İyi Okumalar
Bembeyaz karlar erimiş yerlerine kuru bir soğuğa bırakmıştı. Noelin bitişinin habercisiydi . Hogwarts a gidecek öğrenciler ise heyecanla eşyalarını toplayıp binecekleri tren gününü iple çekiyorlardı. Geri dönüş çoğu insan için eve geri dönmekti. Elbette bunun istisnaları oluyordu.
Chiristian , derin nefesler alarak yatağında uzanıyordu. Sonuna kadar açılmış çantasının içinden eşyaları düzensiz olarak sıkıştırılmıştı.
Bu eski evde neredeyse bir ay yaşamak zorunda kalmayı sevmiyordu. Aslında Hogwarts'a kalacaklar arasında kalabilirdi ama sevdiği ve o okula gelemeyecek insanlar vardı. Bu yüzdende mızmızlanmıyordu.
Tatil boyunca bir baba veya dede olarak gördüğü Zeus ile eskisi gibi buluşmuştu. Ona yeni büyüler veya sihirler öğreteceğini ve birlikte iyi vakit geçireceklerini düşünüyordu. Aslında daha önceden hiçbir fark olmasa da bu dönem etrafındaki insanların değiştiğini hissediyordu. Bunun neyin sebep olduğunu tahminler yürütse de bir türlü mantıklı sonuç elde edememişti.
Zeus'un karısı ve kendisinin en büyük düşmanı Alice ise ona daha düşmanca gözlerle bakıyordu. Eskisine nazaran daha tehlikeliydi görünüyordu. Yinede ona dokunamayacak sebepleri var görünüyordu. Kocası ile artık daha mesafeliydi.
Bir yandan günler boyunca ailesi hakkında konuşmak istemişti manevi dedesiyle. Ama başaramamıştı. Görüntüler bir türlü gitmiyordu aklından. Yine de uzun uzun düşünmesinden sonra hayal kırıklığı yaşadığı ayrıntılar vardı. Örneğin kızın ruhunu okuyamamıştı. Kızın özel güçleri vardı ve onlardan birini ona göstermişti. Belkide bilerek yapmıştı.
Kızın son zamanlarla Tom ile birlikte sık sık takıldığını fark etmişti. Etmemek elde değildi. Sonuçta öğrenciler arasında ön plana çıkan yetenekleri vardı. İkisi de harika cadı ve büyücülerdi. Dersleri iyiydi , beğeniliyorlardı ve ilgi çekici kimsede olmayan şeyler yaşamışlardı.
Kendisi hiç böyle şeyler yaşamamıştı veya o fark etmiyordu. Kısa bir an kendini yalnız hissetti. Okulda hiç kimseye güvenmezdi bu yüzden de kendini açmazdı. Çünkü girdiği grup da güvenilmeyecek , iyi olmayan işler çeviriyorlardı.
Artık ölüm yiyenler olarak amaçlarının boşlandığını düşünmeye başlamıştı çünkü Tom odaklanamıyor gibiydi. Yine de onlara noel tatilinde mektupla emir yollamasına engel olamamıştı.
Eliyle yüzünü sıvazladı. Yarın ilk trene binecekti ve erken kalkması gerekiyordu. Yataktan kalkarak dağılmış bavuluna ve eşyalarına baktı. Gözlerini kısa süreliğine açıp kapadı ve toplamaya başladı. Nasıl olsa sorularının cevabı Hogwarts'da bekliyordu.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Malfoy , çatık kaşlarla aynanın karşısında kendini izleyerek yeni dönem hakkında düşüncelere daldı. Sevgilisiyle birlikte hafızasının geri planında kalmış anıları canlandıran iksiri yapmışlardı. İçmişti de yine de etki ettiği söylenemezdi. Eline bir türlü istediği tatta bilgiler geçmiyordu. Ailesinin sildiği en yakın arkadaşı ile geçirdiği anıları geri getirememek üzüyordu onu. Her ne kadar yanında bir kişi de olsa onu destekleyen insan vardı yine de onu iyi hissettirmiyordu.Yarın , farklı döneme başlayacaklardı. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacağına dair bir his vardı içinde.
