Dante olay yerini incelemeye geldiğinde , aralıksız yağan kar cesedin parçalanmış uzuvlarına düşüyor ve tam anlamıyla kan donduran bir görüntü oluşturuyordu. Ancak Dante için bu artık alışılmış bir şeydi. Manzaradaki korkunçluk öfkenin ne kadar yoğun olduğunu yine gösteriyor, bu da akıllara tek bir kişiyi getiriyordu.
"Ares" dedi iç çekerek, cesedi en ince ayrıntısına kadar inceleyen Vincemt'a döndü. Koyu gözleri parçaları oturtmaya çalışıyordu. Yavaşça ayağa kalktı, eldivenlerini çıkardı. Artan seri cinayetler yüzünden yorgun ve huysuzdu. Dante’ye dikkatle baktı.
"ceset yandaki motelin sahibi" dedi, soğukça nefes verdi. "Motelin bodrumunda insan kalıntıları bulduk. Müşterilerini öldürüp köpeklerine yediriyormuş."
Dante bakışlarını yerde parçalara ayrılmış bedene indirdi ve gözlerini ayırmadan cevapladı.
"ve günün sonunda aynı şekilde kendi köpekleri tarafından yendi"
Vincent sessiz kaldı başıyla onayladı. Eğildi ve uzuvların vahşi bir şekilde parçalanmış görüntüsüne tekrar baktı.
"Kadın müşterilerine onunla yatması için para teklif ediyor sonra da öldürüyormuş, bazen onları yiyormuş"
Dante düşündü ,kollarını kavuşturarak sessizce cevapladı.
"Onlardan ayaklarını yıkamaları için yardım istiyordu. teklif ettiklerinin kafasına tekme atıyor ve uçurumdan düşürüyordu. Dev kaplumbağa onları çoğu zaman yiyordu ama eğer yememişse bu sefer kendi yiyordu."
Vincent ciddiyetle devamını bekledi. Dante`nin her zaman bir fikri vardı.
"Sciron" Dedi. "Adamımız mitoloji seviyor."
Dante ofise döndüğünde delil olarak topladıkları tebeşir tozlarını adli tıpa götürdü. Darla masa başında oturmuş diğer örnekleri inceliyordu. Dante elindeki poşeti Darla'nın önüne fırlattı.
"Ah, yine mi tebeşir tozu?"
Dante başıyla onayladı.
"Bu sefer yanında boya kalemleri de var"
"ilkokul çocuğu mu bu? Neden bunları özellikle bırakıyor?"
Darla kendi kendine konuşuyor ve anlam aramaya çalışıyordu. Sonra dikkatini hemen değiştirdi, masasının köşesinde duran çörek kutusunu aldı ve Dante'ye uzattı.
"Açsındır…"
Dante ilk başta almak istemedi ama Darla'nın heyecanlı tavrı karşısında pek bir şey yapamadı. Yavaşça bi tane aldı.
"Şimdi gitmeliyim" dedi boğazını temizleyerek.
Vincent ofisine kapanmış seri cinayetleri gözden geçiriyordu. Öfkeli gözlerinde koyu halkalar oluşmuştu. Aylardır uykusuzdu. Dante kapıyı çalmadan içeri girdiğinde o panoya yeni kurbanın fotoğraflarını asıyordu.
"Tebeşir tozları ve boya kalemleri" dedi Dante'ye bakmadan. Gözleri panoya kitlenmişti. "Bir çeşit travması olduğunu düşünüyorum. Çocukluktan kalma. Belki okul belki ailesel"
Dante duvara yaslandı ve dikkatle inceledi.
"Tebeşir tozunu okula gitmemek için içerdim" Dedi.
Vincent biraz düşündü.
"Peki ya boya kalemleri? Onunla ne gibi bir travması olabilir aklım almıyor"
"Bunu öğrenmenin tek yolu bir başka ceset. Her yeni kurbanda yeni bir bilgi bırakıyor. Bize bir şeyler anlatmaya çalışıyor"
"Öyle olduğu kesin. Bir önceki kurbanın saçlarını koparmış ve saç derisine ölü yılanlar dikmişti"
"Medusa.." Dedi Dante kısık bir sesle. "Her kurbanı bir mitolojik hikayeyi temsil ediyor"
"Evet ama ne gibi bir bağlantıları var anlayamıyorum. Kurbanlar birbirlerini tanımıyorlar bile. Bazıları masum bazıları kötü insanlar" Vincent eliyle boynuna kadar uzamış saçlarını karıştırdı ve yorgunca iç çekti.
