Gözlerini gözlerimden ayırmadan öylece birbirimize bakıyorduk yani en azından o beni izliyor bende, "kardeş sen hayırdır lan?"bakışı atıyordum.Daha sonra kızıl saçlı olan;
"Abi burdan çıkalım artık kız için oda da hazırlandı zaten herşey tamtakırında,gidelim artık arabada hazırda zaten aşağıda hemen."
Gözlerini benden alamayan şahsiyet aynı şekilde bana bakarak konuşmaya devam etti.
"Tamam sen Fırat'ı da al aşagı in biz birazdan geliy-"
"Abi istersen sen Fırat'ı al in onu ben getirim."
Derin bir iç çekerek bana bakmaya devam ettiğinde başıyal onaylayıp Fırat'a doğru baktığında fırat göğsünü şişirip tam çıkcaktı ki kolundan tutup sürükledi, evet evet bildiğin sürükledi çünkü bi anda kolundan tutulan fırat dengesini kaybedip yere düştü ve o şahsiyet onu sürükleye devam etti ,anlaşılan Fıratı tek koluyla çekiştirebildiğine göre bayağı güçlü olmalıydı.
"Olum dur lan ne yapıyorsun dur lan dur ya havalı havalı çıcaktım ben ne güzel tüm karizmanın içine ettin ben senin..."
Derken 3.tekil şahiyet ona öyle bı baktı ki ben korktum.Sonra Fırat korkmuş ve titirek bir sesle konuşmaya devam etti.
"Abi sen beni yanlış anladın ben burayı temizleyemlere sövüyordum,inanmıyorsan kendin bak.
Daha sonra Fırat baş parmağını yerde sürttü ve 3.teki şahısa gösterdi.
"Bak istersen burada kafam kadar kir"
3.teki şahıs kafasını yukarı kaldırıp sabır diler gibi yaptı ve bunu yaparken gözleri bi anlığına benim üstümde gezindi ve bana alayacı ve analam veremeyen bir bakışla;
"Sen benden korkuyor musun yoksa"
Dedi aniden tek kaşı yukarıdayken.Benim cevabım da geç olmadı;
"Ya hiç sorma korkumdan ölüp ölüp dirilecektim az daha"
Kaşları bir anda çatıldı ve araya Fırat girdi.
"Abicim bölüyorum ama sizin kavganız uzun sürmese olurmu malum yılandan farkım yok iki sattir yerde sürünüyorum bi kısa kessenizde ben insanlığa geri terfiye edilsem"
3.tekil şahıs birazdaha ters ters baktıktan sonra Fırat'ı çekiştirmeye devam etti ve Fıratın ağzından duyduğum küfür açıkçası pek yaratıcıydı.
İkisi çıktıktan sonra kızıl olan adını bilmediğim çocuk arkalarındak kapıyı kapattı ama kapatmadan önce iki tane sandalye kapıp geldi.Karşı karşıya koyduğu sandalyeler den birine oturdum ve kızıl saçlı konuşmaya başladı.
"Bak ablacım sana bir kötülüğümüz dokunmayacak tabi sen uslu durursan bizde uslu dururuz ama eğer uslu durmazsan...neyse böyle konuşmalara hiç girmeyeceğimizi umuyorum umarım umudumu kırmazsın.
"Ben seni alıp o umudinla beraber aynı anda kırarım görürsün o zaman bana edebiyat yapma da bende ne istediğinizi söyle."
Beni birazdan daha inceledikten sonra yüzünde belli belirsiz bir gülümseme oldu.
"Peki öyle diyorsan bunu öğrenmen için biraz erken zamanla öğrenirsin merak etme bu arada bana Alper derler eğer bı sorun olursa doğer iksine değil bana söyle eğer abim sana birşey söyleyip yaparsa onu çok takma gelip bana söyle şimdi burdan gitmeliyiz .
Kızıl olan konuşmayı kesti ve sandalyeden kalkıp başıyla kapıyı gösterdi ve çıkıp gitti.Ben kafam karışmış iç sesimle beraber durmumuma ve onlara sövüyoken içeriye bir adam girdi ve;
"Buyrun efendim, aşağıda sizi bekliyorlar"
Ben tam ağzımı açıcakken sustum ve sonr birkere daha sövdükten sonra aşağı doğru olan yıkık dökük ve uzun merdivenlerden aşağı indik etraf rutubet kokuyordu tavandaki örümcek ağları ve merdivenin sonunda olan açık kapıdan başka hiçbir şekilde içeriye ışı girmemesi beni bir tık germişti ama açıkçası pekte umrumda değildi.Hemen basamakları indikten sonra dışarıdaki temiz havayla beraber güneş ışığını görmem beni mutlu etmişti çünkü kendimi özgür hissediyordum ve özgürlüğüm benim herşeyimdi benim elimden onu alamazlardı eğer onu alsalar o zaman dış görünüşümden ne kadarda farklı olduğumu o zaman görürledi ve açıkçası bu onlar için pek hoş olmazdı.Hemen üstüme bir çeki düzen verdim ve karşıda duran uzun siyah arabaların tam önünde olan üzüm limuzine doğru yönlendirirdim ve arabay geçtim içinde o şahsiyetlerinde olduğunu biliyordum ama yüzlerine bile bakmadan yola çıktık.
Bölümü nasıl buldunuz yorumlarda buluşalım🩶🩶