Bunun nedeninin kızın gelmesiyle başladığını düşünüyordu. Çünkü o olmadan önce her şey tıkırındaydı. Kızın her şeyi değiştirdiği düşüncesi ise yaptıklarındaydı.
Tom'a kafa tutan en azından ona zıt davranan tavırlar sergilemişti. Kısa bir çatışma yaşamış neredeyse bir ay hastane kanadında kalmıştı. Hogwarts'a ilk defa seherbazlar gelmişti. En azından uzun zaman sonra. Ardından insanların dikkat çekeceği ilk geldiğinden beri gösteriyordu derslerde.
Yetenekli , hevesli , güzel , samimi aynı zamanda insanlardan sakladığı sırları olan gizemli bir kızdı. Büyük ihtimalle bu sırları sorulsa cevap vermeyecekti yine de şüphe uyandıracak hareketleri vardı.
Malfoy bu kızın kusurlarını görse de ona güveniyordu. Gözlerinde gördüğü sıcacık bakışlardan anlamıştı bunu.
Sarı saçlarını geriye atarak Tom'un yolladığı mektubu bir kez daha okudu. Bu mektupta Tom diğerleri ile hiç uyuşmayan görev vermişti. Şöyle yazıyordu.
" Tarihte gelmiş geçmiş tüm Panoptikon ailesini araştır ve bana bulabildiğin bütün kaynaktan ana kaynaklarla birlikte notlarını ver. Bu araştırmanı yakının da dahil kimseye söyleme."
Malfoy , verilen görevi sorgulamaksızın yapardı. Bunu da yapacaktı ama artık sorguluyordu. Çünkü yaptıkları şeylerden nefret etmeye ve sıkılmaya başlamıştı yine de bu mektup farklıydı ve görevini yapmıştı.
O kadar çok kaynak elde etmiş ve not tutmuştu ki çantasını genişletmek zorunda kalmıştı. Bulduğu sonuçlarda kan dondurucuydu. Bir sürü para ve antlaşma gerekmişti. Değerli bir hazine vardı sanki yine de bu ailenin Tom ile arasındaki bağlantıyı anlayamıyordu.
Soruları çoktu ve cevapları azdı . Net hale getirmek için oraya gitmeliydi. Cevapların ana kaynağı olan insanlarla konuşmalı zorunda olursa yardım alacaktı.
Arkasında duran hazır bavullarına baktı. O sırada ev cinlerinden biri kapıyı açıp ürkek başını uzatmıştı.
" Efendim , anneniz ve babanız sizi kahvaltıya bekliyorlar."
Malfoy bakmadan kafasını salladı.
"Geliyorum."
---------------------------------------------------------------------------------
Öğrenciler eşyalarla dolu çantalarını alıp trene binerken aileleri ile vedalaşıyor bazısı ağlıyor bir başkaları ise ilk yılı olduğu için ağlıyordu. Sonuçta bir dönem bitse de alışamamışlardı çoğu.
Trene bir çok eski öğrenci de hızla yer kapmak için girmişti içeri. Yine de orada olmayan iki kişi vardı. Tom ve Freya.
İnsanlar onların yokluğunu fark etse de üzerinde durmamışlardı. Bazıları çok takıntı olsa da konu saatler sonra unutulmuştu.
Öbür yandan Tom ve Freya Bay Riddle korumak adına trenle Hogwarts yakınlarına geri dönmüşlerdi zaten. Freya bay Riddle korumak adına en güvenli yere Hogwarts'a götürmeyi planlıyordu.
Tom itiraz etse gibi olsa da haklıydı. Zaten üzerinde tartışmak istemiyordu. Umursadı gibi bir görüntü sergilemek istemiyordu.
Trenden iner inmez gelmişti bu fikir Freya'ya. Eğer Bay Riddle uzakta kalırsa manyak kadın onu kolay bulabilirdi. Hogwars'da yaşaması güvenli olurdu. Freya'nın elinde bir sürü harita vardı.
