Aidoneus

Resimli bir tarihi kurgu- romantik kitabı. Tüm hakları saklıdır. “Aides..” İsmi fısıltı şeklinde çıkmıştı. “Neden..” Elini bu sefer yavaşça dudağımın üzerine koydu ve beni susturdu. Sonra gözlerini kapattı ve kaşları çatıldı. “Çünkü bana yakın olmak sana sadece lanet getirecek.” Gözlerini açtı. “Uzaklaşabiliyorken, uzaklaşman gerek Mel.” Başımı hayır anlamında salladım. “Bugün beni sen kurtardın.” “Hayır.” Diğer eliyle saçlarımı geriye taradı. “Eğer sen bu kadar cesur ve zeki olmasaydın ben yine geç kalacaktım.” ‘yine’ Persephone ’ye geç kaldığı gibi. Gözlerine baktım. Kafamda şu an ne Persephone ne Zeus ne de kâhinin dediklerine yer vardı. Başka bir şey zihnimde dönüp duruyordu. “Peki ben… Senin tüm uyarılarına karşı burada kalırsam, O zaman ne olur?” Nefesini verdi ve gözlerime baktı. “O zaman seni övdüğüm kadar zeki olmadığını anlamış oluruz.”