Kahverengi harelerim Uluborlu'nun sonu olmayan biçilmiş tarlalarına bakındı.. sonu yok gibi ucuz bucaksız..
Yanıma yanaşan kediye döndüm soğuktan üşüdüğu belli oluyordu. Eğilip kucağıma aldığımda kollarım arasında ısıtmaya çalıştım.. bilirim birinin seni önemsemesi seni alıp yaşatmasının ne demek olduğunu..
Ben Narin.. Uluborlu'da doğmuş büyümüş buaradaki beylerin emirleri altında çalışan bir kızım.. hayatım bu tarlalarda buğday toplamakla geçti alın terini, emeği iyi bilirim yani üzerimdeki paltomun cebinden kırmızı bir mendil çıkardım. Kucağımda titreyen kediye sardığımda okşamaya başladım yavaşça beyaz tüyleri dökülüyordu üzerime umursamadan okşadım.Ben bugün tam yirmi yaşında olacağım.. bir yirmi yılı geçmişte bırakmış bir kız olacağım.. annem ayaz vakti beni doğurduğunu söyler hep babam ise yaz ayı olduğunu kimliğimde kış gösterir ama. Yaşım belirsiz değil ,o zamanlar annem doğum yaparken Akkaya ailesinin küçük kızıda doğmuş. O yaş aldıkça bende yaş alırım.. gerçi onun hayatı benim kadar zor değil bey kızı sonuçta altınlar elinin altında..Mesuttur şimdi..
Bende mesudum hayatımdan tabi bir sevdiğim var diye.. kara bir sevdaya yandığım için mesudum..
" Narin'im " Arakamdan gelen sesi duyduğumda döndüm elimdeki kediyi yere bırakıp onun heybetli bedenin beni ısıtması için yanına koştum..Sıkıca sardı beni.. .
" Gelmeyeceksin diye korktum." Kalp atışlarım hızlandı o an her seferinde bu adamı görmek iyi geliyordu bana..
" Gönlünü , gözünü canını sevdiğim bırakırmıyım seni." Dudaklarım kıvrıldı kokusu çok güzeldi yavaşça geri çekilirken korktuğum soruyu sordum.
" Ne olacak şimdi." Gözlerime baktı bir süre kara gözleri içine çekiyordu beni yanından bir an bile ayrılmak istemiyordum beni bu hayatta öylesine mesut ediyorki anlatılmazdı.Bir hafta öncesine kadar başımızdan bela gitti sanmıştım Akkayalar peşimizi bırakmış sanmıştım ama öyle değilmiş. Esat Akkaya bu toprakların en büyük beylerinden birinin oğlu babası vefat ettiği için şimdi o buraların beyi, Uluborlu'da başka kız yokmuş gibi beni istemeye gelmişti.. O zaman kim benim yerimde olsa mutlu olurdu kurtulduğu için yaz kış demeden çalışmaktan kurtulduğu için aslına kalbimde biri olmasaydı bende öyle derdim. Ama dedim ya kara sevda o kara gözleri beni herşeyden koruyor.. Parmakları saçlarımı bulduğunda anlımda dudaklarını hissettim. Tek güvencem tek hayalim bu adam. Çocukluğumdan beri ilk doğduğum andan beri yanımda.. ne ezdirir ne canımın yanmasına sebep olur..
Geri çekilip gözlerine baktığımda onu dinledim ağzından çıkan her söz kaderimizdi..
" Kaçalım..Narin'im " gözlerim doldu.. kaçalım demek sonu olmayan korku demek ama gene giderim onunla yaşarım.. Esat beyin beni alması için gönderdiği bir adamı vurmuştu kahyalarıydı.. ondan sonrada herkes benden bildi ama o çıkıp ben Narini seviyor evleneceğim dediğinde işte o zaman duygularım birbirine girdi.. Babam canımı almak için yemin etmişti. Onun namusuna laf getirmiştim hem Esat beyi hemde Bora ile oluyorum diye laf çıkmıştı heryerde.. üstüne Akkayaların kahyasını vurulunca tek çare kaçmaktı..Kafamı göğsüne yasladım eğilip saçlarıma dudaklarını bastığında aktı yaşlarım.. onu kaybetmek istemiyorum heryerde onu arıyorlar ve elimden gitmesini istemiyorum.." Kaçalım Bora gidelim İstanbula gidelim bizi bulamazlar orada..
