Gençken Güzel Olan Kızlar Hep Çok Çirkin Yaşlanmıştı
Çirkinlikle yaşlılık hep kol kola mı gezerdi yoksa bu beyin kamaştıran bir ışık yanılsamasımıydı?
Güzellik kendiliğinden geliyorsa mayhoş bir tad bırakır insanda. Fakat eğer hayatın kendisine karsı konması bekleniyorsa, al güllerin dikeninin, gün batımındaki köşk bahçesinin çürük meyve kokusunun, insanda iz bırakan yılların gizlenmesi bekleniyorsa kendi kendisini yer güzellik. Oysa çirkinliğin hiç böyle dertleri yoktur. Kendisini bildigi gibi böyledir -olmasa da pek kimsenin umursadığı yoktur gerçi- bu iki zıt kardeş hic anlaşamazlar bu yüzden. Biri bir tarafta tatlı elmalarından tadılması için canı yansa da dallarının çekilmesine izin verir, diğerinin yapraklarına rüzgar bile değmemiştir,yapraklarının hareketleri kendi köklerindendir. Demem o ki üzüm kuruyup büzülse de o tatlılığı gitmez, o kırışıklılığı o tatlılığa yakıştıramayan bizizdir aslında. Köşk bahçesindeki günbatımının kamaştırıcı tok turuncusundan bir yanılsamadır bu,ordaki üzüm bağına kuruma hakkını verememişizdir.
Yani aslında çirkinlikle yaşlılık hiç tanışmamıştır kanımca,tabi belki orada burada denk geldikleri olmuştur birbirlerinden habersiz...
