Hakan koşarak Çınar'ın yanına gitti .Çınar dilenciler gibi banka uzanmış bir şeyler mırıldanıyordu .
-Çınar hadi kalk eve gidelim .
-Herkes bir gün eve gider sen o evi ben içindeyken yaktın geri dönemem bir daha
-Her kelimemle şarkı söylemek zorunda mısın ?
-HIHI evet komiser bey kalbimi çaldılar ve ardından parçaladılar .
-Hadi sus da yürü !
-Ya hayır ben bu kırmızı oyuncak arabayı istiyorum .
-Çınar hadi kalk !
-Eğer öfkeyle kalkarsam zarar vermeden oturmam .
Hakan kendisini daha fazla tutamayıp gülmeye başladı .Çınar boş gözlerle Hakan'a bakıyordu .
-Ne gülüyorsun Hakan sana gül mü verdim sanki ?
Hakan daha da çok gülmeye başladı .Gülmesi bitince ona boş boş bakan Çınar'a dönüp
-Sana çok güzel yemekler hazırlayacağım ama benimle sessizce eve gelmen lazım
-Yemek mi ? OOO baştan desene
Çınar hızlıca ayağa kalktı ve başı döndüğü için sendeledi .Hakan onu tuttu .
-OOO örümcek adam yanımdaymış da haberim yokmuş .
Hakan yine donup kalmıştı .Deniz merdivenlerden düşerken onu tuttuğunda o da aynı şeyleri söylemişti .