Bulduğum düz bir alana çantamı koydum ve Selen’in de çantasını koymasını bekledim. Diğer kampçılardan uzaktan ve aracımıza yakın, düz bir alanı seçmiştim. Ayrıca burası daha az esiyordu ve tüm alanı görmenize olanak sağlıyordu. Grubun diğer üyeleri de ellerinde çantalarla durduğumuz yere geldiler.
‘Aferin kızım, güzel yer seçmişsin.’ Beni öven Arif hocaya bakıp gülümsedim. Kimse üstümüzdeki bakışların farkında değil gibiydi. Kendi aralarında şakalaşıyor ya da yer kavgası yapıyorlardı. Çantalarını yere koyup çadırları kurmaya başladılar. Arif ve Mert hoca kendi çadırlarını bırakmış Simge hocaya yardım etmeye çalışıyorlar, Arman ve Arda ise onlara bakıp gülüyorlardı. Diğerleri ise hem gülüyor hem de çadırlarını kurmaya çalışıyorlardı.
Herkes kendi yerini seçti ve bir çember şeklinde çadırlarını kurmaya başladılar.
Ama dikkatimi onlara veremiyordum. Bir şey…garip bir duygu beni rahatsız ediyordu. Boğazıma bir şey takılmışta nefes alamıyor gibiydim, ensemdeki tüyler diken diken olmuştu. Kafamı çevirip bir kez daha etrafı kolaçan ettim.
Yine aynı bakışlar; bazıları sinirli, bazıları hüzünlü ve bazıları ise arkalarında derin bir karanlık gizlercesine karanlık… Hala pek çok kampçı bize bakıyordu, hiçbir hareketimizi kaçırmak istemezmişçesine dikkatle bizi izliyorlardı...
‘Sen iyi misin?’ Barış’ın sesiyle kendime geldim. Yanımda durmuş bana bakıyordu. Merakla kafasını yana yatırdı.
‘İyiyim… sadece alana alışmaya çalışıyorum, çok fazla insan var.’
Dediklerimi duyduktan sonra kafasını kaldırıp etrafı kolaçan etti.
‘Dik dik bize bakıp duruyorlar, biraz rahatsız edici.’
Benimle aynı şeyleri hisseden başka bir kişinin varlığı ile biraz daha rahatlamış hissettim.
Çadırımı bana uzattı;
‘Şimdilik görmezden gel ,çadırları kurduktan sonra birkaç kişinin ağzını yoklayıp öğreniriz ne olduğunu.’ Biraz soğuk bakışlara sahip olsa da anlayışı için minnettardım.
Ona kafa salladıktan sonra çadırımı kurmaya başladım. Tek kişilik olduğu için çok zorlanmadım ama yine de direkleri sabit tutmak zordu. Çağlar ve Barışın yardımıyla çadırımı kurmayı bitirdim.
‘Herkes bitirmiş gibi görünüyor, şimdi akşam için hazırlık yapalım. Ben, Mert ve Simge hocalarınız yemekleri hazırlayacağız. Selen, Alper ve Zeynep siz gidip araçtan suları getirin. Herkes için 5 büyük şişe getirmeniz yeterli olur. Doruk ve ikizler siz de gidip araçta kalan diğer eşyaları getirin. Barış, Ecem ve Çağlar siz de gidip biraz odun toplayın, çadırların tam ortasına bir kamp ateşi yakalım. Fazla uzaklaşmayın , dikkatli olun. ’
Hepimiz Mert hocanın sözlerini onaylayıp işe koyulduk. Hızlı adımlarla Barış ve Çağların yanına doğru yürüdüm.
‘Şurada bir sürü odun var ,onları alıp getirelim’ Çağların gösterdiği yere baktım. Bize bakan birkaç kampçıyla göz göze gelince…zorlukla yutkundum.