"Biraz dinlen Vincent. İyi gözükmüyorsun"
"Sen nasıl bu kadar iyisin?"
Dante şaşkınca ona baktı sonra sırıttı. Tam ağzını açacakken Darla içeri girdi.
"Dedektif, tebeşir tozunu inceledim. 15 yıl önceye ait"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Bazen küçük bir hatıra bütün mutluluğunuzu alır götürür. İyi olduğunuz her günü iyi olmadığınız tek bir gün için silip atarsınız. Bazen o kadar kolaydır ki silmek; silip ve yeniden birleştirmek, geri dönülmez bir noktaya sürüklenir hayatınız. Belki tamamen iradenize bağlıdır kararlarınız ya da belki de çoktan kaybolmuştur aklınız.
Dante, Vincent'ın koltuğunda uzanmış tavanı izliyordu.
"Ares 15 yıl önceki tebeşiri nereden buldu?"
Vincent'ın kalın sesi odayı turladı. Dante elinde ki kalemle oynuyordu.
"Demek ki onu 15 yıl saklayacak kadar önemli tutmuş. Anılarda bir tebeşir tozu gibi değil mi? Tebeşiri içince okula gitmezsin ama hasta olursun. Anıları hatırlayınca mutlu olur ama bazen kaybolursun."
Vincent, Dante'yi dikkatle dinledi. Siyah, dağınık saçlarının alnına yayılmış görüntüsünü inceledi.
"Evet…öyle"
boğazını temziledi ve devam etti
"Akşam kılık değiştireceğiz ve cinayetlerin en çok işlendiği bölgede gece görevine çıkacağız. Hazır ol"
Barlar sokağında her yer mor ve mavi ışıklarla parlıyordu. Vincent , Dante'ye işaret çakarak bir bara girdi. Gay bar olduğunu yanına bir adam gelene kadar fark etmemişti. Adının Mike olduğunu söyleyen adam, Vincent'ın omzuna dokunuyor ve cilve yapıyordu. Vincent ise tamamen çökmüş ve öfkesini belli etmemek için zor duruyordu. Dışarıdan bakınca etrafında kara bulutlar varmış gibi hissettiriyordu. En azından Dante onu öyle görüyor ve içten içe onun bu durumuyla eğleniyordu. Dante'nin sırıttığını fark eden Vincent daha da öfkelendi.
Vincent, Mike'la uğraşmaya devam ederken Dante çoktan görevine başlamıştı. Gece boyunca göze batan herhangi birini aradı. Ama kimse gelmedi ya da hiçbir garip olay yaşanmadı. Bu yüzden Vincent'a baktı ve başka bir mekana gitmek için işaret etti. Ama Mike'ın , Vincent'a yapıştığını ve bırakmadığını fark edince kendi küçük eğlencesini bozmaya karar verdi. Vincent'ın koluna yapıştı ve oturduğu yerden hızla kaldırdı.
"Başkalarının sevgilisiyle flört etmek çok yanlış Mikey"
Bu lafa bozulan Mike hızla uzaklaşırken Vincent az önce olanların şokuyla rahat bir nefes verdi. Sonra Dante'ye ciddi bir bakış attı.
"Başkalarının sevgilisi?"
Dante cevap vermedi çünkü Vincent sinirliyken onu daha da sinir etmek her zaman komikti. Bu yüzden başka bir mekana doğru yürüdü.
Gecenin sonunda hiçbir şey elde edemediler. Vincent yorgunca iç çekti ve arabasına doğru yürüdü. Dante gitmedi.
"Sigara içicem, sen git"
Vincent başıyla onayladıktan sonra arabaya binerken seslendi
"Arabadayim, bitirince gel"
Dante bir barın ara sokağına girdi ve duvara yaslandı. Sigarasından yavaş yavaş içine çekti. Nefesini veremeden parmakları kasıldı. Gözleri, kırmızı ışığın vurduğu sokağın boş zeminine kilitlendi sanki tam orada bir şey varmış gibi. Ama yok, hiçbir şey yoktu. Bir süre nefes almadı ve hiçbir şey düşünmedi. Vincent'ın kalın sesini duyduğunda girdiği transtan çıktı.
"Hadi artık Romano"
Dante cevap vermedi sadece arabaya doğru yürüdü ve bindi.