Affet Beni

"Gidiyor musun?" Yakalanmanın verdiği mahcubiyetle ona doğru baktı. "Evet..." "Hırkanı almamışsın, üşürsün." Keşke daha öncesinde de böyle ilgili olsaydın... "O hırka buraya ait. Buraya ait hiçbir şeyin benimle kalmasını istemiyorum." Kaşlarını kaldırdı. "Hiçbir şeyin?" "Evet, hiçbir şeyin." "Peki, sen bilirsin." "Yanına 'hiçbir şey' almak istemediğine emin misin?" "Evet, eminim." Adam başını diğer tarafa doğru çevirdi: "Gittiğin yerde iyi bak kendine." "Ve mümkünse, bir daha saraya gelme."