Sinifimiza yeni bir kız geldi.Lakin bu kız cok farklıydı.Gorme duyusu yoktu.Zifiri karanlıkta kaybolmuştu.
Yanıma oturdu.Ilk defa biri yanıma oturdu.Gerci yüzümü görebilseydi asla oturmazdi da neyse.Sevindim gibi.Yani yanıma oturduğu için.
Diger kızlar benim yüzümden ondan nefret ettiler.Benim yanıma oturdu diye.
Tenefuste tanışmak istedi!
-Ben,Alen.
-Ben de Devlin.
-Arkadaş olalım mı?Tabi istersen yani.
-Ama,ben çirkinim.
-Yani?
-Yani ben çirkinim işte.Kimse benle arkadaslik kurmaz.
-Kim çirkin olduğunu söyledi sana?Ben göremesem bile senin ne kadar değerli ve güzel olduğunu anlayabildim Devlin.Sen çok güzelsin...
-Yani arkadaşız?
-Sonsuza dek!
-Biliyor musun Alen,bana ilk defa biri arkadaslik teklif etti.Bu bir ilk.
-Ilkler unutulmazdir...
Acaba yüzümü görebilseydi benle yine arkadaşlık kurmayı ister miydi?Aslında bunu düşünmek istemiyorum.Anin tadını çıkarmam lazım!Aslında keşke görebilseydi de,benle arkadaslik kurmak istemeseydi.Zaten alışkın olduğum için sorun olmazdi. Ama inanıyorum beni bırakmayacak.Demek insanlar arkadaşı olduğunda bu duyguyu hissediyormus.Bende bu duyguyu tattım.
Belki ailem arkadaşım olduğunu bilseydi,ogrenseydi beni bırakmazdı...Lakin unutmamak gerekiyor ki ben çirkinim...
