Babası adriannaya uzun süre baktı ve onu kınayıp üsten bakma görevini yerine getirdikten sonra Natalie'ye seslendi
Gabriel:Onu odasına götür ve yıkansın yemeklerini odasında yiyip gözüme gözükmesin
Dedi.Adrianna ağlamamak için kendini zor tutuyordu dudağını ısırdı ve Natalie'ye takip etti.
Hiç şaşırmamıştı eskisi gibi merdivenlere en uzak odayı vermişti bu odadan nefret ediyordu çünkü hizmetçiler o küçükken onun bu odada olmasının sebebinin birisi onu öldürmeye çalışırsa çığlıklarını kimsenin duyup rahatsız olmaması için olduğunu söylerdi ve oda korkudan günlerce uykusuz kalıp nöbet geçirmişti ve hizmetçilerin dediği gibi olmuştu
Kimse gece onu duymamış bakmaya gelmemiş taki sabah kahvaltısı için yemeğini getiren hizmetçi onu yerde görüp Natalie'ye haber verene kadar evde bir kargaşa olmamıştı ama annesi onun sevgisi için dilenen adriannayı görmediği için merak edip hizmetçilere sormuş ve hastanede olduğunu öğrenince yanına gelmişti işte annesiyle en yakın hayır hayır tek yakın olduğu zamandı
Adrianna çok korkuyordu birden telefonuna bildirim sesi geldi açıp baktı
Evet bu martdı Mart onun sevgilisiydi ailesinin bir fırıncı olduğunu ve bir kız kardeşi olduğunu söylerdi oda Paris'te yaşıyordu ama adriannadan farklı olarak o okul için New York taydı ve en büyük fark oda diğerleri gibi mutluydu
Natalie:Beni duydunmu!
Adrianna:Evet anladım
Hiç birşey anlamamıştı çünkü mesajlara bakıyordu ve gelmişti hizmetçiler tarafından lanetli ve en yükses sesinizle atsanız bile çığlığınızın duyulmayacağı sesiz oda yani onun odası olan
Çığlıkların odasına
