İçeriğe geç

ADEL

Bölüm 6 · 5 dk okuma

ADEL

Bölüm 6

YA TESADÜF DEĞİLSE 🧐

Ben geldiiiiimmm

Öncelikle herkese merhaba ben düşündüm taşındım taşındım düşündüm Adelin sınıfını ve yaşını değiştirmeye karar verdim.

Yaşını 18 , sınıfını lise son yani 12 yaptım haberiniz olsun.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Bana çarpan adamın ta kendisi."

"Yok ebesinin nikahı.

Şoka girdiği her halinden belli olan kankamdan bakışlarımı alıp tekrar Arasa bakmaya başladım.

İfademi sabit tutmak zordu çünkü böyle bakmaya devam ederse ayakkabımı çıkarıp anlının çatına atabilirdim.

Nihayet bakışlarını ilk çeken o olmuştu. Bu hareketi rahatlamama sebep oldu şu bir kaç saniyede fazla gerilmiştim çünkü.

Ben bunları düşünürken okul müdürü Mehmet hoca da Aras ın yanına gelip konuşmaya başladı.

"Hoş geldiniz Aras bey buyurun odama geçelim."

Müdürün bu sözleri ile günler sonra sesini tekrar duydum

"Hoşbuldum Mehmet oturmaya gelmedim işlerim var okulu kontrol edip gidicem."

O konuşurken dikkatimi çeken şey ses tonuydu benimle konuşurken ki ses tonu ile şu an kinin arasında dağlar kadar fark vardı. Bana daha kibar davranmıştı para, mevzusu dışında tabi.

"Tabi efendim siz nasıl isterseniz ." Diye cevapladı müdür.

Bize kök söktüren müdüre de bak sen kediye dönüştü resmen.

Müdürün sözleri ile bana son bir bakış atıp okula doğru ilerlemeye başladı.

O sırada Azranın sesini tekrar duydum.

" Ee ne olucak şimdi?"

"Ne ne olucak kızım birşey olucağı yok ."

"Seni tanıdı mı acaba?"

"Evet."

"Nereden anladın?"

"Adamın nasıl baktığını görmedin mi?"

"Yooo nasıl bakıyordu?"

"Beni gördüğü an sırıtmaya başladı ama şaşırmış gibi durmuyordu sanki önceden de burada olduğumu biliyor gibiydi."

"Yok be kızım adam nereden bilsin."

"Belkide haklısın sadece tesadüf neyse boşver gidip yiyecek birşeyler alalım acıktım."

"Ne zaman doydun ki zaten."

"Abartma be."

Gülerek kantinin yolunu tuttuk ama beni aklımda hala tek bir soru vardı.

'Ya tesadüf değilse?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Teneffüsün geri kalan da kantin de geçirdikten sonra zil sonunda çaldı.

Azrayla masadan kalkıp sınıfa doğru yürümeye başladık .

Kantin giriş katındaydı fakat sınıf 4. Katta olduğu için bizim özellikle de benim için eziyet gibi bir şeydi. Aslında asansör vardı ama sadece yürümekte sıkıntı yaşayan öğrenciler ve öğretmenler kullanabiliyordu.

"Üstümde garip bir yorgunluk var."

Dediğim şeyle Azra bana döndü.

"Sorma benimde."

"Bütün bunlar yetmiyormuş gibi birde merdivenlerden sıkış tepiş çıkmaya çalışıyoruz."

"Malum okul hayvanat bahçesinden hallice.

"Hiç değilse asansörü kullan- hiii."

sözümü tamamlayamadan birine çarpıp geriye doğru sendeledim ben daha ne olduğunu anlamadan belime dolanan kolla neye uğradığımı şaşırdım.

Yaşadığım şoku hızlıca atlattıktan hemen sonra kafamı kaldırıp beni tutan kişiye baktığım ve birkez daha beni babamın doğurduğuna emin oldum.

Bence bir haftada yaşadıklarımın başak bir açıklaması olamazdı.

Çünkü beni tutan kişi tahmin etmişsinizdir ki Arastan başkası değildi.

Aman ne güzel.

Ben bunları düşünürken beni kendine doğru çekip duruşumu düzeltti ve konuşmaya başladı.

"Neden önüne bakmıyorsun tutmasam aşağı düşecektin."

Sesi endişeli geliyordu.

Artık konuşmam gerektiğine kanaat getirip söze girdim.

"Şey...ben dalmışım.teşekkür ederim."

Bir saniye ya benim sesim neden böyel çıkıyor.

"Boş ver şimdi teşekkürü iyi misin onu söyle?"

Artık daha sakindi galiba.

Yaşananların etkisinden midir bilinmez benden beklenmeyecek şekilde usul usul kafam salladım.

"İyim."

O derin bir nefes verirken ben onu incelenmeye başladım malum hastandeyken laf sokmaktan incelemeye fırsat bulamamıştım.

Uzaktan bakıldığında sert ve sinirli bir mizaca sahipti ve bu yakından bakıldığında daha net anlaşılıyordu. Keskin bir çene yapısı vardı bunun dışında şekilli bir burnu ve bir erkeğe göre dolgun dudakları vardı . Esmer teni ve siyah saçlarıyla gayet yakışıklı bir adamdı.

