kadar acımasızmıydı Feride hanım?
Evet Feride hanım hep böyleydi ama toprak hariç kimse görmüyordu bunu herkesin içinde demesine rağmen hala herkes sessizdi
Feride hanım biliyordu onu seçiceklerdi emindi buna planı tıkır tıkır işliyordu ama o toprağında onu seçmesini istiyordu ama oğlu masal diyip duruyordu
Hani o benim kızım diye kavga yapan abisiyle babası
Hani o benim meleğim diyen barış abisi
Hepsi Feride hanımı seçmişti masalı seviyorlardı ama anne daha ağır basıyordu belkide hissediyorlardı masalın onların kardeşi,kızı olmadığını ondandır bu Feride hanım isteği
Masal her zamanki gibi ikinci tercih olmuştu toprak için hariç
Yiğit sessizdi annesi ve ablası arasında tercih yapmaya çalışıyordu oda herşeyin farkındaydı ama yapamıyordu annesini seçse ablasını kaybedicek ablasını seçerse annesini kaybedicek
Yiğit kimi istediğini bilmiyordu
Aklı annesi diyordu
Kalbi ablası diyordu
MASALIN ANLATIMIYLA:
" bana ne söylüyeceksin "
" zeki kızsın "
" evet biliyorum "
Yani kendimi övmiyim mi ciddi ortamda olsak bile
Toprağın güldüğünü hissettim döndüğümde ise zaten sırıtıyordu ona göz kırpıp önüme döndüm
"Neyse konumuza gelelim gerçek ailene mektup yolladım kızınız yaşıyor diye yola çıkmışlardır bile " dedi sırıtarak
Konuşamadım
Haber yollamıştı
Beni almaya mı geliyorlardı
Ben istemiyorum ki yeni aile
Ben sadece toprağı istiyorum o zaten benim ailemdi
" ne diyorsun sen " diye bağırdı toprak
"Gerçekleri oğlum "
Toprak yüzünü ekşitti
"Oğlum deme bana "
" masal gittikten sonra napıcaksın "
"Masal hiç bir yere gitmiyor "
"Ailes yolda "
"Baba abi bir şey desenize "
Hiç kimse ses çıkarmadı
Feride hanımın istediği gibi
"İnanmıyorum size bu kadına karşı yine masalı mı bıraktınız "
" bu kadın dediğin kişi senin annen toprak düzgün konuş " dedi savaş abim
Masal savaş abisine döndü gözleri doluydu savaş masala baktığında konuştuğu için pişman olmuştu ama herşey için çok geçti
" sana abi dediğim için utanıyorum değiştiniz sandım bu sefer masal mutlu olur sandım ama siz beni hiç şaşırtmadınız her zaman ki gibi masal gözden çıkarıldı bu kadarmı sizin babalığınız abiliğiniz"
Hiç kimse konuşmadı toprağın haklılığıyla
" neden yaptın bunu "
"Neyi"
"Onlara neden haber verdin "
"Seni artık evimde istemiyorum "
" söyleseydin giderdim "
"Biliyorum ama bir şey olduğu zaman ilk soluğu burada alacaktın "
Haksızdı
Beni tanımıyordu
Git deselerdi yüzlerine bile bakmazdım bidaha
Bunu o hariç herkes biliyordu ama yine sessiz kaldılar
Bu benim kaderimde kabullenmem gerekiyordu ama yapamıyordum
Canım çok yanıyordu
Babama döndüm sessizce oturuyordu bu olayların bitmesini bekliyordu
" gerçekten gitmemi mi istiyorsunuz "
"Masal saçmalama "
