. 1.Bölüm: Mardine yolculuk
Sonum olan başlangıcım...
Ben Esila,ailesi tarafından hiç sevilmeyen,değer görmeyen,baba şefkati görmeden büyüdüm.
Ve ailemi ziyarete geldiğim Mardin'de berdele kurban gittim,oysa sadece 3 aylığına gelmiştim,bu 3 ay bittikten sonra İstanbul'a,okuluma geri dönecektim.
Dönemedim...
•
Ben aram...
Mardin'de herkesin korktuğu, acımasız diye nitelendirdiği aram haznedar!
Duygusuz ve aşka dair en ufak bir kırıntı bile hissetmeyen biriydim,ta ki çeşme başında yeşil gözlü, sarı saçlı,al yanaklı bir kadını görene kadar...
Ben ilk kez onda hissettim,bu duyguyu..
İlk onda aşkı tattım ve bir daha o yeşil gözleri zihnimden söküp atamadım.
Ve ben Mardin'in en acımasız ve duygusuz ağası,aram haznedar
Yeşil gözlü kadını,kendi karanlığıma tutsak etmiştim.
•
Siyah ve beyaz,zıt ama bütün gibi,geceyle gündüz gibi ama bir o kadarda birbirine ait iki çift göz...
Ve onları bekleyen bilinmezlikler!
A Ş İ Y A N
Uykumu bölen arkadaşım nazlının sesiydi.Beni dürterek ağzından birşeyler geveliyordu.Kapalı olan gözlerimden birini açıp ona baktım.Yarı uyanık olan halimle onu dinliyordum.
-"kızım hadi halk artık, uçağı kaçıracaksın.Baksana saat kaç oldu,uykucu seni."
Duyduklarımdan sonra adeta yataktan firlarcasına kalkıp saate baktım.Uçağıma 2 saat kalmıştı ve ben daha yeni uyanmıştım.Lanet olsun,nasıl bu saate kadar uyumuştum ki,oysa alarmda kurmuştum.
Hızlıca banyoya ilerleyip elimi yüzümü yıkadım.Ardından koşarak dolabıma ilerledim.Hemen hazırlanmam lazımdı ama o an zihnime dank eden şeyle arkamı döndüm ve öldürücü bakışlarımı nazlıya yolladım.
-"bilerek yaptın, değil mi?"
Dedim ve koşarak üzerine atladım.
Yatağımın üzerine düşmüştük ve ben gardımı alamayıp onu gıdıklamaya başlamıştım.
-"uçağım yarın ama beni sabahın köründe uyandırıp uykumu böldün, bunun bir bedeli olmalı değil mi,nazlı hanım!"
Dedim ve gıdıklamaya devam ettim.Her ne kadar"tamam artık dur"dese de durmamıştım ve gülerek onu gıdıklamaya devam etmiştim.
En sonunda yorulduğum için onu gıdıklamayı bırakıp yanına uzandım.Birbirimize bakarak gülüyorduk ama bugün son günümüzdü,daha doğrusu 3 ay nazlıdan uzak kalacaktım.
Zihnim bu bilgiyi bana hatırlatınca kahkahalarım yerini somurtkan bir yüz ifadesine bırakmıştı.
-"Esila,neden bir anda yüzün soldu?"
Nazlıya dönerek"nasıl solmasın ki,senden ayrı 3 koca ay,geçireceğim.Nasıl solmasın?"dedim ve yataktan kalkıp oturma odasına doğru ilerledim.
Nazlı da yanıma oturarak kollarını bedenime sardı.
-"ama sen böyle yaparsan,bende çok üzülürüm Esila."
Derin bir nefes alıp verdikten sonra aklıma gelen fikirle göz bebeklerim büyümüştü.
-"Sende benimle gel,nazlı.Hem fena mı olur, Mardini gezersin."dedim ve büyük bir mutlulukla ona bakıyordum.
-"saçmalama Esila,benim ne işim olur Mardin'de.Gelmemem en iyisi"dedi ve benden ayrılarak üzgün bir surat ifadesi takındı.
-"neden gelemeyecekmişsin,Nazlı?Seninle her yeri gezeriz işte ne güzel"dedim ve umutla ona baktım.
