Telefonumu elime aldığımda ekranda yine onun mesajını gördüm.
Anonim: Uyudun mu?
Bir süre ekrana baktım.
Karamel: Hayır. Sen?
Mesajımın hemen ardından cevap geldi.
Anonim: Ben de uyumadım.
Karamel: Saatin kaç olduğunun farkında mısın?
Anonim: Farkındayım.
Karamel: O zaman neden uyumuyorsun?
Anonim: Bilmem. Uykum yok.
Karamel: Çok mantıklı bir cevap.
Anonim: Sen neden uyumuyorsun peki?
Telefonu biraz aşağı indirip düşündüm.
Karamel: Ben de bilmiyorum.
Anonim: Demek ikimizin de bahanesi yok.
Karamel: Aynen öyle.
Birkaç saniye sonra yeni bir mesaj geldi.
Anonim: Karamel.
Karamel: Efendim Anonim Bey?
Anonim: Sana bir şey soracağım.
Karamel: Sor.
Anonim: Hâlâ beni merak ediyor musun?
Kaşlarımı kaldırıp ekrana baktım.
Karamel: Neyini?
Anonim: Yüzümü.
Bir an cevap vermedim.
Karamel: Belki.
Anonim: Belki mi?
Karamel: Evet. Fazla merak edersem gizemini bozmuş olurum.
Anonim: O zaman merak etmeye devam et.
Telefonu elimde tutup istemsizce gülümsedim.
Karamel: Sen de kendini fazla gizemli sanıyorsun.
Anonim: Sanmıyorum.
Karamel: Emin misin?
Anonim: Eminim. Çünkü sen hâlâ benim yüzümü merak ediyorsun.
Telefonu bir süre elimde tuttum. Ne yazacağımı düşünürken Anonim’den yeni bir mesaj geldi.
Anonim: Sustun.
Karamel: Ne yazacağımı düşünüyorum.
Anonim: İlk defa mı?
Karamel: Hayır. Ama seninle konuşurken biraz daha fazla düşünüyorum.
Anonim: Neden?
Karamel: Bilmiyorum. Yanlış bir şey söylemek istemiyorum.
Bir süre cevap gelmedi.
Sonra ekranımda yeni mesaj belirdi.
Anonim: Yanlış bir şey söylersen söylerim.
Karamel: Ne kadar rahatlatıcı.
Anonim: Rica ederim.
Gülümseyerek telefonu yatağın üzerine bıraktım. Birkaç saniye sonra tekrar elime aldım.
Karamel: Peki sen?
Anonim: Ben ne?
Karamel: Benim hakkımda merak ettiğin bir şey yok mu?
Anonim: Var.
Karamel: Neymiş?
Anonim: Çok şey var aslında.
Karamel: Söyle o zaman.
Anonim: Hepsini bir anda söylersem konuşacak bir şeyimiz kalmaz.
Karamel: Mantıklı.
Anonim: Mesela bugün günün nasıl geçti?
Bir an düşündüm.
Karamel: Normaldi. Biraz yorucuydu. Seninki?
Anonim: Benimki de.
Karamel: Hep böyle kısa mı cevap veriyorsun?
Anonim: Sadece bazı insanlara.
Karamel: Bana mı kısa cevap veriyorsun yani?
Anonim: Hayır.
Karamel: O zaman?
Anonim: Sana söyleyecek çok şeyim var ama bazılarını söylemek için erken.
Ekrana birkaç saniye baktım.
Karamel: Sen gerçekten her şeyi böyle gizemli söylemek zorunda mısın?
Anonim: Belki de gizemli değilimdir.
Karamel: Öylesin.
Anonim: O zaman böyle kalayım.
Karamel: Peki Anonim Bey.
Anonim: Buyur Karamel.
Karamel: Bir gün gerçekten adını söyleyecek misin?
Bu kez cevap biraz gecikti.
Anonim: Belki.
Karamel: Yine mi belki?
Anonim: Bazı cevapların zamanı var.
Telefonu kapatmadan önce son mesajına bir kez daha baktım.
Nedense, onunla ilgili merak ettiğim şeylerin sayısı her konuşmamızda biraz daha artıyordu.
Telefonu kapatacak gibi oldum ama birkaç saniye sonra tekrar ekranı açtım.
Karamel: Peki sen benim adımı biliyor musun?
Anonim: Hayır.
Karamel: Hiç mi tahmin etmedin?
Anonim: Ettim.
Karamel: Neymiş?
Anonim: Söylersem tahmin etmenin anlamı kalmaz.
Karamel: Seninle konuşmak gerçekten zor.
Anonim: Ama hâlâ konuşuyorsun.
Karamel: Çünkü merak ediyorum.
Anonim: Neyi?
Karamel: Seni.
Bir süre cevap gelmedi.
Mesajı gönderdiğime pişman olmuş gibi telefonu kenara bıraktım. Birkaç saniye sonra tekrar baktığımda yazıyordu.
Anonim: Bunu beklemiyordum.
Karamel: Ne sandın?
Anonim: Bilmiyorum.
Karamel: Güzel cevap.
Anonim: Sen de az önce benim gibi cevap verdin.
Karamel: Ben senden öğreniyorum.
Anonim: Kötü bir öğretmenim demek ki.
Karamel: Bence biraz.
Anonim: O zaman dersleri bırak.
Karamel: Yok, devam edeceğim.
Anonim: Neden?
Karamel: Sonunu merak ediyorum.
Anonim: Belki sonu yoktur.
Karamel: Her şeyin bir sonu vardır.
Anonim: Bazı şeylerin de devamı.
Bu mesajdan sonra birkaç saniye sustum.
Karamel: Peki yarın yine yazacak mısın?
Anonim: Sen istersen.
Karamel: Ben sordum diye yazmak zorunda değilsin.
Anonim: Zorunda olduğum için yazmıyorum zaten.
Karamel: O zaman neden?
Anonim: Çünkü konuşmak hoşuma gidiyor.
Telefonu elimde tutarken yüzümde küçük bir gülümseme oluştu.
Karamel: Benim de.
Anonim: Güzel.
Karamel: Ama bir şartım var.
Anonim: Nedir?
Karamel: Bir gün bana gerçekten kim olduğunu anlatacaksın.
Anonim: Bir gün.
Karamel: Yine başladın.
Anonim: Söz verdim.
Karamel: Tamam. O zaman şimdilik Anonim olarak kal.
Anonim: Sen de Karamel olarak kal.
Karamel: Anlaştık.
Ekrana son kez baktım.
Anonim: İyi geceler, Karamel.
Karamel: İyi geceler, Anonim.
Telefonu komodinin üzerine bıraktım.
Bu kadar kısa bir konuşmanın neden aklımda bu kadar yer ettiğini bilmiyordum.
Belki de bazı insanları tanımak için yüzlerini görmek gerekmiyordu.
Bazen birkaç cümle bile yeterli olabiliyordu.