"Bi dakika toprak cevabımı onlar vericek "
Ses yoktu herkes susuyordu
" CEVAP VERİN "
susuyorlardı gitme deseler o kadın gidicek git deseler beni bidaha göremicekler
" anladım ben " dedim gülerek
Hepsi bana bakıyordu
Ama ben kendimi durduramıyordum bütün acımı gülüşümle gösteriyordum
"Masal yapma böyle lüften "
"Ne yapmıyım toprak hayatım bu kadının dudakları arasında sıkışıp kalmış ne derse onu yapıyorlar ve hayatımı karartıyorlar
bu zamana kadar sustum dedimki saçmalama masal onlar senin ailen ne derseler onu yap ondan gitmedik mi biz Samsun'a kimse sesini çıkarmadı
Ya biz daha 13 yaşındaydık başka şehirde yalnızdik ne babamız ne annemiz vardı Allah razı olsun haftada bir arayıp iyisiniz paraya ihtiyacınız varmı diye soruyorlardı "
" daha ne istiyorsun " dedi yüzsüz gibi
" hiç bir şey istemiyorum sizden ne isticem "
Masaya ekip telefonumu elime aldım herkes ne yaptığıma bakıyordu klıfımı çıkardım elime gelen kartı alıp babama verdim
" alın sizin paranız oraya gönderdiğin parayı hiç harcamadık "
Bi bana bi elindeki karta bakıyordu
" nasıl geçindiniz peki " diye sordu merak ediyordu
" bu sizi ilgilendirmez kendi çaremize bakabilyorduk "
" nasıl daha küçüktünüz "
"Evet daha küçüktük başka şehre gitmek için " diye gerçekleri bir kez daha yüzüne vurdum
Sağolsun amcam bize hep destek çıkmıştı ama bunu söylememe gerek yok eğer söylersem o kadın amcama karşı babamı doldurucaktı
O kurnaz olabilir ama ben ondan daha akıllıydım
"Masal onlar gelmeden burdan hemen kaçalım " dedi toprak
" hiç bir yere gitmiyorsunuz "
Ona dönerek " sen mi karar veriyorsun "
" Korumalar benim emrimde çıkmanıza izin vermicek ler " dedi sırıtarak
Bende ona sırıtarak " sana tavsiye karşındaki kızı hafife alma derim "
" alırsam ne olur "
" amacını biliyorum mutlu olmamı istemiyorsun ama "
"Ama "
" sende mutlu olamazsın "
" ne yapabilirsin ki "
Telefonumu sallıyarak " ses kaydı " dedim
" Ne ses kaydı napıcaksın onla " dedi korkarak
Omuz silerek "polise veririm " dedim tabikide öyle birşey yapmicaktım ama korkutma da fayda var beni hafife almaması gerektiğini öğrenmesi gerekiyordu
" masal annemi tehtit mi ediyorsun sen " dedi savaş abim
" ben tehtıt etmem savaş bey "
Yutkunuşunu duydum buraya kadardı herşey
Canım ne kadar yandı o kadar yakacağım
"Bey mi "
"Ne dememi bekliyorsun abi , baba mı sen o sıfatları çoktan kaybettin
" bunun için mi "
Güldüm
" bunun için mi şakamısınız siz kamera nerede söyleyin de bi el sallayım bari "
"İleri gidiyorsun "
" hiç te bile " diye bağırdım
"Ben bunca yıl sustum siz beni o kadar gözden çıkardınız bundan sonra ne susarım ne gözden çıkarılırım anlıyormusun bundan sonra sizinle hiç bir bağım yok toprak hariç " dedim acımasızca
Pişmanmıyım?
