İşte yine karşı karşıyaydık, yine birbirimizin yüzüne bakıyorduk. Bazı yaralar kapanmamış,izi kalmış. O da beni gördüğüne şaşırıyordu çünkü yüzünde barış bir şaşkınlık vardı. Timin bakışları ikimizin üzerinde gidip duruyordu bunu hissedebiliyorum. Albayın sesi bakışmamızı böldü. "Ateş timi yeni kıdemli üsteğmeniniz tim komutan yardımcısı olarak geldi, asker kendini tanıt" dedi "kıdemli üsteğmen Asena Gök İzmir" albayın "siz tanışın ben gidiyorum" demesiyle hepimiz hazır durduk. "Merhaba ben Asena Gök" "Hoşgeldiniz komutanım" dedi 35 yaşlarında bir askerdi bende hemen kafa selamı verdim. Rütbeye göre yüzbaşı dışında herkes tekmil getirdi
"Üsteğmen Emre Acar Van emredin komutanım"
"Teğmen Burak Yılmaz Siirt emredin komutanım"
"Teğmen Ali koç Ankara emredin komutanım"
"Teğmen selim Hanlı Giresun emredin komutanım"
"Asteğmen Alper Kara Kocaeli emredin komutanım"
En son ise o ismini söylemişti
"Yüzbaşı Baran Kurt Trabzon time hoşgeldin" dedi buruk bir ifade ile ben ise onun aksine çok güçlü bir sesle "hoşbuldum komutanım" dedim o sırada teğmen olduğunu öğrendiğimiz Selim konuştu "komutanım buyrun oturun tanışalım" bende kafamı aşağı yukarı sallayarak onayladım ve komutanında oturmasıyla hepimiz oturduk o sırada Alper konuşmaya başladı "komutanım time hoşgeldiniz" dedi neşeyle bende onun neşesine karşılık olarak gülümseyerek hoşbuldum dedi ardından Baran dışında herkes hoşgeldin falan dediler bende hepsine hoşbuldum diyerek cevap verdim. "Komutanım sorular sorarak birbirimizi tanısak yani biz birbirimizi tanıyoruz ama sizi tanımıyoruz siz kendinizi tanıtsanız?" Dedi Ali bende "peki o halde siz sorun ben cevaplayayım" "komutanın nerde yaşıyordunuz?" Dedi Alican "İzmir" "Kardeşiniz abiniz ya da ablanız var mı komutanım?" Diye araya girdi Emre abi "bilmem" herkesin yüzünde hafif şaşırma ve garipseme ifadesi vardı baran dışında çünkü o benim yetimhanede büyüdüğümü biliyordu. Ama bu saskinliklarindaki soruyu Burak sordu "Nasıl yani komutanım?" "Yetimhanede büyüdüm ailem var mı bilmiyorum"dedim o sırada herkesin yüzüne hem pişmanlık hem şaşırma hem de hüzün çöktü ve bende ortamın havasını değiştirmek için "Eee başka soru yok mu?" Dedim gülerek onlarda hafif tebessüm ettiler ve Burak devam etti "sevgiliniz var mı?" Dedi ben hafif bir bakışla Baranin vereceği tepkiyi görmek istedim baktığımda ise 1 çift gözle karşılaştım
"Yok sevgilim" dedim herkes başını salladı
"Komutanım en sevdiğiniz müzik?" Dedi Ali
"Çok var ya"
" Vay komutanım bir ara playlistinizden müzik dinleyelim"
"Oo ben okeyim" dedim gülerek onlarda benim gibi güldüler
"Komutanım göreve bugün mü başlayacaksınız?"dedi Selim "yok hayır bugün sadece lojmanın ve odamın anahtarını almak için geldim" herkes onylaysn sesler çıkardı ve tam o sırada telefonum çaldı herkesin bakışı beni buldu. Bende hemen cantsmdan telefonu açıp gelen aramaya baktım arayan kişi hayaldi kendisi çok iyi bir doktor ve benimde çok yakın kardeşim dediğim bir kızdı. Yetimhanede beraber büyümüştük hemen "müsaadenizle" diyip çantamı bırakıp telefonumla birlikte