Ben onun yüzünü incelerken o bundan hoşlanmış olacak ki dudaklarında imalı bir gülümseme belirdi.

Bu sırada yanımızda olduğunu unuttuğmuz , yani en azından benim unuttgum Azradan uyarı dolu bir öksürük sesi gelince nerde ve ne halde olduğumuz kafama dank etti.

Hemen Arasın kolları arasından sıyrılıp Azraya döndüm. Aynı ima azarnın yüzünde de mevcuttu . Ne yapacağımı bilemeyip hızlı hızlı konuşnaya başladım.

"Hadi biz şey yapalım... Şey... Sınıfa gidelim hadi Azra."

Yer yarılsında içine gir emi Adel ne diye inceliyorsun okadar.

Kendimle beraber Azrayıda sürükleyecekken Arasın kolumu tutmasıyla tekrar ona dönmek zorunda kaldım.

Aniden yüzüme yaklaştığında nefesimi çoktan tutmuştum. kulağıma doğru eğilip konuşmaya başladı.

" Umarım sana her yaklaşan adamı böyle incelemiyorsundur küçük."

Allah'ım al canımı da kurtulayım. Yoksa utancımdan şuraya bir yere yığılıp kalıcam.

Düştüğüm bu çıkmazdan beni kurtaran yine Azra oldu . Onunla arkadaş olarak hayatımın en doğru kararını verdiğimi biliyordum.

(Gurur Puahjky)

"Biz gitsek iyi olucak malum zil çaldı size iyi günler." Diyip beni kolumdan tuttuğu gibi hızlı hızlı yürümeye başladı.

Ne zamandır tuttuğumu bilmedigim nefesimi bırakıp son defa ona baktım. Gördüğüm şeyse onunda bize daha doğrusu bana bakıp sırıtıyor oluşuydu.

(Aşık bizeee)

Hemen kafamı önüme çevirip yürümeye devam ettim.

"Ne oldu lan az evvel?"

Azranın sözleriyle ona döndüm ama verecek bir cevabım yoktu.

"Kızım konuşsana.

"Ay ne bileyim ben be bir dur da kendime geleyim."

"Ağzım açık izledim sizi."

"Ya sussana zaten utanıyorum mal gibi kaldım adamın karşısında."

"Size bir baktım da baya iydiniz heee." Dedi pişmiş kelle gibi sırıtarak.

"Gebertirim seni çıldırtma beni." Dedikten hemen sonra koluma bir tane geçirdim.

" Aman be sanada birşey söylenmiyor. "

"Sen bana birşey söyleme mümkünse."

Konuşa konuşa sınıfa gelmiştik ne olur ne olmaz diye kapıyı çalıp içeri girdik.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Olaylı bir gününün ardından Azrayla okuldan

Çıkıp eve doğru yürümeye başladık.

Arası öğlen Arası okul çıkışında arabasına binerken görmüştüm.

Allhtan okulu kontrol edil gidicekti birde çok kalsaydı ne yapardık.

Düşüncelerimi bölen şey Azranın sesiydi.

"Ne gündü ya."

"Harbi ne gündü." Dedim ve ekledim.

"Niye bir günümüz bile normal geçmiyor bizim hep bir olay hep bir olay."

Daha fazla birşey söylemeden Azranın evine gelmiştik bile.

"Hadi aşkım görüşürüz yarın." Diyip bana sarıldı.

"Görüşürüz aşkım ."diyip bende ona sarıldım.

Azradan ayrıldıktan sonra eve doğru yürümeye başladım.

Yolda yürürken birden izleniyormuş gibi hissettim ve ürperdim . çantamdan kulaklığımı çıkarıp taktım ve çalma listemden rastgele bir şarkı açtım. Müzik beni her zaman rahatlatırdı.

Şarkı dinlerken zaman epey hızlı geçmişti ve ben eve gelmiştim bile.

Eve girdiğimde kapıyı kilitleyip şarkıyı kapattım ve anahtarımı kapının yakınındaki vestiyere asıp odama çıktım.

Odaya girdiğim gibi çantamı yatğın yanına adeta fırlatıp dolaptan pijamalarımı çıkardım ardından duşa girmek için banyoya yöneldim.

Duşa girmek beni epey rahatlamıştı ama aynı zamanda uykumda gelmişti. Yatağa bıraktığım pijamalarımı giyindim .

En son öğle arasında yemek yediğim için aç hissediyordum bu yüzden odamdan çıkıp mutfağa yöneldim ve kendime yiyecek birşeyler hazırladım .

Yemek yedikten sonra yatmak için yatağa yöneldim tam yatağa girecekken telefonuma üst üste iki bildirim düştü.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Eveeeeeeee

et bir bölümün daha sonuna geldik.

Nasılsınız?

Bölüm nasıl?

Bir sonraki bölümde neler olacak sizce?

Mesajın kimden geldiğini az çok tahmin ediyorsunuzdur bence. .

Beğenip yorum yapmayı unutmayın.

Bölüm sonu

1 yorum