HAKAN’DAN
“Arkadaşlar Azra başkomiserimi gören oldu mu?” Bu soruma herkes aynı anda “Hayır” dedi. Hemen yeniden içeri girdik.ilk aşağı katı aradık ama kimse yoktu sonra merdivenden bir kız indi. Ağlamaktan harap olmuştu. Yanına gittim ve ne olduğunu sordum sakince.
Kız sürekli özür diliyordu. “Abi ben çok özür dilerim valla bilerek yapmadım ben kardeşim ellindeydi beni zorladı.” Neye zorladı seni abicim.” “Abi yanıma gelen ablaya bir şey enjekte etmemi istedi eğer yapmazsam kardeşimi öldüreceğini söyledi.” Bunu söylemesiyle bi an göğsüme bi ağrı saplandı.
Benim kaç senelik ablam gibi gördüğüm kadın kaçırılmıştı. O güçlü bir kadındı ama onu zaafından vurmuşlardı küçük bi çocukla . “Her yere haber salın Azra başkomiserim kayıp, eğer bulamazsınız hepinizi öldürürüm anlıyor musunuz lan beni.” Olduğum yere çökmüş bi şekilde duruyordum.
Selim geldi yanıma. “Kardeşim bu kadar yıpratma kendini Azra güçlü kadındır başının çaresine bakmayıda bilir tanımıyor musun sen onu” “Selim bi git başımdan uğramam senle şimdi, yalnız bırak beni .” “Tamam Hakan öyle olsun ama bu kadar harap etme kendini lan anlaşıldımı ,sağ salim bulunacak Azra komiserim bu dediğimi unutma .”
Bulunurmuydu hakkaten o tanıdığım kadın kurtulurdu dimi o kişilerin elinden. Artık kendime çeki düzen vermeliyim bu böyle olmaz üzülmek yok şimdi. İlk kardeşim gibi gördüğüm kadını bulayım sonra o şerefsizleri kendi cehennemlerine göndermiyor muyum. Yer yarılsada bulacam lan o herifleri benim sevdiklerime zarar vermek neymiş görecekler.