koseyse geçtim köşeye gecmemin nedeni timin yanında rahat konusamayacagimdi ben genellikle hayalle "aşkım, canım, bebeğim" gibi hitaplarla konuşuyorum bundan dolayı farklı yere geçip telefonu açtım "alo" "Alooo Asena napıyorsun balım? Karargaha geldin mi? Timinle tanıştın mı? Nasıl insanlar? iyiler mi?" Dedi. Bu kız nasıl bu kadar hızlı ve çok konuda biliyordu anlamıyorum ya "aşkım bir dur yavaş konuş ya hem geldim karargaha timinle tanıştım iyi insanlara benziyorlar" "yaaaa gerçekten mi? Senin adına çok mutlu oldum" "ama bir sorun var" "nasıl? Ne sorunu var? Hani iyi anlaşmıştınız?" " Yok zaten iyi anlaştık ama sıkıntı baraninda bu timde komutan olması" "NEEEEEEE ŞAKAAAA" diyerek bağırdı bende bu anı yükseliş ile telefonu kulağımdan hafif çektim"bağırma ya zaten Baran'ı görünce başıma ağrı girdi" "benimde başıma İzmir HAHAHAHAHAHH" diyerek iğrenç bir espri yaptı"ne kadar iğrenç bir espri ya ben ne diyorum sen ne diyorsun!" Diyerek sitem ettim "Ayy ben onu unuttum özür dielrim asıl konuya gelelim baran nasıl burada neden burada seni görünce ne tepki verdi hemen cevap ver" dedi bende "bir yavaş ol akşam sen gelince detaylıca konuşuruz timi çok beklettim" dedim o da "he tamam gülüm bende şimdi uçağa binicem beni almayı unutma" dedi "en son unutacağım şeysin balım" diyerek mutlu ettim "yaaaa" diyerek erimeye yakın bir ses geldi "neyse gülüm bay bayy" "bay bayyyy"ve telefonu kapattım bende hemen timin yanına adımladım. "Yeniden merhaba" "merhaba komutanım"dediler. "Şey ben artık kalkayım." Diyerek ayaklandim "herkes benimle beraber ayaklandı. "Komutanım kalsaydınız biraz daha otursaydık" "oturmayı çok isterdim ama hem evi yerleştirmek eksiklei almam gerek hemde akşam bir arkadasimi havaalanından almam lazım zeten artık beraberiz" "hm o zaman komutanım biz diyoruzki numaranızı ve İnstagram hesabınız varsa onu verin biz size ulaşalım "peki" diyip hem numaramı hem de İnstagram hesabımı verdim taksi çağırıp lojmana gittim. Eve girdiğimde bütün ev yerli yerindeydi sağolsun bir kaç güvendigjm arkadaşım ben görevdeyken halletmişlerdi. Hemen kıyafetlerimi yerleştirip alışverişe çıktım bir kaç yiyecek alınca akşam 17.50'de Hayal aradı "Alooo canım ben indim beni almaya gelebilcek misin?" "Sormadın varsayıyorum hemen geliyorum" "tamamm" hemen hiç üstümü değiştirmeden 1 saat önce gelen arabamla birlikte havaalanına gidiyordum gelmeme 20 dakika kala bir mesaj geldi "komutanım ben selim ateş timinden biz akşam dışarda yemek yiyeceğiz sizde gelin istedik ama müsait misiniz?" "Selim çok isterdim lakin dediğim gibi şu an arkadaşımı almaya geliyorum hiç tanımadığı kimsenin olmadığı evde kalamaz başka bir zaman buluşuruz arkadaşım alışınca eve" dedim çünkü Hayal hiç bilmediği bir yerde tek kalamazdı ve ben onu yalnız bırakamazdım. "Komutanım arkadaşınızla gelin" "tim ne derki acaba" "hiçbir şey demezler hatta yeni kişilerle tanışmayı çok severler" "işte şimdi oldu ben zaten havaalanına yaklaştım arkadaşımada bir sorayım ona göre ararım sizi 10 dkaikaya ararım" "tamam komutanım sağolun" "sen sağol".