Bilmem kaçıncı kez göz göze geldiğim çocuğa sonunda dayanamayarak başımı ne bakıyon der gibi salladım. Karşımdaki yüzsüz dağdan inmiş davarsa sırıtmasını büyüttü. Hiç birşey söylemeden önüme döndüm.
Gizemli misafirimiz sabah kızıyla konağı basıp berdel berdel diye ortalıkta gezinen hazar ağa ve ailesiydi. Maşallah ama en az 30 kişi vardı. Sabah ki kargaşaya sebep olan kızsa hala yüzsüz gibi karşıda oturan arala sırıtarak bakıyordu.
"Allahım,dayanamıyorum artık. Sabahtan beri bana bakıyor!" Diyerek ayaklanan aral,yanımdaki yağızı ittirerek yanıma oturup kolunu omzuma attı.
"Aral abi,ne yapıyorsun?"
"Kızım sus iki dakika. Namusum elden gidicek az daha bakarsa!" Ona gülüp daha yeni tanışmamıza rağmen kucağımdan inmeyen kuzeye döndüm. Başını omzuma koymuş boş boş etrafa bakıyordu.
"Ee Aren,sen ne okumak istiyorsun ilerde?"
"Biz arinle polislik düşünüyoruz poyraz abi." Arenin sözleriyle yılans babanne arene döndü.
"Bizim burda kızlar okumaz. Hem ne yapacak polis olup? Seneye evlenir biriyle kocasının dizinin dibinden ayrılmaz!" Ne diyor lan bu?
"Pardon nesrin hanım ama taş devrinde değiliz. Bu dönemde asıl kadınlar kendi ayaklarının üstünde duruyor. Ayrıca ben daha 17 yaşındayım ve şuan yada ilerleyen zamanlarda evlenme gibi bir düşüncem yok. Ha olsa bile buna siz karışamazsınız." Bu sefer sinirle bana döndü ve siyah sürme çektiği öfkeli gözkerini üstüme dikti. Kendince beni korkutmaya falanmı çalışıyordu? Eğer öyleyse bu pek işe yaramıyordu.
"Bizim geleneklerimize göre böyledir! Kız dediğin evlenir kocasına hizmet eder!"
"Biz bu yaşımıza kadar sizin geleneklerinizle gelmedik,bundan sonrada sizin geleneklerinize göre yaşamayız! Hem ne öyle kocasına hizmet falan? Bence gelenek dediğiniz şeyler kadınları küçük düşürmekten başka birşey değil." Diyerek son noktayı koydum. Son nokta diyorum çünki söylediklerimle öfkeden kızararak önüne döndü.
"Helal sana kız! Ezdirme bu nesrin cadısına kendini." Aral abinin dedikleriyle ona gülümsedim. Ve önüme döndüm.
"Karanda polislik istiyordu,değilmi karan?" Karan denen çocuk sabahtan beri bana bakan yavşak-ul maldı. Babasının sesiyle bakışlarını ona çevirdi.
"Aynen baba,ama ben yunus olmak istiyorum."
"Bende yunus olmak istiyorum aslında,motorlara ilgim olduğu için." Sabahtan beri arala bakan kız bu sefer alayla bize döndü.
"Motorlara ilginmi var? Sadece erkekleri etkilemek içindir o ilgi. Değilmi tatlım." Ağzını yaya yaya konuşması sinirlerimi bozarken aren cevapladı.
"Sen herkesi kendin gibimi sanıyorsun selen? Ama merak etme herkes senin gibi erkek etkileme çabasında değil." Selen denen kız bozulmuş bir suratla önüne dönerken hazar ağa ayaklandı.
"Biz kalkalım artık. Ziyaretin kısası makbuldur nasıl olsa."
"Zahmet olacak ama..." yan taraftaki yağızın sesizce söylenmesiyle güldüm.
...
"Aren hadi! Elifle mert ağaç oldu ya!"
"Tamam geliyorum!" Nefesimi seslice dışarıya verdim. Yarım saattir böyle söylüyordu ama değişen bir şey yoktu. Kafamı avlunun sağına çevirdiğimde arası beni izlerken yakaladım. Ben ona bakınca kafasını önüne çevirdi. Aklıma gelen şeyle gülümsedim ve arasın yanına ilerledim.
"Aras,bakarmısın?" Kafasını çevirince tekrardan konuşmaya başladım.
"Arenle dışarıya çıkıyoruz. İşin yoksa gelmek istermisin?"
"Bilmem,rahatsız etmeyeyim sizi?"
"Oğlum sen bizim kardeşimiz değilmisin? Niye rahatsız edeceksin bizi. Hadi aren inmedi daha,hazırlan gel." Kafasını sallayıp hızla yanımdan ayrıldı. Bense sedire oturup telefonumu cebimden çıkardım. Eda abladan mesaj geldiğini görünce mesaj sayfasına girdim.
Eda abla(okçuluk)
E) Arin,ağustosta olacak turnuvalar bu ayın yirmisine çekildi. Boş zamanlarında kursa gelip çalışman gerekiyor.
A) tamam eda abla ama ekipmanlarım tamirden hala gelmedi. Bu hafta içinde geleceğini söylemişlerdi fakat hala aramadılar. Ben yinede uğramaya çalışırım.
"Arin,hadi çıkmıyormuyuz?" Arenin seslenmesiyle kafamı kaldırıp ne giydiğine baktım. Ben gibi yeşil kot ve beyaz tshirt giymişti.
"Arasta bizimle gelecek. Hazırlanıp gelir birazdan."
"Geldim ben,çıkabiliriz." Arkadan gelen arasla ayaklandım. O da aynı bizim gibi giyinmişti. Gülümsedim ve kolumu omzuna atıp konağın kapısına ilerledim. Aren arkamızdan gelirken aras alık alık bana bakıyordu.
"Noldu aras,neden öyle bakıyorsun?"
"Sana abla diyebilirmiyim arin?"
"Abla demeyeceksinde ne diyeceksin aras! Diyebilirsin tabiki. Arkadan gelen davarada abi diyebilirsin." Aras gülümsedi ve bana biraz daha yaklaşıp kolunu omzuma attı.
"Beni neden dışlıyorsunuz? Çöptenmi buldunuz beni!"
"Aynen gerizekalı! Sen anlama diye saçımızı boyuyoruz bizde. Hatta ben lens takıyorum biliyormusun?" Aren umursamadan elini omzuma attı ve arasa döndü.
"Sen niye bu kadar sessizsin kıvırcık?"
"Benim nerem kıvırcık abi?" Arenin gözlari şokla açılırken kahkaha attım.
Hepinize merhaba meyralarım!
biliyorum bölüm çok geç geldi ama malum okullar açılıyor ve bende liseye geçtiğim için sürekli okul işleriyle ilgileniyorum o yüzden biraz beklettim sizi. Lütfen kusura bakmayın.
Bu konu dışında kitapla ilgili düşünceleriniz ve yazarcım şöyle bir bölüm gelse yada şu tarz karakterler olsa diye düşündüğünüz bir fikriniz varsa lütfen benimle paylaşın.
Şimdilik görüşmek üzere...
☆
