"Ha Ra! Kızım kardeşin nerede yine biliyor musun?"
Genç kız annesinin sesini işitmedi bile. Eli hâlâ hızla atmakta olan kalbinin, gözleri masmavi halısının üzerinde; aklı ise hâlâ Lee Know'un onu öptüğü sahnedeydi.
"Ha Ra sana diyorum, duymuyor musun beni?!"
Genç kız bu sefer de annesinin sesini bir uğultu gibi işitse de cevap vermedi. O anı unutmak istemiyor, tekrar tekrar yaşayıp rahatlamak istiyordu.
Ama Bayan Lee bir anda genç kızın odasına dalıp, Ha Ra'yı tatlı hülyâlarından alıkoydu.
"Sana diyorum kızım, duymuyor musun beni?! Sen niye yatıyorsun bu saatte? Hasta falan mısın yoksa?"
Bayan Lee hızla kızının yanına gitti ve yatağının ucuna oturdu. Elinin tersi ile alnına dokundu ateşini kontrol etmek için. Ama yoktu, gayet normaldi.
Genç kız biraz tereddüt etse de karşısındaki kişi annesiydi.
Bayan Lee hep aynıydı. Önce ilk cümlesinde bağırır, sonrasında ettiği cümlelerde şefkatle yaklaşırdı.
Başını yastığından kaldırdı genç kız. Yatağının üzerinde bağdaş kurarak annesine baktı. Bu esnada saçlarını sürekli kulaklarının arkasına tıkıp duruyordu.
Bayan Lee'nin de gözünden kaçmıyordu tabii. Kızı ne zaman sürekli saçlarını kulaklarının arkasına tıksa o zaman bir derdi olurdu, anlatmak isterdi ama anlatmaya çekinirdi.
"Hadiii, söyle artık ne söyleyeceksen?" dedi ve kızına tebessüm ederek baktı.
Belki kendisine kızacağı bir şey söyleyecekti de ondan çekiniyordu. Tebessüm ederse biraz daha içini rahatlatırdı belki.
Ha Ra saçlarını kulaklarının arkasına tıkmayı bırakıp:
"Anne..."dedi.
"Bugün başıma hayatımda ilk defa yaşadığım bir şey geldi ve ben... Ben o anı aklımdan çıkaramıyorum. "
"Ne oldu?" diye sakince ve merakla sordu Bayan Lee.
Ha Ra ise derin bir nefes alıp verdikten sonra tüm cesaretini toplayarak başından geçen her şeyi bir bir anlatmaya başladı.
"Kardeşimi ziyaret etmeye gittim anne. Mezarı başında konuştum, ağladım, bizi anlattım, dertleştim. Sonra... Sonra onu gördüm."
"Kimi?"
"Hani... Hani şu kolumdan vurulmama sebep olan kişi vardı ya? Lee Know. İşte onu."
"Eee?"
"E'si merak ettim mezarlıkta ne işi olduğunu. Ona seslenecektim ama duymazdı. Bende peşinden gittim. Bir mezarın başına çöktü. Yine ona seslenecektim ama konuşmaya başlayınca sustum. Söyleyeceklerini de merak ettim ve beni görmeden biraz arkamda kalan ağacın arkasına yerleşerek onu dinledim. Anne... Meğersem başına çöktüğü kişi annesiymiş ve... Ve ölümü normal bir ölüm olmamış. O... Yani Lee Know henüz 5-6 yaşlarındayken evlerine bir baskın olmuş ve eve zorla giren kişiler annesine onun gözleri önünde tecavüz edip işleri bittikten sonra da öldürmüşler. Yaşadığı o kadar kötü şey varmış ki... Üstelik ablasını da kaçırmışlar galiba ve annesi gibi onu kaybetmekten çok korkuyor."
"Üzüldüm, peki sonra ne oldu? İlk defa ne yaşadın güzel kızım?"
"Anne... Ağlıyordu. O kadar garibime gitti, o kadar içim parçalandı ki onu öyle görünce. Dayanamadım ve yanına gidip ona destek olmak istercesine sarıldım. Ona su verdim. Sonra ayağa kalkıp onu da kaldırdım. Ama kalktığımızda o kadar yakındık ki, o... O beni öptü anne. Hem de dudağımdan. Ne tepki vereceğimi bilemedim. Ama karşı koymak da istemedim. Kalbim... Kalbim hâlâ beni öptüğü anki gibi hızlı atıyor anne. Aklımdan çıkmıyor ben ne yapacağım?"
Bayan Lee şaşkınlıkla gözlerini irileştirip ağzını açtı. Bunu kızından duymayı beklemiyordu ama biricik yavrusu ilk defa yaşadığı güzel bir duyguyu kendisi ile paylaşmıştı.
Eli ayağına dolanan yavrusunu tek kolu ile kendisine çekti ve ona sıkıca sarılarak saçlarına öpücükler kondurdu. Bundan sonra yapabileceği tek şey öğüt vermekti.
"Âşık olmuşsun sen," dedi kızına.
"Kalbin hâlâ hızla atıyor ve o an aklından çıkmıyor. O çocuk seni öptüğünde karşı koyar ve ona okkalı bir tokat atabilirdin. Ama istemişsin ki bunu yapmamışsın. Âşık olmuşsun yavrum, âşık... Hadi bana anlat. Bu çocuğa âşık olabilecek kadar aranızda ne geçti? En baştan anlat."
🗡
Böyle bir durumda annesinin kendisini terlik manyağı yapacağı gençleri buraya alalım lütfen.😂
