Ortaokul Yılları Okul bahçesi. Selene, kitaplarını kucağında taşıyor. Bir grup çocuk alaycı şekilde yolunu keser. Çocuk (alaycı): “Hey! Kitap kurdu Selene. Sen de insanlarla konuşmayı denesene biraz. Yoksa hep yalnız mı kalacaksın?” Selene cevap vermek ister ama sesi titrer. O sırada Ragnar koşarak gelir, gözleri öfke dolu. Ragnar: “Onu rahat bırak! Bir daha Selene’ye dokunursan karşısında beni bulursun!” Çocuk omuz silker, ama yüzünde hain bir gülümseme vardır. Bahçeden uzaklaşır gibi yapar. O akşamüstü, dar bir sokakta yeniden ortaya çıkar. Selene yalnız yürürken arkasından çıkar. Çocuk (dişlerini sıkarak): “Senin yüzünden bütün sınıf benimle dalga geçti! Şimdi hesabını vereceksin.” Bir anda cebinden küçük bir bıçak çıkarır. Selene korkuyla geri çekilir. Tam saldıracağı anda Ragnar ortaya atılır, Selene’nın önüne geçer. Selene (çığlık atar): “Hayır! Ragnar!” Bıçak Ragnar’ın yüzünü keser. Kan akar, Ragnar yere düşer ama ayağa kalkar, çocuğu iter. Gürültüyü duyan yetişkinler koşar, çocuk yakalanır. Olay polise bildirilir.
Selene gözyaşları içinde Ragnara hastaneye kadar eşlık eder. Ellerini bırakmaz. Doktor dikiş atar. Ragnar’ın yüzü solgun, ama bakışları hâlâ dik. Doktor: “İyi ki bıçak biraz daha derine inmedi. Ama… izi kalacak.” Selene sessizce Ragnar’ın elini tutar. Selene (fısıldar): “Sen benim için kendini feda ettin… Ben bunu asla unutmayacağım.” Ragnar gözlerini kapatır, hafif bir gülümseme belirir. Ragnar: “Ben seni korumak için doğmuş gibiyim.”
Ragnar yavaşça başını çevirir, dikişlerden dolayı yüzünde acı var ama gözlerinde hafif bir gülümseme belirir. Sağ elini yavaşça Selene’ye uzatır. Ragnar (fısıldar): “Sana bir sürprizim var.” Selene şaşkınlıkla onun elini tutar. Ragnar avucunu yavaşça açar. Avucunun içinde küçük bir kutu vardır. Selene kutuyu açtığında, içinde gümüş zincire bağlı, küçük bir Satürn gezegeni kolyesi parıldar. Selene (gözleri büyür): “Bu… çok güzel…” Ragnar: “Sen hep yıldızlara bakmayı seversin. Ben de düşündüm… Eğer bir gün birbirimizi kaybedersek, bu kolye sana bakınca beni hatırlatsın. Benim sana olan dostluğumu… unutma.” Kendi boynundaki kolyeyi de gösterir ve hafif tebessüm eder Selene’nın gözlerinden yaşlar süzülür. Elleri titreyerek kolyeyi boynuna takar. Selene (yumuşak bir sesle): “Sana söz veriyorum Ragnar… Asla unutmayacağım.” Bir anlık sessizlik olur. Ragnar, gözlerini kapatır ve derin bir nefes alır.Selene ise kolyeye dokunarak onun yanında oturur. İkisi de bu anın, hayatlarının en değerli hatırası olduğunu bilmeden geleceğe yürümektedir. --- 👉 Böylece o kolye, yıllar sonra düşmanlıkları kızıştığında bile aralarındaki bağın sessiz bir sembolü olarak kalır. Ragnar’ın izine ve Selene’nın kolyesine bakıldığında, geçmişteki dostluk hep hatırlanır.
Ragnar’ın yüzünde kalan bıçak izi, sadece bir yara değil, aynı zamanda Selene ile dostluklarının sembolüdür. Ne zaman aynaya baksa, o günü ve Selene için aldığı yarayı hatırlar.Ama yıllar sonra, ailelerin düşmanlığı başladığında… O yara, artık Selena’yı koruduğu günün değil, kaybettikleri dostluğun ve yaşadıkları ihanetin sembolü hâline gelir.
