11. Bölüm 💞
Derin o sabah okula geldiğinde koridor her zamanki gibi kalabalıktı. Tam sınıfa girecekken birinin ona baktığını fark etti.
Aras.
Ama bu kez arkadaşlarıyla gülmüyor, ona laf atmıyordu.
Derin gözlerini kaçırıp sınıfa girdi.
Ders boyunca Aras birkaç kez ona baktı. Derin bunu fark ettikçe daha da gerildi. “Şimdi ne yapmaya çalışıyor?” diye düşündü.
Teneffüste Derin bahçedeki bankta tek başına otururken Aras yanına geldi.
“Konuşabilir miyiz?”
Derin şaşkınlıkla başını kaldırdı.
“Hayır.”
Aras derin bir nefes verdi.
“Biliyorum bana kızgınsın.”
“Kızgın mı?” Derin kısa bir kahkaha attı. “Senin yüzünden neler yaşadığımı biliyor musun?”
Aras cevap veremedi.
İlk kez söyleyecek bir şey bulamıyordu.
“Özür dilerim.” dedi sessizce.
Derin donup kaldı.
Aras’tan duyduğu son şey olacağını düşündüğü kelime buydu.
Ama yine de içindeki kırgınlık hemen geçmedi.
“Bir özür her şeyi düzeltmez.”
“Biliyorum.”
Aras bunu söylerken gözlerini kaçırdı.
Tam o sırada okulun en popüler öğrencilerinden biri olan Ece yanlarına geldi.
“Aras! Seni her yerde arıyorum.”
Ece’nin Aras’ın koluna girmesiyle Derin ayağa kalktı.
“Ben gidiyorum.”
Ve hızla uzaklaştı.
Arkasında kalan Aras ise ilk kez birinin gitmesini istemiyordu…
Derin koridorun sonuna geldiğinde kalbi garip bir şekilde çarpıyordu.
Çünkü ilk kez Aras’ın gerçekten değişmek istediğini düşünmüştü…
✨ Devam edecek…
