Bölüm 1

​İşten yeni çıktım, bu da ne böyle? Ellerim ayaklarım ağrıyor yorgunluktan.
​"Melissss, hemen buraya gelll! Nolursun, çok yorgunum zaten."
​"Geri zekalı Alev, sanki ben çok yorgun değilmişim gibi davranma. Aynı yerden geliyoruz."
​"Ağhhh, yorgunluktan akıl mı bıraktılar bizde!"
​Bugünkü davet çok zordu ve zengin züppeleriyle uğraşmak biraz canımı sıktı. Ebesini... Zenginlerden nefret ediyorum.
​"Öyle deme lan Alev, aralarında Ömer de vardı. Çok yakışıklıydı lan, eridim adama."
​Yağ mısın sen kızım, eriyon elin adamına?
​"Ha ha ha ha, güleyim de başıma gelsin :("
​Yav biliyorsun, kim bakar bize? Allah'ın garsonuyuz biz! Gerçi çok istiyor ama anca onu biraz böyle teselli edebilirim. Bir umut verirsem ben ona, "Gerçekten sevebilirsin," diye... Ama hayır, yapamam.
​"Her umut bir kalp, her kalp bir cana bağlıdır."
​"Kız, en çok sevdiğim dizim başlıyor! Acil, hemen televizyonu aç."
​"Kahve ve patlamış mısır da yapıp beraber yiyelim, hak ettik bence?"
​"Tamam sen otur, ben hazırlayacağım. Yorgunum ama olsun, yarın da sen yaparsın."
​"Hayyy hayyy Alev Hanım! Bende diyorum bu niye imana gelmiş bugün. Bize bir iş yapmaya çalışacakmış küçük hanım."
​"Lan söyleme öyle! Bak ben yapayım zaten sana, daha ne istiyorsun benden? Alla alla yaa, bir de bana laf sokuyor. Melis Hanım'a bak!!!"
​"Hay hay hanımefendi hazretleri, bize bugün en güzel hizmeti sağlayın."
​"Tamam, yapmaya gidiyorum, puffff."
​Mutfağa doğruldum hemen. Melis kanepede uzanırken çayı yapıp patlamış mısırları hazırladım. Nihayet bu, son yaptığım iş olacak.
​"Melissss, kız çekil kenara, ben geliyorum."
​Tam oturacakken kapının önünde aniden sesler duymaya başladım. "Melis, kapıda birileri mi var yoksa?"
​"Kedidir aşkom, boş ver."
​"Sence onlar da aç mıdır?"
​"Bilmem Alev, git bak istersen?"
​Neyse, sana soranda kabahat! Salak ne anlar vicdandan, bir de sana soruyorum! Ben bir kap süt vermeye gidiyorum.
​Sütü kaseye ekledim, dışarı çıktım. Gördüklerime inanamadım doğrusu! Korkudan elimdeki süt kabı yere düştü. Bir de ne göreyim? Dışarıda, yerde yatan yara bere içinde bir adam!
​"Melisss, koş acil buraya bak!"
​"Ya gene ne oldu Alev? Zaten yorgunum gelemem. Kim bilir tatlı kediye 'gel bak' diyorsun?"
​"Lan Allah'ın cezası, gel diyorum sana buraya hemen! Hem burada bir adam var, yaralı üstelik!"
​"Oha, gerçekten mi diyorsun Alev? Geliyorum hemen, umarım sarışındır?"
​"Lan Allah seni ne etmesin, sorduğu soruya bak! Gel lan hemen diyorum sana."
​Melis yanıma varır varmaz şoka girdi!
​"Gerçekten birisi varmış burada?"
​"Sen şaka yaptığımı mı sandın? Tabii ki de doğru diyorum."
​"Hastaneyi arayalım çabuk, acil! Alev, benim telefon yanımda değil ya seninki?"
​"Evet, acilen aramamız gerekiyor. Benimki yok yanımda, sen git getir. Telefonun nerede?"
​"Telefonum içeride, gidip getireyim. Gece gece başımıza kalmasın valla, ben hapse giremem! Daha çok büyük hayallerim var!"
​Aniden kısık bir ses duydum:
​"Hastane olmaz..."
​"Neden hastane olmaz beyefendi? Cevap verin..." tam derken bayıldı adam. Bu da Hint dizisi oldu tam; bir şey derken bayılacağı tuttu, alla alla!
​"Ben ambulansı arayacağım Alev. Allah'ın fakirini dövmüşler, yazık yaaa!"
​"Ama hastane olmaz dedi?"
​"Düşündüğüm şeyi yapmayacaksın değil mi Alev? Yemin ediyorum seni atarım bak harbi evden!"
​"Melis nolursun, uyanınca gider evine. En azından belki gitmemek için bir sebebi vardır? Bilemeyiz, nolur eve alalım. Biz sadece birkaç gün... Ben bakacağım, söz."
​"Lan kedi mi alıyorsun eve manyak? Kesinlikle kabul etmiyorum! 😒"
​"Melis lütfen, hatrım için yap bari."
​"Katiyen olmaz diyorum!"
​"Olur olur, neden olmasın? Belki yardıma ihtiyacı vardır?"
​"SADECE bu seferlik olabilir, tamam Alev."
​"Tamam, teşekkür ederim Melis'im. Gel haydi Melis, beraber taşıyalım içeriye! Lan yuhhh, çok ağırmış! Kaldır Melis, kaldır!!"
​"Allah kahretsin, bayağı ağırmış."
​"Bu ne ya, sırtım ağrıdı. Başımıza ne iş getirdin ah Alev ahh, ömrümü yedin!"
​"Söylenme de gel içeriye."
​En yakın salona getirdik ve uzandırdık....
​Okurken dinleyebileceğiniz şarkı:
~ Mert Demir - Acı Veriyor ~
​