Mutfaktan yemek aşırıp her üç öğün zamanında ziyaret edebilirlerdi. Gerçi Freya Tom'un ziyaret edeceğini düşünmüyordu. Çünkü bir kere bile bakmamıştı babasının suratına. Öbür yandan Freya artık anıları izlemeleri gerektiğini düşünüyordu bu yüzden bay Riddle'a da ihtiyaçları vardı . Açıklama yapabilmeleri için. Belki Tom'u öyle ikna edebilirdi.
Eşyalarını ellerinde Hogwarts'a gizli girişten girmişlerdi. Freya okulu avucu gibi bildiği kadar Tom'da gizli girişleri biliyordu.
Kısa bir süre sonra gizli bir girişten kullanılmamış odalara açılan yere girdiklerinde eşyalarını bırakmışlardı. Öğrenciler gelene kadar görünmeyerek bur da kalacaklardı. Erken gelirlerse zamanı tam vermiş olurlardı. Normal öğrenciler ile aynı vakitte gelmiş görünmeleri gerekiyordu.
Freya yatakları , askılaı kısacası bir oda oluşturduktan sonra karınlarını doyurmak için yiyecek çıkarmıştı. Sonra da diğer odaya anıları kullanmak için farklı bir alan oluşturmuştu.
Bugün ilk anıyı incelemeleri iyi olacağını düşünüyordu.
Bay Riddle odaya girerken sonuncu olarak Tom girdiğinde odanın içerisi daha da loşlaşmıştı. Freya gümüş anıyı çıkartarak mantar tıpasını açtı ve düşünselinin içerisine boşalttı.
-------------------------------------------------------------------------------------
Etraf daha önce de girdikleri gibi renkler soluktu. Etrafındaki geçen insanlar da onları görmeyecekti.
Geldikleri yer , sağlam ama bir o kadar boş gözüken bir ev gibi gözüküyordu. Uzaklardan boğuk toplu boğuk sesler geliyordu. Sese doğru yavaşça ilerlerken Bay Riddle yüzünü hafifçe buruşturdu . Birçok anısını unutsa da anımsıyor gibiydi.
Beyaz boya ile boyanmış kapının arasından girdiler. Karşılarında üç kişi vardı. Biri eli karnına koymuş Marope , diğeri Afrodit diğeri de daha önce görmedikleri başka bir kadındı.
Diğer kadın , düz karemela renginde saçları omzundan aşağı kuyruk sokumuna kadar dökülüyordu. Gözleri ise elaydı. Yüzünde pek belli olmayan saçlarının renginde çilleri vardı. Minyon yapılı bir kadındı. Şu anda ise yüzünde endişeli bir ifade vardı ve üst dudağından daha kalın alt dudağını ısırmaktaydı. Sarı teni açılmıştı. El ise her saniyede bir şişmiş karnına gidiyordu. Gözleri ise heyecanla çalışan Afroditle idi.
" Afrodit...."
"Biliyorum .... Esmeralda. Endişeni anlıyorum ama bana inanmalısın. Marope ve kocalarımızı nasıl koruduğumuzu biliyordun."
Esmeralda yutkundu.
" Evet ama o deli kadın bulursa bizi çocuğum..."
Sesi devam edemiyormuş gibi çatlamıştı. Söylemeye dili varmıyor gibiydi. Marope yavaşça kalkarak Esmeraldanın yanına giderek gülen yüzle kadının elini elleri ile sardı.
" Esmeralda .... yaptığın büyük cesaret isteyen bir şey. Ne olursa olsun mutluluğun için geride bıraktın onları..."
Esmeralda " Ama ne faydası var ki? Ya bizi öldürürse! Onların ruhlarını okudum iyi şeyler geçirdikleri yok renkleri korkunçtu!!!"
Marope anlayışla kafasını salladı. " Biliyorum Esmeralda. Ben de sizler gibi özel yeteneklerim olmasa da babamı ve abimi geride bıraktım. Büyük felaketler kalp kırıklığı yaşasam da yanımda olan dostum vardı. İmkansız gibi gelse de benim kulağıma fısıldayıp dururdu. Dedikleri gerçek oldu."
Esmeralda inanmaz gibi güldü. Marope parmağındaki yüzüğü göstedi.
