Zorbamıza Zorbalanacak Bir Kız Çıktı
Bölüm 6: Çatlak Sessizlik
Okulun duvarları artık Derin’e daha farklı geliyordu.
Aynı sınıf, aynı koridor, aynı yüzler…
Ama tek bir kişi her şeyi değiştiriyordu.
Aras.
Derin bunu düşünmemeye çalışıyordu.
Ama ne zaman gözleri onu bulsa, düşünmemek imkânsız hale geliyordu.
⸻
İpek her zamanki gibi enerjikti.
— BUGÜN ÖNEMLİ GÜN!
— Neden?
— Çünkü bugün beden dersinde eşleşme seçilecek.
Derin iç çekti.
— Ve?
İpek sırıttı.
— VE Aras kesin seni seçecek.
— Seçmez.
— SEÇER.
— İpek…
— SEÇECEK.
Derin gözlerini devirdi.
— Çok abartıyorsun.
Ama İpek haklıydı.
Bunu ikisi de biliyordu.
⸻
Beden dersinde herkes sıraya dizilmişti.
Öğretmen bağırdı:
— EŞLEŞMELERİ SEÇİN!
Bir anda uğultu başladı.
Derin yerinde kaldı.
Gitmeye niyeti yoktu.
Ama Aras çoktan hareket etmişti.
Doğrudan ona doğru.
İpek elini ağzına kapattı.
— OHHH…
Aras Derin’in önünde durdu.
— Gel.
Derin kaşlarını kaldırdı.
— Nereye?
— Benimle.
Sınıf bir anda sustu.
Derin çevresine baktı.
Herkes izliyordu.
— Neden?
Aras omuz silkti.
— En az kavga ettiğim kişi sensin.
Derin gözlerini kıstı.
— Bu iltifat mı?
— Gerçek.
Bir an sessizlik oldu.
Sonra Derin başını salladı.
— Tamam.
İpek resmen çığlık attı ama sesi çıkmadı.
⸻
Ders sırasında koşu parkurunda yan yanaydılar.
Aras koşarken bile rahat görünüyordu.
Derin ise kontrollüydü.
Bir süre sonra Aras konuştu.
— Neden hep kontrol ediyorsun?
— Ne?
— Her şeyi.
Derin nefes aldı.
— Dağılmak istemiyorum.
Aras bir süre sustu.
Sonra:
— Bazen dağılmak iyidir.
Derin ona baktı.
— Sana göre.
— Bana göre.
Kısa bir sessizlik oldu.
Sadece ayakkabıların zemine vurma sesi vardı.
Derin bir an sonra konuştu.
— Sen neden böyle davranıyorsun?
— Nasıl?
— Sanki… hiçbir şey seni etkilemiyor.
Aras koşmayı yavaşlattı.
— Etkiliyor.
Derin şaşırdı.
— Ne?
Aras kısa bir bakış attı.
— Ama belli etmiyorum.
Derin hiçbir şey demedi.
Çünkü bu cevap… beklediğinden daha gerçekti.
⸻
Ders bitince herkes dağıldı.
Ama Aras gitmedi.
Derin de gitmedi.
İkisi de susuyordu.
Bu sessizlik artık yeni normal olmuştu.
Aras cebinden küçük bir gitar penası çıkardı.
Derin baktı.
— O ne?
— Hobi.
— Senin hobin mi var?
— Şaşırdın mı?
— Biraz.
Aras hafifçe güldü.
— Çok şey bilmiyorsun benimle ilgili.
Derin kaşlarını kaldırdı.
— Bilmek zorunda mıyım?
Aras sustu.
Sonra omuz silkti.
— Değilsin.
Ama bakışları farklıydı.
Bu kez dalga geçmiyordu.
⸻
Okul çıkışı rüzgâr vardı.
Derin çantasını omzuna aldı.
Aras yanında yürüdü.
— Bugün iyiydin.
— Her zaman iyiyim.
— Bu farklıydı.
Derin durdu.
— Ne farkı?
Aras ona baktı.
Uzun bir saniye.
Sonra:
— Bugün gülümsedin.
Derin dondu.
— Gülümsemedim.
Aras başını salladı.
— Gülümsedin.
— Hayır.
— Evet.
Derin yürümeye başladı.
— Yanılıyorsun.
Aras arkasından gülerek:
— İnkâr etmen komik.
Derin cevap vermedi.
Ama yüzü hafif kızarmıştı.
⸻
O gece Aras gitarını eline aldı.
Çalmadı.
Sadece baktı.
Telefonuna baktı.
Mesaj yazmadı.
Ama yazmak istedi.
Derin de aynı anda telefonuna baktı.
O da yazmadı.
Ama o da okumak istedi.
İkisi de aynı şeyi yapıyordu.
Farkında olmadan.
Birbirine doğru sessizce yaklaşırken…
hala “hiçbir şey yok” diyerek. 🎸🤍🌙📚✨