Tam yeni bölüm yazacakken size anlatmadığım bazı şeyler olduğunu fark ettiiiimm size bunların ayrılık hikayesini anlatayım birazz hem bazı parçalarda zihninize otururr
Şimdi öncelikle ana karakterlerimiz Han Jisung ve Lee Minho.
Bu iki karakterimiz kitapta geçen zamandan tam 4 yıl önce beraberlerdi. Jisung ve Minho'nun âşkı küçüklük âşkıydı. Bu onları birbirlerine daha çok bağlıyordu. Minho Jisung ile uğraşmayı çok seviyordu. Korurdu hep onu, eğlenirlerdi. Ama sonra Minho Jisung'u terk etti. Yani nedeni bilinmez hikayenin sonralarında öğreneceksiniz onu. işte Minho bir şekilde Jisung'u terk etmişti belki isteyerek belki de istemeyerek ama her ne olursa olsun Jisung bu durumdan çok etkilenmişti. Jisung kimsesizdi. Minho onun ailesi gibiydi yani bir açıdan öyleydi bu da Jisung'u her açıdan yıkmıştı. Bir süre sonra o kadar etkilenmiş olacak ki sonuç akıl hastanesine kadar ulaşmıştı. Minho'yu çok seviyordu dayanamıyordu Jisung. Deli olduğunu düşünmek istemiyordu. Her gün Minho'nun mesaj kutusunda kendi kendine konuşuyordu. Belki bir gün ona ulaşacağını var sayarak. Jisung'un kişiliginden bahsetmem gerekirse çok eğlenceli biridir, her şeye gülebilir, eğlenir, insanı gülümsetir, biraz triplidir ama dayanamaz sevdiğine. Tabii bu kişiliği Minho onu terk edene kadardı. Jisung eskiden bir melek gibiydi Minho ona melegim diye seslenirdi çünkü Jisung gerçekten gerçek olamayacak kadar iyi biriydi. Şimdi ise dışarıdakilere olmasa bile kendine zarar veriyordu. Kalbine, duygularına ve en çok da zihnine. Hayata tutunma sebebi Minho iken o da gidince kendini hiç hissediyordu. Karanlıktan eskiden korkar, Minho'ya sarılıp uyurdu. Şimdi ise kendini o korktuğu karanlığa hapsetmişti Jisung.
