Lise 4'e geçmiştim. Derslerin ve sınavların zorluğu üzerine ailemin yaptığı zorbalıklar, işittiğim azarlar, yediğim dayaklar yüzünden hayattan soğudum.
Sabah erkenden uyandım, hazırlandıktan sonra yemek yesem mi diye düşündüm. Dolabı açtım, dolapta doğru düzgün yiyecek bir şey bile yoktu.. Maddi durumumuz pek iyi sayılmazdı. İştahım kapandı. Okula gittim. Sınıfa girdiğimde arkadaşım Melis'i gördüm. Yanında gittim.
"Günaydın Melis, nasılsın?"
"Günaydın Sera. İyiyim sen nasılsın?"
"Eh işte, iyiyim bende"
"Tamamm. O zaman ben bi Sude'nin yanına gidip geliyim."
"Peki tamam."
Sera'nın sadece bir tane arkadaşı vardı o da Melis'di, Melis'le geçen sene arkadaş olmuşlardı. Sera sınıfta sessiz ve içe dönük davranıyordu çünkü gerçekte de öyleydi.
Dersten sonra Sera Melis'in yanına gitmek istedi, Melis kantinde Sude ile eğlenip sohbet ediyorlardı. Sera yinede yanlarına gitti.
"Merhaba Melis, ne yapıyorsunuz?
Sude: "Knk bu kim?"
Melis: "Boşver knk sınıftan birisi işte"
Sera: "......"
Sera: "Ben gidiyim...."
(Sude göz devirir)
Melis'in bunu bana yaptığına inanamamıştım.. Beni arkadaşı değil, bir yabancı olarak görüyordu sanki...
Sıramda üzgün bir şekilde otururken yanıma tanımadığım bir kız gelip oturdu
Kız: "Selammm. Adın ne?"
"Selam. Adım Sera seninki ne?"
"Ben Ayça, tanıştığıma memnun oldumm."
"Ben de memnun oldum"..
"Arkadaş olmak ister misin?"
"Olur"
Ayça ve Sera birlikte takılırlar. Fakat bu kız baya konuşkan, soysal ve arkadaş canlısıydı, ben ise sessiz, içe dönük, yalnız birisiydim. Neden benimle arkadaş oldu diye düşündüm, çünkü sınıftaki diğer kızlar daha çok konuşkandı. Arkadaş canlısı, sosyal bir insan neden sessiz, içe dönük biriyle arkadaş olur ki?
Okul bitmişti, eve gittim. Kız kardeşim Alara yine beni zorbalamıştı.
"Ne konuşuyorsun ne de bir şey yapıyorsun aynı robot gibisin Hahahah"
"....."
"Öff senle vaktimi harcayamam daha gidip arkadaşımla buluşçam"
Alara ile aramızda 3 yaş vardı, aramızda 3 yaş olmasına rağmen bana abla demezdi. İkimiz aynı odada kalıyorduk. Odaya gidip ödevlerimi yaptım, o sırada içeri giren annem:
"Anca ödev yapıyorum diye bahane yap, bütün işleri bana bırak. Senden bir halt olmaz."
"A-ama anne gerçekten ödev yapıyorum."
"SUS! Cevap veriyor bir de. Yerleri temizle her yer kir içinde."
(Evet/tamam anlamında başımı salladım)
Ödevimi bitirip salona gittim ve yerleri temizledim, yarın için okul çantamı hazırlamaya odaya gittim. Kardeşim Alara 2 saat sonra eve geldi. Annemle babam ona hiç karışmıyordu. Akşam olmuştu, yemeği hazırlayan annem
"Gelin hadi yemek hazır."
Sofraya geçtik. Sandalyeye oturan kardeşim bir olay olmuş gibi kendi kendine triplenip havalara giriyordu. Alara, babama:
"Baba param bitti para verir misin?"
"Olur kızım, al bakalım"
Sabahtan akşama kadar aç kalan ben babamdan bir kere bile para/harçlık istemedim. Babam o sırada bana baktı ve:
"Derslerin nasıl iyi mi?"
"....." "E-evet iyi"
Aslında yalan söylemiştim, derslerim çok zordu hiçbir konuyu anlamıyordun. Derslerimin kötü olduğunu bilen kardeşim:
"Baba yalan söylüyor, dersleri aslında çok kötü"
O sırada yüzümde bir acı hissettim. Ağlamamak için kendimi zor tutmuştum. Babam bana tokat atmıştı. Babam:
"Utanmıyor musun yalan söylemeye!", "Senden bir b*k olmaz zaten"
Annem yemekleri tabaklara koyup önümüze koydu. Ağzıma aldığım lokma boğazımdan geçmiyordu, boğazım düğümlenmiş gibiydi.
"Ben aç değilim, odama gidiyorum..."
dedim ve yatağıma yatıp ağladım, sabaha kadar...