O kadar sıkıntı ve stresin içinde, bir gece yağan o sessiz yağmurun sesi gibi iyi gelirsin bana.
Belki de bu yüzden çok bağlıyımdır sana; ama hiçbir zaman sana olan aşkımın nedenini tam olarak ne sen ne de ben bilemeyeceğiz. Çünkü öylesine saf bir sevgiyle, öylesine sevdalanmışım ki sana… Sanki zaman durmuşçasına, sanki bütün aşklar bitmişçesine seviyorum seni.
Sen benim hep sol yanımda, aklımda, kalbimde, düşümde, düştüğümde, gönlümde; hele bir de ruhumdan hiç çıkmazsın. Ben seni hep ruhumla seveceğim; kalbimle değil, aklımla değil. Çünkü hem onlar sende hem de elbet bir gün onlar da gidecek; ama ruhum hep seninle olacak.
Yanımda olduğun her an, dünya daha anlamlı; gülüşünle içimde yeni bir hayat başlıyor. Seninle geçen her saniye, sanki ömrümün en doğru yerinde duruyor.
Sen benim sadece sevdiğim değil, aynı zamanda huzur bulduğum yer oldun. Kalabalıklar içinde bile sana bakınca kendimi evimde gibi hissediyorum. Çünkü sen, benim en güzel tesadüfüm, en doğru hikâyemsin.
Gelecek dediğimde aklıma sen geliyorsun. Kurduğum her hayalde, attığım her adımda sen varsın. Ve biliyorum ki bu sevgi, zamanla eksilmeyecek; aksine her geçen gün daha da büyüyecek.
Eğer bir gün yollarımız daha da güzelleşirse, ben o yolu seninle yürümeye hazırım. Çünkü bazı insanlar vardır; sadece sevilmez, aynı zamanda hayatın en anlamlı parçası olur.
Ve sen…
Benim hayatımın en güzel, en gerçek hâlisin.
