Alen ile konuşmak iyi geldi.İçimi döktüm en azından....
-Alen şimdi ben ne yapacağım?..
-Bak,sakin ol önce...Mindy'in söylediği doğru olabilir.
-Ama...
-Devlin...Annenin çok özlüyorsun biliyorum.Özlediğin için de böyle hissediyorsun.Bazen insan fark etmeden özlüyor,evet ama bir melodi ile buna karar veremezsin,veremeyiz...
-Haklısın Alen ama o melodi anneme aitti!Melodiyi dinlerken anılarım,olmayan anılarım aklıma geldi...
-Ah...Devlin,haklı olabilirsin ama beklemen lazım...
-Benim müzik kutum dedi Alen...
-Bilemiyorum...Beklememiz gerekiyor...
-Haklısın...Aptal bir melodi yüzünden oldu...
Alen cidden haklı,bir melodi ile buna karar veremem.Annemi özlüyorum,beni terk etmesine rağmen.. Her şeye rağmen çıkıp gelse yapacağım tek şey ona sarılmak olur.Bu iyi gelirdi.Ama Alen'in olması beni mutlu ediyor.O olmasaydı şuan kafayı yemiş bir şekilde ağlıyordum.Onun elimi tutması yaralarımı iyilestiriyor.Cok iyi geliyor...
Karanlığımın ay ışığı...
Ama yinede Mindy'in sözleri kalbime hançer gibi saplandı...Neden bu kadar tepki verdiğine anlam veremedim ki zaten bu yüzden şüphe duyuyorum...
