Saat akşam yediye geliyordu.
Yoon Ha-rin, odasındaki aynanın karşısında durmuş, elindeki siyah elbiseye sinirle bakıyordu.
"Şirkete çalışmaya geldim... Manken olmaya değil."
En yakın arkadaşı Ji-eun yatağın üzerine uzanmıştı.
"Kes sesini. O elbise sana inanılmaz yakıştı."
"Çok abartılı."
"Abartılı değil. Sen güzel olduğun için öyle geliyor."
Ha-rin gözlerini devirdi.
"İltifat ederek beni gala yemeğine gitmeye ikna edemezsin."
Ji-eun sırıttı.
"Peki CEO'nun yanında bütün gece olacağını söylesem?"
Ha-rin yastığı alıp arkadaşına fırlattı.
"Saçmalama."
"Şirketteki kadınların yarısı bugün makyajını sadece onu görebilmek için yaptı."
"İnsanlar gerçekten işlerine odaklansa keşke."
Saat tam sekizde...
Şirketin düzenlediği gala, şehrin en lüks otellerinden birinde başlamıştı.
Kristal avizeler, canlı piyano müziği ve şık davetliler...
Ha-rin içeri girer girmez birkaç kişi dönüp ona baktı.
Siyah, sade ama zarif elbisesiyle dikkat çekiyordu.
"Bu gerçekten Ha-rin mi?"
"Ofiste sürekli gülen kız mı o?"
"Bugün çok farklı görünüyor."
Ha-rin bu bakışlardan hoşlanmıyordu.
Derin bir nefes aldı.
"Sadece şu gece bitsin."
Tam o sırada salonun girişinde küçük bir hareketlilik oldu.
Kapılar açıldı.
İçeri Cha Do-hyun girdi.
Siyah smokini üzerine kusursuz oturuyordu.
Salondaki konuşmalar bir anda kesildi.
Kadınlardan biri arkadaşının kolunu sıktı.
"Yine çok yakışıklı..."
Bir diğeri fısıldadı.
"Film yıldızı gibi."
Do-hyun ise hiçbirine bakmadı.
Bakışları doğrudan Ha-rin'i buldu.
Ha-rin, "Yine mi bana bakıyor?" diye içinden geçirirken CEO ağır adımlarla yanına geldi.
"Geç kalmadınız."
"Beş dakika erken geldim."
"Güzel."
"İltifat mı ettiniz az önce?"
"Hayır."
"Bence ettiniz."
"Yanlış duymuşsunuz."
Ha-rin hafifçe güldü.
Tam o sırada organizatör yanlarına geldi.
"Sayın Başkan, ilk dans için hazır mısınız?"
Ha-rin'in gülümsemesi dondu.
"Dans mı?"
Organizatör şaşkınlıkla baktı.
"Size söylenmedi mi?"
İkisi de aynı anda:
"Hayır."
Organizatör utançla başını kaşıdı.
"Şirket geleneği gereği CEO ve proje lideri açılış dansını yapıyor."
Ha-rin'in gözleri büyüdü.
"Ben dans edemem."
Do-hyun sakince cevap verdi.
"Ben de."
Organizatör afalladı.
"Ama... herkes sizi bekliyor."
Salondaki yüzlerce davetli sahneye bakıyordu.
Ha-rin derin bir nefes aldı.
"Bakın, birbirimizi zor durumda bırakmayalım."
Do-hyun birkaç saniye düşündü.
Sonra elini uzattı.
"Sadece üç dakika."
Ha-rin onun eline baktı.
İçinden, "Bu adamı hâlâ sevmiyorum." diye geçirdi.
Ama bütün salon onları bekliyordu.
İstemeyerek elini uzattı.
Parmakları Do-hyun'un eline değdiği anda...
İkisi de kısa bir an duraksadı.
Sanki salonun bütün sesi uzaklaşmıştı.
Tam müzik başlayacakken...
Salonun kapısı sertçe açıldı.
Nefes nefese kalan genç bir adam yüksek sesle bağırdı:
"Yoon Ha-rin! Sakın dans etme!"
Ha-rin'in yüzündeki renk çekildi.
Bu sesi tanıyordu.
İki yıl önce hiçbir açıklama yapmadan onu terk eden...
Eski sevgilisi Kang Jae-min geri dönmüştü.
Ve bütün salonun içinde ona bakıyordu.
Bölüm Sonu...