Ben Defne. Ülkemizde en büyük mimarlık şirketinin patronuyum. Buraya gelmek için çok çaba sarf ettim. Ailem yok. Buraya gelirken beni kimse desteklemedi. Hep kendi kendime ilerledim. Bugün ise bi haber aldım. Hisseler düşüsteydi. Ne yapacaktım? Ya işbirliği gerekiyordu ya da iflas. İşbirliği olması için tanıdığım kişilerle görüştüm fakat kimse kabul etmedi. Beklemiyordum zaten. Ama sonra bi adam çıktı. Bana işbirliği teklif etti. İşte her şey orada başladı.
~Ofisime çağırmıştım,geldiler. Konuşmaya başladık.
+Merhaba ben Aras.
-Bende Defne memnun oldum.
+Bende. Sizinle işbirliğini konuşmak için gelmiştim.
-Evet,biliyorum. İsterseniz bir şeyler ikram edelim size çay ,kahve ne istersiniz?
+Ben bir bardak su alsam yeterli.
-Tamamdır o zaman. Melis hanım bize iki bardak su lütfen.
+O zaman biz detayları konuşmaya başlayalım ne dersiniz.
-Peki tamam.
~ Ona detayları anlattım. Eğer işbirliği yaparsak bize olabilecek kârları ve zararları detaylı bir şekilde gösterdim. Kabul etti fakat bir şartı olduğunu söyledi. Şaşırmıştım. Zaten kendi isteğiyle gelmemiş miydi? Neydi bu şart? Hemen merakla sordum.
-Nedir şartınız?
+Benimle evlenmen.
~Dona kalmıştım. Bu duyduklarım gerçek miydi yoksa çok mu drama izliyordum? Kendimi cimcikledim. Tüm bu olanlar gerçekti. O da şaşırdığımı fark etmiş olacak ki açıklamaya başladı.
+Yani şu şekilde siz benimle evleneceksiniz bende sizinle işbirliği yapacağım. Tabii isterseniz eğer. Hem bu sayede iki tarafında istediği olur.
~Nasıl yani? İki tarafında istediği derken? O benimle evlenmek mi istiyordu? Ama neden? Daha aklımda bir sürü soru vardı ki tekrardan sordu.
+Kabul ediyor musunuz?
~ Ona baktım sonra da şirketin ve kendi durumuma. Tek çare evlenmekti. Zaten ne bi aşk hayatım vardı ne de bi hoşlandığım. Bu yüzden çokta sorun olacağını düşünmedim.
-Evet. Nasıl olsa benim için bir zararı olmayacak. Aksine kârlı çıkacağım.
+Tamam o zaman hayırlı olsun. Yarın nikah dairesine gideriz.
-E bi de eğer özel değilse neden benimle evlenmek istediğinizi söyler misiniz?
+E çok önemli bi sebep değil boşverin siz.
-Peki o zaman ben sizi geçireyim bir de bana iletişim bilgilerinizi verirseniz daha rahat haberleşiriz.
+A evet hemen veriyorum.
-Tamamdır teşekkürler. İyi günler.
+Size de Defne Hanım.
~ Gitmişti. Bende koltuğuma oturup düşünmeye başladım. Acaba evlenince ne olacaktı. Neden benimle birden bire hiç tanımadığım birisi evlenmek istemişti? Peki evlendiğimizde bana nasıl davranacaktı? Daha aklımda bunun gibi bir sürü soru varken şirketteki çalışanların dağılmaya başladıklarını gördüm. Bende hemen çantamı aldım ve eve gittim. Eve vardığımda hemen bi duşa girip sonra yemeğimi yedim. Çok yorgun olduğum için direkt yatağa yattım. Tam yine bu düşünceler aklımı kurcalayacakken boşver diyip uykuya daldım.
• Arabaya varmıştım.
+Kerem Bey benim için Defne Kartal'ın bilgilerini ve geçmişini araştırdınız mı?
×Evet efendim. Araştırdım. Defne Hanım 5 yaşındayken ailesi tarafından terk edilmiş bu yüzden yetimhane de büyümüş. Şimşek çakmasından ve yağmur yağmasından çok korkar. Çünkü çocukken onu yağmurlu ve gök gürültülü bi havada terk etmişler. Şu an da bu pozisyonu koruması gerektiğini biliyor ve zorunda hissediyor çünkü çocukluğuna ihanet etmek istemiyor. Bir de ailesinin gelipte ona boş laf yapmasını istemiyor efendim. Şu an da hayatında birisi yok. Daha önce de ciddi bi ilişkisi olmamış.
+Tamamdır teşekkürler Kerem Bey.