Telefonu elime alıp mesajlara girdim .
Kimden geldiğini az çok tahmin ediyordum artık.
MESAJLAR
Egoist mafya-cık : iyi geceler küçük.
Egoist mafya-cık : Nasıl bakalım?
Ben : Bana her gece yazıcakmısın?
Egoist mafya-cık : Evet.
Egoist mafya-cık : Neden sordun?
Ben : Yani.
Ben : Ne bileyim garip.
Egoist mafya-cık : Nesi garip.
Ben : Garip işte.
Ben : Bana Azra dışında kimse yazmaz .
Ben : Şimdi sen yazıyorsun birde.
Egoist mafya-cık : Rahatsız mı oluyorsun ?
Ben : Hayır. Yanlış anlama öyle demek istemedim.
Egoist mafya-cık : Tamam ben anladım ne demek istediğini sorun yok.
Egoist mafya-cık : Eee ne yapıyorsun? Cevap vermemiştin .
Ben : Hiç uyuyacaktım mesajını gördüm.
Ben : sen?
Egoist mafya-cık : Bende küçük ve güzel bir kızı düşünüyordum.
Ben : o küçük ve güzel kız da ben mi oluyorum?
Egoist mafya-cık : Başka bir ihtimal mi var?
Ben : Benim uyumam gerek malum yarın okul var sana iyi geceler.
Egoist mafya-cık : utandın mı sen?
Egoist mafya-cık : Şu an orada olmak isterdim.
Egoist mafya-cık : Buraya gel küçük.
Egoist mafya-cık : Tamam öyle olsun bakalım sen böyle kaçmaya devam et .
Egoist mafya-cık : Nasıl olsa birgün bugün olduğu gibi elime düşeceksin.
Mesajlardan çıktıktan sonra peş peşe bir kaç mesaj daha gelmişti ama açıpta bakmaya cesaretim yoktu.
Gündelik hayatımda benimle konuşan yada bana iltifat eden pek erkek yoktu bu yüzden böyle şeylere alışık değildim.
Utanmıştım işte.
“Adel”
Gözlerimi bir kadın sesi ile açtım.
İlk başta ne olduğunu tam anlayamadım.
Sonra aynı ses tekrar geldi.
“Adel”
Bu ses...Annem.
Ses annemin sesiydi. Hemen yataktan kalkıp aşağıya koştum ve sesin nerden geldiğini bulmaya çalıştım.
“Güzel kızım “
Bu sesi de biliyordum ben.
Babam...
Kafamı hızlı hızlı sağa sola çevirmeye başladım. O sırada kapıya gözüm çarptı.
Evin kapısı açıktı. Ses dışardan geliyor olmalıydı.
Hızlı adımlarla dışarı çıktım ve çıktığım gibi annem ve babamı yolun ortasında buldum.
Yüzlerinde tebessümle bana bakıyorlardı .
Bende gülümsemeye başladım.
Babam konuştu.
“Güzel kızım gelsene yanımıza.”
Yüzümdeki gülümseme daha da genişledi ve yanlarına doğru koşmaya başladım.
Bana kollarını açtılar. Aramızda hemen hemen on metre vardı.
Tam evin bahçesinden çıktığım an kulaklarımı sağır edecek bir korna sesi işittim. Herşey o an oldu.
Araba annemi ve babamı savurdu.
Nefes nefese gözlerimi açtığımda gördüklerim in daha önceden aslını yaşadığım bir kabus olduğunu anlamam uzun sürmedi.
Akma yı bekleyen yaşlarımı daha fazla tutamadım.
Herşey o kadar gerçek gibiydi ki.
Ağlamam daha da şiddetlenirken o an ne kafamı yaslayabileceğim bir omuz ne de içimi dökebileceğim bir insan yoktu.
Etrafıma bakındığımda hava daha aydınlanmamıştı. Oda karanlıktı.
O sırada komodin de ki telefonum yaşlı gözlerime çarptı. O an neyin mantıklı olduğunu düşünecek bir psikolojide de değildim zaten.
Bir dakika bile düşünmeden daha adını bile bilmediğim adamı aradım .
Telefon dört beş defa çaldı. Acmayacağını düşünüp kapatacakken telefonu açtı ve hemen ardından sesi duyuldu.
“Ne oldu?”
Sesi yeni uyandığını belli edercesine boğuk geliyordu ama sesindeki endişe de farkediliyordu.
“Kusura bakma uyandırdım seni.”
“Ağlıyor musun sen?’’
Telefonun arkasından hışırtılar gelmeye başladı. Galiba yataktan doğrulmuştu.
Hıçkırıdım.
“Biriyle konuşmaya o kadar ihtiyacım var ki.”
“ Ne oldu, niye ağlıyorsun? “
“kusura bakma.”
“ Rahatsız etmiyorsun beni bebeğim.”
Ardından tekrar konuştu.