"Orası Isparta gibi küçük değil büyük bizi orada bulamazlar.."
Ben ayarladım yarın sabah ilk tren ile gideceğiz buralardan sevdiğim." Kollarım üşüdüğü için geri çekilip ceketinin içinden kollarımı sarmaya çalıştım ona..
" Buz gibisin." Elimden tuttuğunda biraz yürüdük kış kapıdaydı resmen.Yola çıktığımızda gelen bir araca bindik.. kafamı boynuna gömerken kulağıma fısıldadı..
" Seni çok Mesut edeceğim amber kokulum." İçin kıpır kıpır'dı.. onunla olupta nasıl mesut olmayabilirim ki.. Çocukluğumdan beri kokumun onu huzurla doldurduğunu şöyler o yüzden amber kokulum der hep çünkü o çiçek sıcak ve paha biçilmezdir.. gözlerimi kapattığımda bir süre sonra durduğumuzu hissettim. Gözlerimi aralayıp etrafa bakındığımda arabada yanlız olduğumu farkettim kalbim korkuyla atarken etrafa bakındığımda kimseler yoktu yattığım yerden doğrulup parmaklarım kapının kolunu bulduğunda dışarı çıkmıştım.O neredeydi.. dışarı çıktığımda yan tarafımdaki görüntüyle iç çektim bı an..bizi bulduklarını sandım.. beni fark ettiğinde sigarasını ayağının ucuna atıp ezmişti ayakkabısı ile ..
" Sil gözlerinden o korkuyu.." omuz silktim sadece elini belime attığında derince yutkundum.
" Bu gece karşımızdaki eve gideceğiz orada kalacağız yarın sabahtan yola düşmüş olacağız zaten, sende bu ayın altında benim karım olacaksın."
İçimi huzur kapladı.. ben onun karısı olacağım buralardan gidip kurtulacağız.. gülümsediğimde elimden tutup karşımızdaki tek katlı eve yürüdük. İçeride iki adam ve bir kadın vardı bizi getiren adam ve karısı şahidimizdi diğer adam ise imam.. Onun karısı, helali olmayı ne çok bekledim.. şimdi ise hem doğum günüm hemde nikahım vardı..
Aptes alıp başımı örttüğümde imanın karşısına geçtik yanımdaydı oda hiç bir zaman duygularını belli etmedi ama bugün yüzünde ayrı bir şey vardı.. gözleri parlaktı tıpkı benimki gibi..İmamın bize sorduğu soruları cevaplarken mehir olarak sonsuz sevgi istemiştim. Sevgisi yetiyordu bana ..
" Kabul ettin mi?"
" Ettim."
"Ettim mi?"
"Ettim."
"Ettin mi?"
"Ettim." Onada sorulduğunda kabul etmişti ben heycanla ayağa kalkarken oda benimle kalkmıştı eğilip anlına dudaklarımı bastırdığında sonunda dedim. Şimdi ellerimiz ruhlarımız bir oldu..Bize bir oda birde sıcak çay verdiklerinde odaya geçmiştik.Soğuk olduğu için hemen yerdeki yatağın içine girip onun yanıma gelmesini izledim..
Siyah saçları gözleri.. boyu posu öylesine yakışıklı ki kalbimi sıkıştırıyor bazen. Bardaklara çay doldurup yanıma geldiğinde kolunun altına girdim.. çayımdan yudumlar alırken sesini duydum..
"Artık benimsin ." Utanç sardı bedenimi bazen kelimeleri bedenime bir sıcaklık girmesine sebep oluyor, bardağımı uzanıp pencere kenarına koyarken kollarımı sardım ona..