" Kocam gittiği gün ölmüştüm. Geldi günde yaşam iksiri vermişler gibi dirildiğim gün oldu benim için. İnsanlar hata yapar. Bazen affetmek , dostları ile olmak veya mutluluk , iyiliğimiz için kaçmak gerekiyor. O kadına karşı başaracağımızı inanıyorum. Kardeşim gibi kadında öyle söylüyor. Afrodit ?"
Afrodit ayağa kalkarken sırtı hala iki kadına dönüktü. Sağ elindeki asasını çıkartarak salladı bir hışırtı sesi duyduktan sonra arkasını döndü. Afrodit diğer kadınlar gibi karnı şiş olmasa da çekildiği görüntüde ortaya ince yorganla sarmalanmış bir bebeği ortaya çıkarmıştı.
" İşi bitirdim. Bu bize yardımcı olacaktır. Aslında daha çok çocuklarımıza yardımcı olacak . Bizim için ayrı planlarımız var . Her neyse Marope sen ne zaman doğuracaktın canım." diye sordu Afrodit cama doğru yürürken.
Marope" Hesaplarımıza göre kışın noelin başlangıcı gibi düşünüyoruz."
Afrodit " Sen Esmeralda."
Esmeralda şaşkınca gözlerini kırptıktan sonra kısa süreli duraksadı sonra da cevap verdi.
" Marope'dan önce sonbaharın ortası gibi."
Afrodit. " Güzel şimdi sizden bir şey istiyorum kızlar." derken gözleri yatakta yatan bebekteydi.
" Bu durumda başımıza her şey gelebilir .... Sizler yaşayabilirsiniz ve ben.... yani demek istediğim çocuklarımızın vaftiz anne ve babası olmak için kocalarımız ile konuşmalıyız. Peşimizdeki tehlike büyük ve çocuğumuzu ön planda tutmak istiyorum. Gözlerim arkamda içim rahat etmiyor."
Kadınlardan ikisi tenleri beyazlarken yutkundular. Ne kadar güçlü veya planları iyi olsa da ihtimalleri ellerinde tutmaları şarttı.
Esmeralda " Evet , oğlum için bende bunu isterim. Ben olmasam.... sizlerin elinde güvenli olacaktır sizin çocuklarda bizim. Ben varım kocam kabul edecektir."
Marope " Leon , teklifimiz karşısında düşünmeden kabul ederdi. Bizde kabul ediyoruz Afrodit. Tom kan kardeşinin karısı ve seni dostu olarak gördüğü için kabul etmemi isterdi. Çocuğumuz iyiliği içinde sana katılırdı."
Afrodit hızla asasını çekerek havada alevlerin içinden kağıt çıkardı. Ufak gürültülü ses karşısında yataktaki bebek hareket etmişti.
" İmzalamanız lazım. Böylece bu büyü ile birimiz ölsek de sizi koruyacaktır. Sesli okuyup imzalamanız lazım."
Marope kağıdı asası ile alarak okudu ve imzaladı. " Ben Marope Riddle . Çocuğum ve imzalayan kardeşlerimin çocukları için vaftiz annesi olmayı ne olursa olsun iyi bakacağıma dair yemin ediyorum."
Esmeralda da aynı şekilde asası ile kağıdı alarak imzaladı ve sesli okudu.
"Ben Esmeralda Panoptikon. Çocuğum ve imzalayan kardeşlerimin çocukları için vaftiz annesi olmayı ne olursa olsun iyi bakacağıma dair yemin ediyorum."
Son olarak Afrodit asası ile kağıdı alarak sesli okudu ve imzaladı. Freya kadın okurken şaşkınca hafifçe gözlerini açmıştı.
" Ben Afrodit Freya Panoptikon. Çocuğum ve imzalayan kardeşlerimin çocukları için vaftiz annesi olmayı ne olursa olsun iyi bakacağıma dair yemin ediyorum."
Afrodit " Şimdi kızlık soyadlarınızı sesli söylemeniz ve kocalarınızın isim ve soyadlarını söylemeniz lazım. Marope.
Marope. " Marope Gaunt. Tom Riddle."
Esmeralda . " Esmeralda Panoptikon. Leon Hades Panoptikon."
Afrodit. " Afrodit Freya Elysion. Lucifer Zeus Panoptikon."
