Bomba sesleriyle beraber gözlerim kendiliğinden kapanmıştı ve ben refleks olarak ellerimi kendime siper etmiştim,gözlerimi açmakla açmamak arasında bir gitgele düşmedim açıkçasü çünkü bence bu saçmaydı.
Gözlerimi hemen açtım ve etrafa baktım,aslında görmeyi beklediğim şey etraftaki birsürü yere yığılmış bedenler değildi.Beden diyorum çünkü yaşayıp yaşamadıkları arasında tam olarak bir fikrim yoktu.Daha sonra bileklerimde bir sıcaklıkla beraber bir el hissettim hemen o tarafa doğru döndüğümde Alper'in beni kolumdan sıkıca kavramış etrafa çatık kaşlarla baktığını ve hemen ardından beni kolumdan çekiştirmesini görüp izledim birkaç saniyeliğine.Tepki vermedim aslında bilerek vermedim çünkü adam koluma tabiri caizse sülük gibi yapışmıştı,aslında başka bir kelimede kullanabilirim ama bunlara şimdilik hiç gerek yoktu.
Birsüre daha elini enseme koyup başımı aşağa doğru eğmiş üstüme doğru bedenini düşürmüştü,sanırım kendi bilidiğiyle beni korumaya çalışıyordu,açıkçası bu işime gelirdi çünkü biri ölecekse bu neden ben oliyim ki.Birkaç adım daha attıktan sonra son birdefa etrafa baktı ve küçük bir kulübenin arkasına çekiştirdi beni.
Kulübe sadece ahşaptı iki tane minik penceresi vardı ve eğer Alper beni bu tarafa doğru çekiştirmeseydi kulubeyi belkide farketmezdim bile çünkü resmen ormanla bütünleşmişti , aslında ilgimi çeken pekte bu sayılmazdı çünkü gündüz vakti odaların içinden beyaz bir ışık yayılması pekte normal gelmiyordu.Işık normalin üstünde bir beyazlığa sahipti ve ışığı sadece yakından bakanlar fark edebilirdi ama bu nasıl oluyordu?işte sorun bu.
İçimden bir ses bittiğimi söylüyordu sanki.
-"Sankisi falan yok,bayağı bayağı bittik biz ha bu arada helvamızı sade yapsınlar öyle daha güzel oluyor."
-"kes sesini yoksa ben kesmek zorunda kalıcam,kardeşim hem sen niye burdasın defolup gitsene!!!"
-"yav he he kesin kesersin yav ben anlamıyorum benle sen aynı kişiyiz kaç yıl oldu anlamadın ,ben sana çok meraklıydım sanki ne kadar beyin eksildi sende ya acilen bizim burdan uzaklaşmamız lazım zaten on gram beynin vardı o da yok oldu ben anlamadım gitti bu işi."
-"kes sesini yeter be öf!!!"
-"snsndndn sinirini bozduğuma ve seni çıldırttığıma göre merak etme seve seve defoluyorum."
İç sesimi kendi kendine defoldurttuğuma göre dış günyaya geri dönebilirdim.Kafamı Alper 'e doğru çevirdiğimde bana bakıyordu.
-"kendi kendine sinirleniyorsun."
Nasıl yani dışardan mı konuşuyordum.
-"birincisi öyle birşey yok ikincisi sanene kardeşim."
-"birincisi öyle birşey var çünkü ağzını oynatıyorsun ve kaşların çatılıyor ikincisi banenesi yok bu işin alışırsan iyi edersin koçum."
Gözlerini kırptı sondaki kelimeye vurgu yaparak.
-"belki aklıma birş-"
Bir anda bu adamın saçmaladığını ve konuştuklarımızında çatışma içerisinde daha bir saçma olduğunu düsünüp sustum,bu adamın etrafımda dolanması hiç iyi olmadı onu imha etmem gerekiyordu ki bunu yapıcaktım.
Daha sonra büyük bir bomba sesi duydum ve o yöne doğru baktım patlamadan birkaç dakika sonra tabiki bakabildim,baktığımda birsürü parçalanmış uzuv ve kan içinde kalmış kafatası gördüm,ne yalan söyleyeyim bu beni çok cezbediyordu,kan herzaman beni cezbetmiştir ve kendine çekmiştir de.Gözlerim hemen bir el tarafından kapatıldı ve ben manzaram kapatıldı diye kaşlarımı çatmadan edemedim.Eli hemen çektim yüzümden ve o tarafa doğru baktığımda Alper'in gözlerimi kapattıgını gördüm sanırım manzaradan etkilemeceğimi düşünmüştü ki ben manzaraya bayılmıştım.Hayır bir manyak değilim sadece geçmişim...
Daha sonra Alper bombayı ve silahı naptığımı sordu ve bende yanımda olduğunu söyledim.
-"şimdi bana güven ve ikisini kullanmyaı dene tamammı?"
-"işte macera hadi başlayaım!!!!!"
diye bağırdı iç sesim ve bende Alpere'e saf saf bakarak içimdeki bu coşkuyu gizlemeye çalıştım ki büyük bir ihtimalle de başırılı olmuştum çünki Alper bir adamın daha kafasına sıktıktan sonra "Bana güven" demişti.
-"Bu da kafayı üşütmüş aynen koçum bilmem kaç saatir tanıştığım birine güvenicektim bende yav bu bizimkinden de beter.Kardeşim çekil ya ben eğlenmek istiyorum yönetmenim bunu atamıyormuyuz ya biz.Hadi canım hadi uğraştırma kafana sıktırtmiyim şimdi!."
-"kes sesini iç ses.!"
-"Bu da iki saattir mıy mıy yeter ya.!"
iç sesim ne kadar haklı olsada sustum ve kendimi savunmamaya karar verdim çünkü ne yapsam boştu.Kafamı sanki çok güveniyorumuşum gibi ve sanki daha ôncr elime hiç silah almamışım gibi aşağı yukarı doğru salladım ve boş boş bakındım sanki sonum gelmiş gibi.
Daha sonra Alper yanımdan ayrıldı çünkü bitane elemanının arkasındaki adam elindeki elektirikli testereyle adama doğru yaklaştı ve tam darbeyi indirecekken öbürü yetişti ve kafasına elektirikli testereyi yiyip oracıkta can verdi zavallı.Kardeşim sen niye kendi canını düşünmüyorsun ben analmıyroum ki,kurtardığın adamın belkide kendine bile yararı yoktu.Neyse bu küçücük minnoş detaylara takılmayacaktım.Hemen kulübeye iyice yaklaştım ve elimdeki bombayı alıp en çok adamların olduğunu tarafa fırlattım.İki tarafta düşman oluduğu için kimin öldüğü pekte umrumda değildi.Yaklaşık bir otuz kişi orda paramparça ettikten sonra elimdeki silahla birkaç adam daha indirdim.Bunları yaparken bilerek adamaları başka başka yerlerinden öldürüyordum çünki kimsenin benim usta bir nişancı olduğumu bilmesine gerek yoktu.Bombayı attıktan sonra da etrafıma korkunç bir çığlık yaydım ve ellerimi kendime siper ettim.Sonuçta oyun daha yeni başlıyordu...
Umarım sevmişsinizdir yorumlarınızı bekliyorum 🩶🩶 🩶 🩶 🩶