“Hadi bana neden ağladığını söyle.”
Sesi çok yumuşak geliyordu.
Yeniden hıçkırdım.
“kendimi çok kötü hissediyorum.”
“Neden... Neden kötü hissediyorsun güzelim hadi söyel.
Benimle böyel yumuşak bir tonda konuşmaya devam ederse daha çok ağlayacakmış gibi hissediyordum.
“Kabus g-gördüm .” Ve yine hıçkırdım.
Derin bir nefes verfiğini hissedttin ardından sesini duydum.
“Şşşt ağlama bebeğim tamam. Sadece bir kabus geçti.”
“ A-ama ben annemle babamı gördüm.”
Verecek bir cevap bulamamış olacak ki konuşmadı.
İçimi çeke çeke ağlamaya devam ettim .
Böyel ağlamam onu daha da gerdi bunu onu görmesem de hissettim.
“Yavruma tamam. Öyle ağlama tamam güzelim geçti. “
Sesi artık ne yapacağını bilmiyormuş gibi çıkıyordu.
“Onları... çok özledim.”
“Biliyorum çok özledin biliyorum ama böyle ağlarsan ben mantıklı düşünmem tamam mı? Ağlama.”
Kendimi tutmaya çalıştım ve oda bunu fark etti.
“Sakin ol, derin derin nefes al . “
Dediği gibi yapıp nefes almaya başladım .
Sakinleşmeye başladığımı hissediyordum.
“Aferin güzelime.”
“Teşekkür ederim. Senide gecenin bu saatinde rahatsız ettim ,kusura bakma”
“Saçmalama bana ne olursa olsun yazabilirsin, saat kaç olursa olsun araya bilirsin. Bu beni rahatsız etmez aksine çok mutlu olurum güzel bebeğim. Şimdi söyle bana sakinleştin mi?”
Söyledikleri yanaklarımın alev almasını sağlamıştı.
Cevap vermemi beklediğini fark ettiğimde konuştum
“Evet”
Ve o da şöyle bir cevap verdi.
“Senin sesin niye kedi yavrusu gibi çıkıyor?”
Ama nedenini kısa sürede anlamış olacak ki muzip bir sesle devam etmesi uzun sürmedi
“Sen... Sen utandın. “
“Y-yoo utanmadım ne alaka.”
“Tabi öyledir eminim.”
Boynuma kadar kızardığıma eminim.
“Şey... Ben kapatsam iyi olacak tekrardan teşekkür ederim her şey için.”
“Kaç sen kaç bakalım bu işin sonu nereye gidecek.”
“İyi geceler.” Dedim yüzümdeki ufak tebessümle .
“İyi geceler küçük.”
Telefonu kapattım.
Kendimi tekrar yatağa bıraktım ,kalbim deli gibi atıyordu ve yüzümdeki tebessüm hala yerini koruyordu.
Yüzümdeki tebessümün aksine gözlerimin içi ağladığım için sızlıyordu.
Ağlamak uykumu getirmişti.
Gözlerim yavaş yavaş kapanmaya başladı ve bende daha fazla direnmedim.
Saba şiddetli bir ağrı ile uyandım. Sebebi ise çok açıktı. Ne zaman ağlasam böyel oluyordu .
Yataktan çıkıp lavaboya girdim ,elimi yüzümü yıkadım .
Kafammı kaldırıp aynadaki yansımama baktığımdaysa gördüğüm tek şey harabe bir ben di.
Daha fazla kendime bakmadım ve adımlarımı dolabıma yönlend
İrdim, ve kedime bu gün giyebileceğim bir kıyafet bakmaya başladım. An itibariyle okula gitmekten vaz geçmiştim çünkü.
Biraz bakındıktan sonra aradığım şeyi buldum.
(Beğenmediyseniz aklınızdakiyle devam edebilirsiniz)
Üstümü giyindikten sonra telefonumu alıp Azraya mesaj yazdım.
MESAJLAR
BEN : bugün okula gelmeyeceğim ben.
Anında cevap verdi bazen bu kızın telefon başında hazır beklediğini düşünüyordum.
Bacım su : ne demek gelmiyorum?
Bacım su: beni bu hayvanat bahçesinde yalnız başıma mı bırakacaksın?
Ben : abartma be .
Ben : hem sen de gitme beraber takılalım.
Bacım su: olmaz .
Ben : Niye?
Bacım su: bugün okul çıkışında kavga varmış onu izlemem lazım böyle bir dedikoduyu kaçıramam.
Yazdığı şöyle kahkahayı patlattım. Bu kızın dedikodu merakı bir gün başımıza bir iş açacaktı ama hayırlısı.
Ben : puahjkykk .
Ben : sana da eğlence çıktı değil mi?
Bacım su: Ne sandın 😏.
Ben : Etamam o zaman ben seni daha fazla tutmayayım hazırlan da okula git dedikodular seni bekler mazallah kaçırırsın falan.
