Bu bölümü daha önce özleyen herkese adamışım. Vazgeçiyorum veee bu bölümü herkese adıyorum sjwksjkw.
🎀
"Ya Petek gel işte kızım. Ne güzel eğleneceğiz hep birlikte."
Bir yandan arabadan inerken bir yandan da evin anahtarlarını çıkartmaya çalışıyordum. Aynı zamanda da telefonda Merve'yle konuşuyordum.
"Merve inan gelmeyi çok istiyorum ama babam acil gel, dedi. Bu sefer bensiz olsun."Of diye bir ses gelmeden telefonu kapattım.
Babamın beni eve hemen çağırması hayra alamet değildi. Gene ne olmuştu acaba!
Babamı şu dünyadaki her şeyden çok sevmeme rağmen o beni pek sevmezdi. Babam aslında hiç bir zaman annemi sevmemiş. Tek gecelik ilişkinin sonunda annem bana hamile kalmış. Bu da babamı anneme bağlamak için bir sebep olmuş. İstemediği bu evliliğin sorumlusu olarak hep beni görmüştü. Bu yüzden ben babam için canımı verecek kadar onu sevsem de, o benim kaderim ile bile oynayabilecek kadar beni sevmezdi.
Yardımcılardan birisi kapıyı açınca beklemeden içeri girdim.
Of of.
Şimdiden gerilemiştim.Ama çok stres yapmamalıydım sonra saçlarım dökülürse Allah korusun.
Salona geldiğim zaman babam görüş açıma girdi. Oturduğu koltuğun yanına gidip karşısında durdum. Kendimde en nefret ettiğim özelliğim buydu. Herkese aslan kesilebilirdim ama babama asla tek kelime edemezdim. Bir tane üzücü laf söylese asla konuşamaz ağlamaya başlardım.
Yine karşısında savunmasızca dururken beni baştan ayağa süzdü.Ve bir anda az önce dediğim olay yaşandı. Babam kaderimi bile önemsemez demiştim değil mi?
"Evleniyorsun."
What did you say?
Ben kim evlenmek kim ama yani.Ben bu olaya götümle bile gülmem.
Yüzümde artık nasıl bir ifade oluştu ise sözünü yineledi. "Evleniyorsun dedim Petek.Şirketim batıyor. Yatırımcının oğlu ile evleneceksin. Akşam istemeye geliyorlar seni. Git hazırlan." Diyip çıkışa gitmek üzere ayağa kalktı.
Olmazdı ya. Ben ne yapayım elin adamıyla. Lan ben kim ile evlenecektim bir de?"Baba dur," Dedim. "Ben evleneme-"
Şak şak şak. Çok şükür dostlar! Benim artık bir tokat izim var!
Hayır şamar oğlanı olacağım artık ha.
Küçüklüğümden beri geliyor gidiyor çarpıyor. Hayır şu parmağındaki yüzük de yüzümü çiziyor.
Acıdı be adam!
Otu boku şakaya vursam da cidden bu yaralarımı gizlemek için olabilirdi.
Yaralı insanlar, gülümsemelerini yaralarına kabuk yapardı.
Cidden kalbim kırılmıştı. Bu gün bir kere daha babamın gözünde bir şirketten bile daha değerli olduğumu anlamıştım. Gerçi sadece şirket değil, her şey onun gözünde benden daha değerliydi.
🎀
Üzerime hiç sevmememe rağmen siyah bir elbise giymistim.
Bence bu istemediğimi anlatmak için yeterli baba!Şu anki tek duam evleneceğim kişinin iyi biri olmasıydı.Gerçi pek şanslı değildim ama...
Kumral saçlarımı olduğu gibi bırakıp aşağıya indim. Şu an babamın suratını hiç görmek istemediğim için mutfağa girdim.
Evdeki çalışanların çoğu gitmişti. Birkaç tanesi kalmıştı sadece. Ben mutfağa girince ayağa kalktılar ama elimle oturmalarını işaret ettim. Tanrı mıydım ben tövbe haşa!
Bıkkın bakışlarla etrafa bakarken telefonum çaldı. Balım Arıyor...Ahaa. Tam aramanın vaktiydi zaten Balım.
Anam benim arkadaşlarım yirmisinde genç değil ellisinde yaşlı gibiydi. Nerede ne dedikodu varsa hepsi onlardaydı. Şimdi de kesin babamın beni neden çağırdığını öğrenmek icin aramışlardı.
Ama ben açmayacaktım çünkü Burak, Balım, Merve üçlüsünün beni kaçırma potansiyelleri vardı.Ben tam aramayı reddetmişken kapı çaldı.
Aç kapıyı Veysel efendi! Yeni hayatıma merhaba diyeceğim!
