Adrianna içeri girdi eli ayağı titriyordu çünkü birazdan ona hayatı zehir edip doğmasının bir suç olduğunu düşündüren babasının yanına kendi ayaklarıyla gidecekti
Durdu derin bir nefes aldı ve Natalie baktı gözü abisinden başkasını görmüyordu ve arada adriannaya bakıp onu bir suçluymuşcasına kınıyordu Adrianna irkti ve bütün cesaretini toplayıp sordu
Adrianna:Natalie na-nasıl-nasılsın?
İstemsizce kekelemişti en büyük kabusu kekelemeyle ilgiliydi kim olduğunu hatırlamadığı saygın bir insanın önünde küçükken bir kere kekelemişti ve babası eve gelince onu bir odaya kilitlenmesini emretmişti
Natalie:Dua et baban değil ben varım yoksa işin biterdi
Dedi ve ardından gelmişti en büyük acılarının yaşandığı yere babasının odasına içeri girdi hiç değişmemişti tek sorun yanında durup cezasına karar verilirken arada babasının kulağına fısıldayan annesiydi babasına kendini korkusuzca göstermek için derin nefes aldı babasının hizasında 4 metre arayla sadece şunu söyleyebildi
Adrianna:Merhaba baba