Bacım su: Sus kız.
Bacım su: Hadi ben gittim.
Mesajını beğenip mesajlardan çıktım.
Telefonla beraber odadan çıkıp aşağıya indim.
Mutfakta kendime küçük bir kahvaltı hazırladım ve yedim.
Karnımı doyurduktan sonra çantamı alıp dışarıya çıktım.
Hava bugün de Bir haftadır olduğu gibi güneşliydi . O yüzden böyle yendiğim için bir kez daha şükür ettim.
Sıcak havalardan hiç hoşlanmazdım. En sevdiğim mevsimde kıştı zaten.
Bu düşündüklerimi bir kenara bırakıp yolda öylece yürümeye başladım.
Ben yürürken telefonum çalmaya başladı.
Telefonu cebinden çıkardığımda arayanın Çağlar olduğunu gördüm.
Çağlar benim ortaokuldan arkadaşımdı epeydir görüşmüyorduk bu sene buraya taşındıklarını duyduğumda çok sevinmiştim dediğim gibi erkeklerle çok arkadaşlık kurmazdım ama Çağlar ayrıydı. Ortaokuldayken hep beraber takılırdık.
Hemen telefonu açtım ve yüzündeki tebessüme cevap verdim.
“Alo.”
“Naber kız sarı civciv?”
“İyi boş boş dolanıyorum öyle senden naber.”
“İyi ben de geçen hafta İstanbul’a geldik dedim gelmişken seni de bir göreyim. Müsaitsen buluşalım mı?”
“Olur müsaitim dedim ya boş boş dolanıyorum zaten ben de seni çağıracaktım da vakit olmadı malum okullar açıldı.”
“Olsun bugüne kısmetmiş işte.”
“Sen niye okulun ilk haftası buraya geldin?”
“E benim lise bitti ya hani.”
Çağlar benden bir yaş büyüktü e haliyle de ben ortaokula geçtiğim sırada o altıncı sınıftı. Bu yüzden benden erken mezun olmuş olmalıydı.
“Aa ben onu unutmuşum.”
“Öyle işte Azra nerede sen neden tek dolanıyorsun siz normalde birbirinizden ayrılamazsınız kolay kolay?.”
“Azra okulda dedikodu varmış kaçıramazmış çağırdım gelmedi biliyorsun huyunu.” Dedim gülerek .
“Neyse o zaman biz ona sonra görüşürüz nereye geleyim seni almaya?.”
“Ben sana konum atacağım tamam mı kapatıyorum şimdi.”
“Tamam bekliyorum.”
“Görüşürüz.”
“Görüşürüz.”
Telefonu kapattıktan sonra mesajlara girip çağlara konumu attım.
Yaklaşık on beş dakika sonra gelmişti zaten.
Arabadan indiği zaman ikimizin de yüzü gülüyordu.
Hemen yanına koştum ve sıkıca sarıldım.
Uzun zamandır görüşmediğimiz için çok özlemiştim.
“Ayy Çağlar çok özlemişim.” Dedim sondaki harfleri uzatarak.
“Ben de özlemişim sarı cücük. “ Dedi o da gülerek.
Çocukluğumuzdan beri benimle uğraşmaya bayılırdı.
Hala birbirimize sarılıyorken omzuna bir tane yapıştırdım.
“Sensin cücük.”
Tamam sırada cebimdeki telefonum art arda titremeye başlamıştı.
Çağlardan ayrılıp telefonumu elime aldığımda mesaj geldiğini fark ettim ve mesajlara girdim .
MESAJLAR
Egoist mafya-cık : o sik beyinliden hemen uzaklaş Adel.
Ben : Ne oluyo be.
Egoist mafya-cık : o herif bir daha sana dokunursa o elini kökünden koparırım küçük.
Egoist mafya-cık : Anladın mı beni ?
Siz : sanane ya seni ne ilgilendirir?
Egoist mafya-cık : Bir daha ki sefere uyarmam küçük bu son uyarım beni kışkırtma.
Egoist mafya-cık: ayrıca soruna gelicek olursak da yakında beni neden ilgilendirdiğini anlayacaksın.
Siz : Daha karşıma bile çıkamayan bir adam için çok iddalı sözler bunlar.
Siz : AYRICA BANA KÜÇÜK DEMEYİ BIRAK!!!
Egoist mafya-cık : Tamam ozaman çıkalım bakalım karşına KÜÇÜK : )
Adam benimle resmen dalga geçiyor.
Veeeeee bittiii. Biliyorsunuz okullar açıldı okula gidip geldiğim için ya
zmak biraz daha zor O yüzden kusura bakmayın.
Beğendiniz mi bölümü?
Benim içime sindi.
Yeni bölümde neler olacak?
Yeni bölüm gelsin mi?
Çağlar?
Adel?
Azra?
Kocamız?
Görüşürüüüüzzzz.