Kağıt alev alev havada bir süre uçtuktan sonra toz taneleri olarak saçılmış etrafa dağılmıştı. Büyü sona ermiş sözleri yeminleri başlamıştı. Koruma büyüleri çocukları için tamamlayan bu üç kadın derin nefes alırlarken kapının arasındaki Tom'un annesi Rose Riddle gördükleri bu büyü etkisi ile silinirken ortadan kaybolmuştu.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Günler geçip giderken sonunda öğrencilerin gelip okul dönemi için şölenin başlayacağı gün gelip çatmıştı. İzledikleri görüntü sayesinde uzun uzun düşünülecek zaman olmuştu. Bay Riddle bu yemini daha önce de Marope ona söylediğini silik de olsa hatırladığını söylemişti. Bunun üzerine kısa bir tartışmadan sonra Tom müritlerine mesaj yollayıp bu konu üstünde duracağını söyleyip mektuplar yazmıştı. Malfoya bu konudan bahsetmese de aile hakkında özel bir araştırma yapmasını istemişti. Tıpkı Christian gibi. Christian'a ise belirli bölgeler ve yaratıkların bilgisini istemişti. Ayrıca güçlerini kullanması gereken işleri gelecekti.
Akşama yaklaşırken Freya ve Tom okul cüppelerini giymişlerdi. Freya ayrıca Bay Riddle için birkaç yemek koymuştu.
"Merak etmeyin Bay Riddle araştırmamız için her gece yarısı insanlar uyurken geleceğiz buraya. Uzun sürmez sizin için bir kaç şey bıraktım."
Sonra da öğrencilerin arasına karışmak için dışarı çıkmışlardı. Neyse ki yaptıkları büyü sayesinde fark edilmeden girmişler yerlerini aldıktan ve kimse bakmadığından emin olduktan sonra büyüyü bozmuşlardı.
İçeri girip yerlerini aldıklarında Freya Chiristian ve Malfoy'un önlerinde onlara daha yakın oturduklarını fark etti. Onların yanında da sanki koruma olmuş gibi bir tarafta Tom'un müritleri diğeri de Olivia ve Cedrella oturmuştu.
Kısa süren sohbetlerden sonra Tom kızın kulağına eğilmiş arkadaşlarını da bu araştırma hakkında bilgi toplamasını söylemişti. Freya da Tom un kulağına yaklaştı.
" Onlar daha bu konular için hazır değiller Riddle zamanı geldiğinde onlara vereceğim görevler olacak."
Riddle omuz silkti.
Tom " Çok geç olmasın Freya içimde bir gerginlik var . Çabuk hareket edersek öne çıkmış oluruz."
Freya. " Hızımızdan duvara toslamayalım da . Biraz hareketlerimizi dikkatli seçsek diyorum. Ne kadar yavaş görünsek de yerinde hareketler hızdan on katı sonuç vermiştir."
Tom ağzını açıp cevap verecekken içeri giren yeni birinci sınıflar sözünü kesmişti. Sonunda öğrenciler tamamlandığında Profesörler de içeri giriyor yerlerini alıyorlardı.
O anda müdür Dippet kürsüye çıkarken beklenmedik bir olay yaşanırken Freya hızla Tom'un kolunu dürterek Dumbledore'un yanında oturan ve şen şakrat gülen kadına işaret etti.
Tom huzursuzca kaşlarını çatarak homurdandı.
Tom " Demek bazılarımız planını değiştirmiş."
Freya cevap vermek istese de Müdür Dippet konuşmaya başlamıştı bile. Düşüncelerini şimdilik kendine sakladı.
" Uzun aradan sonra tekrardan birlikte olmaktan çok mutluyum sevgili çocuklar ve profesörler. Bu sene size bir takım sıkıcı genel konuşma yapmadan önce sizlere önemli değişikliklerden bahsetmek isterim. Malesef sevgili Karanlık Sanat Profesörümüz Bay Edmund işini başka okula değiştirmeye karar verdi. Büyük talihsizlik. Yine de size yeni Profesörümüz Bayan Alice Panoptikon'u tanıtmaktan büyük zevk duyarım."
Freya. " Belamız daha yeni başlıyor. İşte şimdi sıçtık"