O da sonunda ısrarlarıma dayanamayarak"tamam, gelirim"demişti ve bende sıkıca ona sarılmıştım.
-"hadi o zaman,gitmeden önce bir İstanbul turu atalım."dedim ve yatak odama ilerleyerek kıyafet bakmaya başladım.
Sonunda güzel bir kombin yaptıktan sonra çabucak giyinmiştim ve sıra makyaja gelmişti.Abartılı makyaj yapmayı sevmediğim için soft renklerden oluşan makyaj malzemelerim vardı.
Sade bir makyaj yaptıktan sonra son olarak parfüm sıkmıştım ve artık hazırdım.

(Esilanın giydiği kombin)
Evden çıktığımızda arabama binmiştik aslında bu arabayı bana
19.yaş günümde Ciwan abim almıştı.Çok mutlu olmuştum.Zaten beni bir umursayanda oydu.
"Esila Mardin'de böyle giyinemeyiz değil mi yani kısa elbiseler"diyen nazlıya dönerek gülümsemiştim.
"Giyinebiliriz tabiki ama oradaki insanlar biraz fazla törelerine bağlılar,hoş karşılamazlar ama onların isteğine göre de yaşayacak değiliz."dedim ve geleceğimiz mekana ulaştığımızda arabayı boş bir alana parkedip,mekana girmek için arabadan indik.
Mekana girdiğimizde boş bir masaya geçerek kahvaltı siparişimizi vermiştik.Siparişimizi verdikten sonra nazlı'nın çenesi yine durmamıştı.
-"bak şimdiden peşin, peşin konuşuyorum.Eğer orada giyimime laf eden olursa acımam gebertirim onu."demişti.Bende o an bir Gülüş atmıştım.
"Esila ya ne gülüyorsun"diyen nazlıya bakarak gülmemi sonlandırdım ve konuşmaya başladım.
-"başımıza mafya mı olacaksın, nazlı ne bu laflar?"dedim ve gülümsememi saklamaya çalıştım.
-"Gül sen, gül eğer orada katil olursam görürsün,sen."dedi ve kollarını bağlayarak ve dudaklarını büzerek bana bakıyordu.
Kahvaltımızı yaptıktan sonra birkaç yeri daha gezmiştik ve akşam olduğunda bir sahile gidip banka oturmuştuk.
Gözlerim,gökte ki yıldızlara takılmıştı.Bugün yıldızlar fazlaydı ve ışıl ışıl parlıyorlardı ve ben yıldızları izlemeyi çok severdim.
Yıldızları seyrederken aklıma babam gelmişti.Sırf tek başıma evden çıkıp yıldızları izlemeye gittiğim için beni öldüresiye dövmüştü.
Yine de yıldızları sevmekten, hiçbir zaman vazgeçmemiştim.Babam her ne kadar ışığımı söndürmeye çalışsa da ben buna izin vermemiştim.Düşüncelerimi bölen nazlının sesiydi.
-"Esila korkuyorsun değil mi?"
Yıldızlara bakarken yüzümü yavaşca nazlıya döndürdüm.
"Babamdan mı?"dedim ve buruk bir gülümsemeyle nazlıya baktım.
Nazlı,başını sallayarak beni onaylamıştı.
-"korkuyorum,hemde çok korkuyorum.Ama yine de onu özledim,biliyor musun?Her ne kadar bir gün bile bana babalık yapmamış olsa da onu özledim."
Dedim ve gözlerimden yaşların akmasına izin verdim.Elimi kalbime götürerek konuşmama devam ettim."Bak tam şuramda bir eksiklik var,baba sevgisi..Birgün olsun, başımı dizine yaslayamadım,babama sığınamadım.Gururla benim de bir babam var diyemedim.Hoş sanki ondan sevgi ve şefkat mı görmüştüm."Dedim ve alayla güldüm.
Gülümsemem bir süre sonra ağlayışa dönmüştüm.Yüreğimde asla dolduramadığım o his,baba sevgisiydi.Asla da dolmayacaktı.
Hep kendimi yarım,eksik hissedecektim.Çünkü ben babasız büyümüştüm.Vardı ama yoktu...
Nazlı beni göğsüne yaslayıp, saçlarımı okşamaya başladı.
