Ertesi gün okulda, Rona ve Alex, daha da dikkatli oluyorlardı. Aralarındaki ilişki, zorbalıkların sona ermesiyle daha güvenli bir hale gelmişti. Ancak kasabadaki huzursuzluk devam ediyordu. Okulun bahçesinde, Rona’yı gözleyen biri vardı. O kişi, önceki günlerde ona zorbalık yapan kızlardan biri, Lidya.
Lidya, alaycı bir şekilde, "Rona, ilişkilerinde iksir kullanmaya devam mı ediyorsun?" diye sordu. "Herkes seni izliyor. Alex de seni seviyor, değil mi? Ama senin gibi biri, her zaman her şeyin arkasında bir gizem olur."
Rona, biraz gerildi, ancak Alex'in yanında durarak sakin bir şekilde, "Sana söyledim, Lidya," dedi. "Bu ilişki iksirle değil, güvenle, sevgiyle büyüyor. Bunu anlaman zor olabilir, ama bu bizim kararımız."
Lidya, sertçe gülümsedi, "Bunu göreceğiz," dedi ve uzaklaştı. Ancak Rona, bu sözlerin ardında başka bir şey olduğunu hissediyordu. Artık kasabada bir tehdit olduğunu daha net hissetmeye başlamıştı. Bu tehdit, belki de Lidya'dan değil, başka bir kaynaktan geliyordu.