Asla
Hak ettiler
"İsabet olur ailemden uzak dur " dedi Feride hanım
" anne sus artık "
Herkes sustu o kişiye baktık
Feride hanım bile şaşırmıştı beklemiyordu
"Oğlum ne diyorsun sen " dedi
" sus artık bu kadarı çok fazla ablamdan sen ,siz uzak duracaksınız "
Evet bu kişi
Kardeşim
Yiğitti
"Yiğit oğlum ne diyorsun sen anneni değilde onumu savunuyorsun "
" evet sakıncasımı var "
"Odana git yiğit "
"Hiç bir yere gitmiyorum "
"Kes sesini ve annenin sözünü dinle "
"Dediğim gibi bir yere gitmiyorum burada ablamın yanındayım "
Feride hanım elini kaldırdı yiğite vurmak için hemen yiğit önüne geçip elini tutum
" sakın! o elin bidaha kardeşime kalkarsa kırmaktan çekinmem " diyip elini itekledim
Geriye doğru gitti
"MASAL " babam bağırdı
"Kes sesini herşeye susarım ama o eliniz yiğite kalkarsa hiç görmediğiniz masalla karşılaşırsınız "
Savaş abim tam elini kaldırıp vuracaktı bana arkadan bir ses geldi
" EĞER O ELİN KIZIMA DEĞERSE ÇOK KÖTÜ OLUR "
arkamı döndüğümde hiç beklemediğim bir şey oldu
Alparslan ve ahsen hanım karşımda duruyordu
Bu ne demekti
Kızım dedi
Gerçek ailem yoksa onlarmıydı
Tabi yaa
Poyrazla o kadar benzememiz tesadüf olamaz
Ahsen hanım sanki düşüncelerimi anlamış olmalıki " evet kızım biz senin aileniz "
Toprak yanıma gelip elimi tuttuğu gibi beni arkasına aldı
Şoktaydım
Ailemin onlar olmasına mı?
Yoksa
Abimin bana el kaldırmasına mı?
" masal sizin kızınız değil " dedi toprak
" bizim kızımız ve kızımızı almaya geldik "
"Masal hiç bir yere gelmiyor "
" sence kızımı burada bırakırmıyım hem bu gördüklerimden sonra "
" masal bir şey söyle seni götürüceklerini söylüyorlar "
Ahsen hanım yanıma gelip elimi tuttu
"K_kızım lütfen bizimle gel burada seni bırakamayız "
"Ablamı lütfen götürmeyin " dedi yiğit
" bakın çocuklar istediğiniz vakit masalı göreblirsiniz ama masalı burada bırakamam bu saatten sonra asla "
" abla "
Başımı kaldırıp yiğite baktım "
"Söz verdin " dedi
Söz verdim " dedim
Alparslan beye bakarak " ben sizinle gelmiyorum "
"17 yaşındasın " dedi anlıyacağımı biliyordu
Anladım da
"Bize biraz zaman verin "dedim
Başını salladı
Toprak ve yiğit'in kolundan tutup salondan çıktığımda karşımda poyraz ve hastanede gördüğüm küçük çocuk vardı
Yiğite bakıyordu gözleri dolu dolu poyraza baktığımda toprağa bakıyordu bizimkilerin de bir farkı yoktu
Onları arkada bırakarak hemen yukarı odama götürdüm toprağı ve yiğiti
Kapıyı kapatarak onların yanına gidip yatağa oturdum
Üçümüzde bunu bekliyormuşuz gibi ağlamaya başladık
Herşey üst üste geldi
Bizi gıne ayırıyorlardı
Biz napıcaktık
Buna razımı olucaktık
yoksa
Kaçıcakmıydık
🌼💋Bölüm sonu💋🌼
Masal?
Toprak?
Yiğit?
Poyraz?
Yankı?
Can?
Dede bey?
Kıvanç bey?
Feride hanım?
Alparslan bey? (Baba)
Ahsen hanım (anne)
Kuzey?
Savaş?
Barış?
Uğraşmayı bırak artık dünle ve dündekilerle .
Birde hep yanında olanlarla yarına bakmayı dene.
Cemal süreya
___________________________________________
Bölüm nasıldı?
En çok beğendiğiniz karakter kim?
Diğer bölümde acaba neler olucak?
Sizce kaça bilecekler mi ?
7. Bölümüde görüşürüz
7. Bölüm için oy vermeye ve yorum yapmayı unutmayın
Satır arasınada yaparsanız sevinirim
Bayssssssss 💋