-"o zaman Mardin'e gitme,be gülüm."dedi ve saçlarımı okşamaya devam etti.
Saçlarımın okşanmasını çok severdim,nedensizce huzurlu hissettiriyordu.
-"Ben Mardin'e babamı görmeye değil,annemi, abilerimi ve ablamı görmeye gidiyorum,nazlı.Onlar benim herşeyim, sığınılacak son limanım."dedim ve geriye çekilerek göz yaşlarımı sildim.
Bakışlarımı tekrardan yıldızlara çevirdim.Yıldızlara baktıkça küçük esilayı hatırlıyordum.Bu da mutlu hissetmeme neden oluyordu.
Saat geç olduğu için oturduğumuz banktan kalkıp,arabama doğru ilerledik.Kısa sürede eve varmıştık.
Eve girdiğim gibi üzerimdekilerden kurtulup rahat birşeyler giyindikten sonra kendimi yatağa atmıştım.
Nazlıda pijamalarını giyindikten sonra yatağına uzanmıştı.
-"erken uyuyalım ki,geç kalmayalım nazlı."dedim ve yanımdaki abajuru kapatıp gözlerimi yumdum.
Sabah alarmın çalmasıyla hemen doğruldum,alarmı kapatmak için kısık gözlerle telefonumu arıyordum,bulduğumda hemen alarmı kapattım oflayarak yatağımdan kalktım,sağıma baktığımda nazlı hanım mışıl mışıl uyuyordu hala yanına gidip onu dürttüm.
-"Nazlı kalk hadi hazırlan uçağı kaçıracaz"dedim ve yatağımı toplamaya başladım.
"Tamam be kalktım işte sen git banyo yap ben o zamana kadar kalkarım"dediğinde gözlerimi devirerek ona baktım.
-"Tamam ama kalkmış ol yoksa fena yaparım seni"
"Hıhı"
Hemen banyoya doğru yol aldım güzel bir duş yaptıktan sonra gardırobuma yöneldim kendime kıyafet ayarlarken nazlıya seslendim"kalkmışsındır umarım nazlı"dedim ve uygun kıyafetler aramaya başladım.
Nazlı esilanın sesini duyar duymaz hemen yataktan kalktı"kalktım tabi Esila hemen bir duşa giriyorum"diyip banyoya ilerledi.
Esila mardine gideceği için fazla açık ve kısa kıyafetler giymemişti. mavi bir etek ve üzerine siyah bir crop giydikten sonra hazırdı.

(Esilanın kombin)
Nazlı da hazırlandıktan sonra bavullarını alıp taksiye yüklediler. arabamla gitmeyi düşünmüştüm, ama o kadar uzun yolu süremezdim, en iyisi uçakla gitmekti.
Kısa sürede havalimanına varmıştık ,uçağın kalkış anonsu yapıldığında hızlıca uçağa binmiştik "sonunda bindik uçağa Esila"kemerimi takıyorken nazlıya cevap verdim"son anda yetiştik nazlı eğer yetişemeseydik neyse düşünmek bile istemiyorum"dedim ve kemerimi bağladıktan sonra geriye yaslandım.
-"Kahvaltıda yapamadık,Esila."
"Şimdi görevliler birşey getirir nazlı onlardan yersin"
2 saatin ardından uçak Mardin'e iniş yapmıştı.
ikili uçaktan indikten sonra bavullarını almaya gittiler...
Mardindeki havalimanının çıkışında Ciwan abimi görmemle koşarak ona sarıldım.
"Gül kokulum hoşgeldin"demişti ve bende daha sıkı sarılmıştım,ona.
"Hoşbuldum abilerin birtanesi ne çok özlemişim seni bir bilsen"dedim ve geriye çekildim.
-"Bi de bana sor esilam günler bitmek bilmedi ama artık burdasın 3 aylığına da olsa"
-"Maalesef abi peki diğer abilerim nerede yoksa beni özlemediler mi?"
Dedim dudağımı büzerek"saçmalama Esila tabiki özlediler ama şirkette önemli bir toplantı vardı,bırakamadılar. konakta görürsün zaten abilerini hem ben geldim yetmez mi?"
