Sabah uyandığımda Mert daha uyuyodu. Uyandıtmadan dikkatlice kalktım ve odadan çıktım. İnşallah benim onun yanında uyumamdan haberi olmaz. Yoksa işler kötü olur. El yüzümü yıkadım ve üzerimi giydim. Sonrada aşağı indim ve kahvaltı hazırladım. Bi baktım Mert aşağı iniyor.
"Günaydın" dedi
"Günaydın. Nasıl uyudun?"dedim
"İyi uyudum da sol kolumda bi ağırlık var" dedi sırıtarak. Nasıl yani biliyomuydu. Hayır bilemezdi nerden haberi olucaktı ki. Bi şey çaktırmadım.
"Üşütmüşsündür" dedim
"Ne biliyim ya sanki birisi dün gece bu kolumun üzerinde uyumuş öyle bi ağrı işte" dedi
"Ya bana ne diyosun git doktora görün işte" dedim telaşla
"Benim doktorum sensin Zeynep. "Bilmiyorum ama ben galiba sana karşı bir şeyler hiss ediyorum"dedi ne yani o bana açıldı mı şimdi. Oha yok artık bu kadarında yapmaz be. Ahhh! Galiba kalp krizi geçiriyorum. Nutkum tutulmuşdu. Hiç bi şey demedim.