Sabah 6 da kalkmıştım 8 deki dersime yetişmem lazımdı. Bu gün sununçm yapıcaktım o yüzden siyah kumaş pantolon beyaz tişört üstümede siyah kumaş ceket giymiştim. Saçlarım düzdü zaten o yüzden birşey yapmadım. Maskara aydınlatıcı ruj sürüp klasik makyajımıda yaptım. Beyaz sporlarımı giydim. Siyah topuklu botlarımı da yanınma aldım çantamıda alıp odadan çıktım.
"Güzellik bırakıyımmı seni hava soğuk motorla gitme. "
"Canım abim hiç hayır diyemiceğim. "
"Gel hadi bende şirkete gidicem zaten. Çıkışta alırım seni. "
Baran abimin arabasına binip yola koyulduk. Beni kampüsümün önünde indirdi girene kadar da bekledi. Hızlıca içeriye girdim dersimin olduğu yere doğru ilerledim tam kapıdan girerken bir sima gördüm bu dünkü adamadı. Hızlıca içeriye girip boş bir yere oturdum. Onun burada ne işi vardı? Neyseki beni görmemişti. Dekanla konuşuyordu.
Gün hızlı geçmişti 2 tane 3 saatlik dersten çıkmıştım şimdi ise sıra sunum yapıcağım derse gelmişti. Sonkez bilgisayarımdan sunumumu gözden geçiriyordum. Hocam derse girdi. Bende büyük beyaz tahtanın önündeki tahta kürsiye bilgisayarımı hazırladım. Projeksiyonu biligasayara bağladım. O sırada içeri biri daha girmişti. O adam girmişti. Murat hocanın hemen yanında yerini almıştı. Hep beyin cerrahu olmak istemiştim projemide bu konuda almıştım. Sunum yapacağım sıra bir beyin cerrahı daha olucağını biliyordum. Bunun içinde heyecanlıydım. Alanında başarıli bir cerrahla konuşma fırsatım olucaktı çünkü. Ama nerden bilebilirdim ki bu adamın. Abim olma ihtinalinin olucağını?
Bozuntuya vermemeye çalıştım. Benim için pekte zor olmamıştı ailem dışında pek mimiklerimi kullanmazdım. Zaten sert yüz hatlarım vardı. Tüm odağımı Murat hocaya yönelttim. Başlıya bilirsin demesiyle slaytı başlattım