Bölüm 7

Kübra, odasında öfkeyle Yusuf’a söylenirken, saçlarını düzleştirmeye çalışıyordu. Ama bir anda kapı hızlıca açıldı, Yusuf elinde bir kahveyle içeri girdi. Yusuf (alaycı bir gülümsemeyle): "Kraliçeye kahve getirdim... Hem prenses gibi yatıp hem de herkese emir vermek kolay tabii." Kübra kaşlarını çatıp Yusuf’a dik dik baktı. Ama Yusuf yaklaşmış, parmaklarını Kübra’nın uzun, platin sarısı saçlarının ucuna dokundurmuştu. Parmaklarını tel tel ayırırken, başını hafifçe yana eğdi. Yusuf (düşünceli bir sesle, hafif bir tebessümle): "Sarı saçlı şeytan... Ellerimden kayıp gidiyorsun ama... nasıl bir şeysin sen, ha?" Kübra’nın gözleri bir an büyüdü, nefesi sıkıştı. Yusuf’un o sıcak bakışları, sesi, dokunuşu... O an ellerinin titrediğini hissetti. Kübra (kekeleyerek, sesini yükselterek): "Saçımı bırak! Ne diyon gız sen?!" Yusuf “Bak Medine depene uçarım” Kübra (gülerek) “Mal ya” Yusuf gülerek geri çekildi ama gözleri hala Kübra’nın üzerinde kaldı. O anın elektriği odanın havasını yakmıştı resmen. --- Aynı anda - Burak & Fadime... Burak ve Fadime, arabayla sessiz bir sokağa park etmiş, geceyi izliyorlardı. Fadime arabadan dışarı bakıyor, geceyi dinliyordu. Burak ise göz ucuyla onu izliyordu. Fadime’nin doğal turuncu saçları gece ışığında parlıyor, neredeyse bir ateş gibi kıvıl kıvıl gözüküyordu. Burak (yavaş bir sesle, Fadime’nin saçına bakarak): "Senin saçın... bilmiyorum, başka bir dünyadan gibi. İnsan bakmaya doyamıyor. Sanki alev gibi, insanı ısıtıyor, yakıyor... Ama gözlerini de yakmasın diye dikkatli bakmak lazım." Fadime, Burak’a dönüp gözlerini büyüterek bakarken, o sözlerin sıcaklığıyla yüzüne pembe bir renk yayıldı. Burak başını hafifçe eğdi, gülümsedi. Fadime (utangaç bir sesle): "Sen... çok tuhafsın Burak... hem ürkütüyorsun insanı hem de..." Cümlesini tamamlayamadı. Kalbinde deli gibi bir kıpırtı vardı. --- O sırada - Kübra ve Yusuf... Yusuf, odadan çıktıktan sonra mutfakta kendi kendine gülümsüyordu. Kübra hala aynada saçlarına bakıyor, Yusuf’un parmaklarının bıraktığı hissi silmeye çalışıyordu. Ama olmuyordu. Kalbi deli gibi atıyordu. ---