Bölüm 26

dışarısından geldi. “Bir sorun var mı?” Reyyan sesi duyduğunda sesin sahibini çoktan tahmin etmişti. Eren… Ben olsaydım oradan kaçardım ama Reyyan başı dik bir şekilde Eren’in odaya gelmesini bekledi. Fısıldadım “ Git buradan.” Reyyan sözlerimi görmezlik den geldi ve olan oldu. Eren odaya adımını attı. Ve ikimizi bir arada gördü. Eren’in yüzünün de soğuk bir gülümseme vardı. Sırıtarak “ Beni mi çekiştiriyorsunuz?” diye sordu. Oda sessizdi kimse birbirine bakmıyor ve konuşmuyordu. Sonra Reyyan ağzını açtı “ Bana olan kinini Yasemin’den mi çıkarıyorsun Eren.” Reyyan’ın sesi odada yankılandı. Eren gözlerini bir anda bana dikti. Ve ağzında geveledi “ Yasemini seviyorum ben Reyyan.” Reyyan sinirle bağırdı “Sevmen bu kızı hastanelere düşürdü.” Eren gülümsedi “ Bunu o seçti” gözlerim dolmuştu. Reyyan arkasına bakmadan sadece çıkıp gitti. Eren’le odada tek başımıza kaldık. Aramızda herhangi bir kelime veya cümle geçmedi. Eren oturdu ve doktorun gelmesini bekledi. Saatlerin sonunda doktor geldi ve taburcu olabileceğimi söyledi. Eren yürümeme yardım ediyordu. Hastaneden çıktığımızda Eren’in motoruna bindik ve beni kendi evine getirdi. Beni yavaşça yukarı doğru çıkardı. Kapının anahtarını sokmaya çalışırken Eren’in ellerinin titrediğini gördüm. Anahtarı yere düşürdü. Ne kadar sakinmiş gibi görünmeye çalışsa bile asla değildi. Onu bu sefer tanıyamıyordum. Neler hissettiğinden emin değildim. Eninde sonunda kapıyı açtı. Adımları ağır ve yavaştı. Ama bana karşı güçsüzlüğünü göstermek istemiyordu. Beni yatak odasına kadar götürdü. Yatağa yatırdı ve alnımdan öptü. “Geçecek” kelimeler çok gerçekçiydi. Ve tekrardan bir tuzağa düşmüş gibi hissediyordum. Ama onun bana karşı nazik olmasını seviyordum. Ne kadar o nazikliğin arkasında bir canavar yatıyor olmasına rağmen ben yine de çok iyi gizliyordu. O günü orda