" Seni seviyorum Narinim.." dediğinde kafamı kaldırıp gözlerine baktım.." Bende seni seviyorum hemde çok.." göz yüzü şahidim olsun ki ben bu adamı çok seviyorum.. Duvardaki saate baktığımda gece yarısına daha vardı. Saat on ikiye yaklaşırken içimdeki tüm duyguları döktüm tüm sorularımı sordum beni sabırla dinleyen bir adamın göğsündeyim sıkıca da saran adama aşığım..
" Peki biz İstanbulda nerede yaşayacağız."İç çekti kafamı kaldırdığımda boynundaki çıkıntıyı gördüm en son orayı ellediğimde gözleri öylesine kararmıştı ki sanki en koyu siyah rengine dönmüştü.
"Sana askerden döndüğümde birinden bahsetmiştim karısı vefat etmiş iki oğlu ile yaşayan bir adamdan hatırladın mı?" Kafamı olumlu anlamda salladığımda devam etmişti.
" Onun yanına gideceğiz." Askerdeyken hep mektuplaşırdık..onun şiir yazdığını ilk kez orada öğrendim. Sözleri hayla kulağımda çınlıyordu.Yavaşça doğrulmaya çalıştığını fark ettiğimde ondan önce doğrulmuştum gözlerine kuşkuyla bakarken ceketinin cebini karıştırıyordu. Gözlerim gözlerine değerken sesini duymuştum."
Helalim olduğunun vakit sana. Bunu takmak istedim kısmet doğum günü hediyesi olarak vermekmiş güzelim." Avcunun içindeki iki alyansa bakındım gerçekten o iki yüzük bizim parmaklarımızdamı olacaktı.. heycandan nefes almayı bile unutmuş olabilirim gözlerindeki şevkate sevgiye bakındım bir süre.
" Nasıl ki ilk nefesinle senin yanındaydım son nefesindede yanında olacağım Narin'im iyiki o gün doğdun iyiki benimlesin.." Annem bana hamileyken erken doğum yapmış ebe o zamanlar yokmuş köyde anneme onun annesi destek olmuş o zamanlar tam beş yaşındaymış dışarıda beni beklemiş sesimi duyduğumda ise dayanamayıp içeri girmiş..
Her birlikte olduğumuzda duyarım bu sözleri. İlk elini tutan benim kokunu ilk soluyanda sen benden başkasının değilsin.
Tabi bizimkiler kızmış ona ama o gün bugün nefesi nefesim olmuştur..Parmağıma giren yüzüğe hayranlıkla baktım gözlerim en az onun gözleri kadar parlaktı..
" Çok güzel." Heycanla söylediğime gülmüştü.
" Senin kadar değil." Şu an yüzlerimiz arasında tek adımlık mesafe vardı sadece. Nefesi tenime dedikçe ürperiyorum. Kara harelerindeki o kararma kalbimi yerinden çıkarıyordu. Parmakları saçlarımı bulduğunda geriye doğru atıp boynumu açıkta bırakmıştı. Dudakları tenime her deydiğinde titredim. Bedenin üzerimde bıraktığı ağırlık güven duvarımdı.. parmaklarım ensesini buldu gözlerim kapandı nefes almayı unuttum ruhum bu gece onu bedeninde gezdindi..
**
Merhaba yeni hikâyeme hoşgeldin🙃
Hikâye 1977 yılında Isparta'nın Uluborlu ilçesinde geçmektedir. Bu hikayeyi bir film'den esinlendim eski zamndaydı oda ..
Peki sen Amber kokusu'nun ilk bölümü nasıl buldun?
Bora Narin ilk doğduğu andan beri onun yanında bu çok güzel değil mi 🥹
Oy ve yorumunu bekliyorum 🎀✨
Bu arada eğer eseri beğendiysen gelecek bölümde ismini etiketleyeceğimmm sevgiler ile hoşçakal.🥳