"Saçmalama abi senin yerin bende ayrı ama onların da gelmesini isterdim,neyse madem önemli bir toplantı var bu seferde böyle olsun ha bak seni kimle tanıştıracam"nazlıyı göstererek
"En yakın arkadaşım nazlı " Ciwan nazlıya dönerek"memnun oldum nazlı "nazlı da karşılık vermişti
"Bende Ciwan" Ciwan şoförüne bavulları almasını söyledikten sonra arabaya doğru ilerlemişlerdi ."demek bana hep övgüyle anlattığın arkadaşın buymuş"nazlı biraz utanmıştı. sonuçta tanımıyordu ,Ciwanı
Esila abisine dönerek "evet abi anlattığım kadar güzel değil mi"nazlı çaktırmadan esilayı cimcikledi,Ciwan esilaya başını sallayarak cevap vermişti ve konağa doğru yolculuk başlamıştı.
______________________________
Avşin konağı
Delal hanım çalışanlara yapacağı işleri söylüyordu bugün birtanesi esilası geliyordu ah ne çok özlemişti onu ama"Meryem Esilamın en sevdiği yemekler yapıldı mı?"
"Yapıldı hanımım hiç merak etmeyesin"
Delal hanım avluda oturmuş geliniyle kahve içiyordu,Ayşen en büyük geliniydi "ana nerede kaldılar bunlar kaç saat oldu gelmediler"Delal hanım kahvesinden son bir yudum aldıktan sonra kahveyi sehpaya bırakmıştı "hele Sabır kızım gelirler birazdan bende hemen görmek isterim kızımı ama bekliycez gelirler şimdi "dedi ve kahvesinde bir yudum daha aldı.
"Doğru dersin ana da çok özledim esilayı hemen gelsinde hasret giderelim isterim"
Konağın kapısı açılınca herkes kapıya bakmıştı.Delal hanım kızını görünce hemen kızına koştu"hoşgeldin benim kınalı kuzum"diyip sarıp sarmaladı kızını Delal hanım"hoşbuldum canım anam ne çok özlemişim kokunu "
"Oyy bende kuzum bende "
Asir ağa kızının geldiğini duyunca hemen avluya indi ama sevindiğini belli etmemek için otoriter sesiyle "hoşgeldin,kızım."demişti.Delal hanım,kocasının kızlarını sevdiğini bilirdi ama sevgisini göstermediğini de bilirdi.Çünkü onlar atalarından bunu görmüşlerdi ve böyle de devam ediyordu.Esila,babasına pek aldırmayarak yengesine doğru ilerledi.
-'yenge gel bakim buraya"Ayşen hemen görümcesinin yanına gitti ve sıkıca sarıldı ona "sonunda gördük seni Esila" ikili birbirinden ayrıldıktan sonra Esila gülümseyerek yengesine baktı.
-"ne o yoksa benden kurtulacağınızı mı sandınız"herkes gülüyordu esilanın gelişi neşe getirmişti,konağa.
"Senden kurtulmayı isteyen kim küçük fare"Esila hemen arkasını döndü ağir abisi ve berzan abisi kapıda duruyordu"bana küçük fare demeyi bırak ağir abi"koşarak iki abime de aynı anda sarıldım "sen benim küçük faremsin ama"
"Abi yaa" Esila abilerinden ayrıldıktan sonra dudağını büzerek bakıyordu onlara"uğraşma kardeşimle ağir"dedi diğer abisi berzan .
Esila yanında masumca duran nazlıya baktı, ailesini görünce nazlıyı unutmuştu.Hemen nazlının yanına varıp konuştu"bu da benim bir tanecik arkadaşım,nazlı."
Delal hanım,asir ağa ve diğerleri nazlıya 'hoşgeldin' demişlerdi.
"Nazlı istersen odana çık dinlen malum uzun yoldan geldik"nazlı kafasını sallamakla yetinmişti. bende "gidip bir duş alim rahatliyim sonra konuşuruz"dedikten sonra hızlıca odama ilerledim,odama girdiğimde etrafı incelemeye başladım, herşey aynıydı değişen hiçbir şey yoktu. duygulanmamak elde değildi, kendime çeki düzen verip gözyaşlarımı sildim ardından soğuk suyun altına girdim...
