Saşha :"Ba-baba lütfen yapma"
Bağırıyordum sesim boş deponun içinde yankılanıyordu.
Kudret: baba yapma ha baba yapma sende yapma o zaman ailemizin adını utandırma.
Babam boğazımı sıkıyordu amacı beni boğmak değildi sadece canımı yakmak ve aklınca beni cezanlandırmak istiyordu. O sinir hastasıydı ve nâmı çok duyulmuş bir mafyaydı. Her canı birşeylere sıkınca yada sinirlenince beni ve ağbeyime şiddet uygulardı . Abim her nekadar beni o zamanlarda korusada yinede o erkek ve ileride babamın yerine o geçiceği için yani babamın geleceğimiz için planları buydu.
Beni ise güvendiği ve aşireti olan bir arkadaşının oğluyla evlendirmek istiyordu.
Her neyse kısacası o erkek diye ona çok dokunmazdı. Ama bu seferki sınırı direkt banaydı. Ve bu sefer hiç sıkmadığı kadar boğazımı sıkıyordu. Ama nefesimi kesecek kadar değil beni öldürmezdi biliyorum. Çünki söz vermişti beni evlendireceğine birini bir cesetle evlendiremezdin değilmi zaten bu yüzden çok yakın arkadaşlardı. Çünkü mafyaların bir sözü vardır ' ya sözünün eri ol yada kara toprağın ol'
Ben ölmekten korkmam. Nedenini çünki geldiğim yer zaten topraktı gidiceğim yerde öyle ben neden geldiğim yerden korkayımki .
Saşha: " b-ba-baba nefes alamıyorum ne olur yapma"
Kudret: o herifle konuşurkende böyle nefesin kesilmiştir kesin senin!" dedi bağırarak
Ben birine aşık olmuştum ve onunda bana karşı boş olmadığını öğrendiğimde gidip ona açılmıştım. Çocuk aklı işte daha 14 yaşındayken daha aşkın ne olduğunu bilmeden aşık olmuştum ve babam onunla konuşurken beni yakalamıştı
Kudret: Aptalmısın sen adamlara söz verdik o çocukla evleneceksin. Nasıl böyle bir namussuzluk yaparsın ha nasıl!"
konuşurken bağırmaktan etrafa tükrükleri saçılıyordu. Bense artık morarmaya başlamış bir şekilde tepkisiz ve ona bakıyordum.
"Birdaha böyle bir halt yersen yemin ederim ki seni öldürürüm duydunmu öldürürüm"
Boğazımı nihayet bırakmıştı
"Şimdi burada kalsa aklın başına gelsin aptal şey" dedi ve çıkarken kapıya iki koruma bıraktı korumalar " sakın yemek ve su vermeyin ve yalvarırsa asla duymayın" dediğini duydum ve gitti
Ben yerde boğazımı tutarken başım dönmeye başlamıştı gerisi karanlık
Bilinmeyen bir süre sonra
×:bakın uyanıyor hemen doktor hanımı çağır
×: tamam
Gözlerim yavaş yavaş açılıyordu neler olduğunu anlayamıyordum boğazım yanıyordu. Gözlerimi tamamen açtığımda karşımda duran hemşireyi gördüm.
Saşha:
Ağzımı açmıştım konuşmaya çalışıyor ama başaramırdum sesim çıkmıyordu.
Hemşire: saşa hanım birşeymi oldu?
diye soruyordu ben bu hemşireyi tanıyordum burası hastane filan değildi burası mafyaların bir çatışma sonrası sürekli hastane yerine geldikleri çakma kendi hastaneleri idi ve bu hemşire ve bahsedilen doktor mafya doktoru idi.
Mafyalar eğer çatışma sırasında kurşunla yaralanırsa hastanede hastane polisi nasıl olduğunu sorgulayacağı için hastaneye gitmezlerdi
Ben ve ağbim bunları çok iyi tanırdık babam bize her şiddet uyguladığında eğer ağır hasar verirse bizi buraya getirdi çünki hastanede bunların nasıl olduğunu sorgularlar ve biz ağzımızdan babam hakkında birşey kaçırısak kendisinin hapse gireceğinden korkardı. Elimde olsa ilk fırsatta ama işte...
Doktor içeri girdi ve "nasılsın saşha " diye sordu ben ellerimle kağıt kalem işareti yaptım ilk başta anlamadı ama sonra beyaz önlüğüne astığı tükenmez kalemle sedyenin yanında duran komidinin üzerinden bir peçete verdi
Peçeteye "konuşamıyorum , boğazım çok acıyor neler oluyor?" diye yazdım
Doktor" biliyorum tamda bu konu hakkında konuşmak için gelmiştim" dedi ve sıkıntılı bir nefes verdi ve devam etti
" saşha bu sefer bedeninde kalıcı bir hasar var ve bunu düzeltmek imkansız sen , sen birdaha asla konuşamaya bilirsin" dedi
Duyduklarımla şoka girmiştim elimle ağzımı kapattım gözümden bir yaş düştü birdaha konuşamayacakmıydım bağırıp çığlık atamayacakmıydım ve en önemlisi şarkı şarkı söyleyemeyecekmiydim ama şu dünyada en sevdiğim şey şarkı söylemek
Doktor: çok üzgünüm ama yapacak birşey yok maalesef boğazına uygulanan baskı nedeniyle ses tellerin ağır hasar görmüş ve bu nedenle konuşamıyorsun . Ve buraya seni get-" demiştiki ellerimle kulaklarımı kapattım
Daha fazlasını duymak istemiyordum babam denen o şerefsizden yeterince nefret ediyordum benden hayatımı hayallerimi çalmıştı şimdide sesimi çalmıştı. Beni buraya getirenleri biliyordum o lanet korumalardan biri olduğu kesindi.
