Artık eskisi gibi değildi.
Gülerdi, mutluydu resimde.
Her bakmam da
İçimde bir ateşi alevlendirirdi gülüşüyle.
Şimdi ise kalan küllerimde,
soğuk odada bir başınasın.
Acı dolu seslerin yankılanıyor gökyüzünde
Ramak bırakıyor feryadın geceyi,
İncisini kaybediyor sandığından,
Acı dolu bu odada buluyor kendini.
Her batan güneşle beraber
Dindirmek için acını,
Ayna olup yansıtıyor yüzüne ışığını.
Solgun, yaşlı bedenin bir ramak daha yaklaşıyor,
Bu ışığın yolunda
Dışarıdan süzülene.
