~`☆°•
Yatağımda uzanmış,straykidsle olan anılarımı hatırlayarak uyumaya çalışıyordum.
Hayatımda herşey yoluna gitmeye başlıyordu artık. Beni seven bir ailem vardı.
Aklıma annem geldi.
Beni 6 yaşımdayken yetimhanenin önüne getirmesi,yüzüme bakması,söylediği o sözler,hepsi aklımdaydı. Sanki dün yaşanmıştı.
'Sen ailemizde fazlalıksın Almina,hastalığın yüzünden bizimle yaşayamazsın. Ameliyat ve tedavine yetecek paramız yok bizim,anlıyormusun?'dedi saçlarımı okşayarak
Başımı 'evet' diğe sallasamda,bağırmak istedim 'Anlamıyorum anne,anlamıyorum. Küçük bir çocuktan,çocuğundan ayrılma nedenin bumu?'.
İğleşmek istemezdim,Tedavi bile olmazdım yeterki annem beni terk etmesin.
Elim kalbime gitdi. Derin bir soluk aldım. Gözlerim yanıyor,kalbim acıyordu.
Odamın kapısı tıklatılınca toparlanmaya çalıştım
'Lan Lee know,çek ayağını'diğe Hyunjinin sesini duydum
'Bana ne içeri ilk ben giricem,Almina beni görüb hemencecik mutlu olur bak görün'dedi Lee know
'Heyy biası kimse içeri o ilk girsin işte'dedi Bangchan
'Ben aranızda en küçüğüm,ilk ben gircem'dedi Jeongin
Güldüm. Kapının ağzında, benim duyduğumdan habersiz didişiyorlardı.
'Artık biriniz girsemi diyorum?'dedim gülerek.
Sesler kesildi.
'Han,hepsi senin suçun,ben dedim ciyak-ciyak sesinle bağırma diğe'dedi Hyunjin
'Benmiydim bağıran? Felix değilmiydi "Bekle stayimiz,civcivin geliyo"diğen?'dedi Han
'Heyy'dedi Felix,sesinden utandığı belli oluyordu.
Araya sessizlik çökdü
Bangchan kapını açıb içeri girince,diğer üyelerin nasıl dillerini yutduklarına şahid olmuştum. Liderlerinin tek bakışı yetiyordu.
Bangchan gülümseyerek yanıma oturdukta diğerleride yavaşca içeri girdi.
Jeongin yine o tatlılığını yüzüne kondurub,cilveli-cilveli yanıma geldi
'Alminaa'dedi hemen.
Tatlılığına gülümsemeden edemedim.
'Senin biasın kim?'dedi beklentiyle.
Üyeler pür dikkat cevabımı bekliyorlardı.
Hafifçe öksürdüm.
'Ben hepinizi eşit seviyorum Jeongin'dedim.
Üyeler kahkaha atdı ama sonra alınmış gibi yaptılar.
'Hadi ama,vardır en en en en sevdiyin üye'dedi Felix "en"kısmını gözlerini kocaman açarak.
'Maalesef,aile üyeleri arasında seçim yapamam'dedim burnumu çekerek.
'Neyse,kapatalım bu konuyu'dedi. Üyelere kaş-göz yaptı.
Bir anda,odaya girdiklerinden beri arkalarında sakladıkları hediyyeleri gösterdiler.
Kocaman gülümsedim,gözlerim doldu
'Stay,seni seviyoruz'
~`°☆• bölüm sonu!! Keyifli yazmaydı,umarım sizde okurken keyif almışsınızdır. Fikirleriniz çok önemli,bildirmeyi unutmayın. Kendinize iyi bakın,Yıldızlar kadar ömrünüz olsun.☆
