okumalar🌺🌼
_______________________________________
Beğenmeyi,oy atmağı,yorum yapmayı ve takip etmeyi unutmayın☺️🖤🖤
_______________________________________
O adımın babası söze girdi
"Allahın emri,peygamberin kavli ile kızınız Lunayı"
dediği gibi kapı çalındı,normal olarak gidip kapıyı benim açmam lazımdı,mutfakdan çıkdığım gibi,o adamla göz-göze geldim,geldim dememe bakmayın 1-saliselik bir göz tokuşmasıydı.
Mutfakdan çıkıp kapıya doğru ilerledim ve kapıyı açdım,açdığım gibi karşımda Baranı gördüm,gördüğüm gibi kapıyı çarpıp kapatdım ve arkamı dönerek kapıya yaslandım yüzümde şaşkınlık vardı.
Kapının sesini duydukları.için bir anda her kes bana bakdı,o adam aniden kalktı ve şaşkınca "bir şey mi? oldu"diye sordu.Ben bir cevap veremeden Baran bağırmaya başladı.
"Luna!aç kapıyı"
Bu sesi duyan o adamın kaşı çatıldı
hemen yanıma geldi beni hafifce itdirerek kapıyı açtı ve karşısında Baranı gördü.Baranın elinde çiçek ve yanında da ailesi vardı .Bunu gördüğü gibi arkaya döndü ne olup bitdiğini sorgular gibi babama bakdı.
Baran babama bakarak dedi
"Avşar amca?!bu ne demek?!"
O,adam yumruğunu sıkıp Baranın üsdüne ben göstereceğim ne olduğunu der gibi gidiyordu ki,babam izin vermedi.Baranın kolundan tutdu ve dedi:
"Baranla ben konuşacağım,sizde gidin Yağız"
Yağız Baranın babasıydı,Baranla babam konuşmaya,baranın ailesi ise evlerine gitdi.Bende mutfağa geçdim kızlar yine kapı dinliyorlardı elbet.İkiside şaşkın halde bana bakıyorlardı.Onlarda ne olup bitdiğini anlamamışdı.Geçip her birimiz bir yere oturduk,Mona olanları Sofiyaya anlatıyordu.Sofya deliye dönmüşdü.Oraya geliyorum diye tutdurmuşdu.Sofiyanın evi zaten yakındı 5 dakikadan sonra kapı çalındı belli ki,Sofiyaydı çıkıp kapıyı açmağa gitdim.
Sofiyanın ağzında maskeyle bitkin gözleriyle bana bakıyordu,onunla birlikde mufağa geçdik.Her birimiz bir sandalyede oturmuş,mal-mal bir birimizin suratına bakıyorduk arada Sofiyanın hapşurması ile sesizlik bozuluyordu.Misafirlerin yanında annem vardı.Babam hayla gelmemişdi.Bir anda mutfağın kapısı açıldı.O adam tam karşımızdaydı,neden bilmiyorum amma afallamışdım.Birden söze dahil oldu:
"Merhaba,nasılsınız kızlar"
Mona onun yüzüne sana ne der gibi bakıyordu.Sofiya ise amına koyayım görmüyürmusun hastayım anlamlı bakışını atıyordu.Birden ne hikmetse kendini tanışdırmak aklına gelmişdi.
"Bu arada kendimi tanıştıramadım ben Aras"
Narin hemen kinayeli bir şekilde dedi:
"Memnun olduk"
Sofiya onun oturması için masaya davet etdi.O ise rahatınız bozulmasın diyerek kabul etmedi.Ben ise olanları dinliyor sesimi çıkartmıyordum.Birden Aras bana hitaben dedi:
"Pek konuşkan değilsin qaliba"
benim cevap vermeme gerek kalmadan Mona lafa girdi.
"Tanımadığımız insanlarla pek konuşmayızda!"
O ise mimiksiz bir şekilde cevapladı:
"Tanşıyoruz işde"
Birden kapı tıklandı hemen ayağa kalkdım,Arasın yanından hızlıca geçip kapıyı açmak için mutfakdan çıkıp salona geçip kapıya doğru ilerledim.Açdığımda karşımda babam vardı.Arasın ailesi baya bir zaman beklemişdi.Bu kadar ısrarcı olmalarının sebebini merak ediyordum.Babam gidip koltukda oturdu.Aras da kendi yerini almışdı.Hemen kızların yanına geçdim.Sofiya kafasını Monanın kucağına koymuş uzanıyor.Narin ise,Sofiyaya ilaç hazırlıyordu.
"Ya kızlar baya-baya elden gidiyorum ben"
Mona cevap verdi:
"İyi tarafından bak,Aras olmasaydı bu gün Baranla sözleniyordun"
Narin sözü devr aldı:
"Ne fark eder kız zorla evleniyor"
amma mona bir tarafdan doğru söylüyordu eğer Aras olmasaydı Baranla evleniyor olacakdım yani sözleniyor.Kafam karışmışdı ne düşüneceğimi bilmiyordum.O sırada Arasın babası yarım kalan sözünü tamamladı.
"Allahın emri peygamberin kavli ile kızınız Lunayı oğlumuz Arasa istiyorsuz"
bir az geçmeden babamdan beklenen cevap geliyor ve beni Arasa verdiğini beyan ediyordu.
🖤🖤
Artık yüzük takma mersimi gelmişdi,ben içeriye geçiyorum.Takılan yüzük ,çok pahalı olduğu belliydi.Takı fastı da bitdikden sonra Aras ve ailesi gidiyorlar.Onlar gitdikden sonra ortalığı toplayıp odama geçidim.Yatağıma uzandım.Saatlerce yüzüğe bakdım.Yüzüğü takı olarak kulanırlar ya,bu benim için takı deyil adeta kelepçeydi.
🖤🖤🖤
Sabah olmuşdu annemin beni çağırmasıyla uyandım.Birden kapı açıldı.Kafamı yorganın altına sokdum ve dedim.
"Anne!Hafda sonu ders yok.5 dakika daha"
bir öksürmeyle tiksindim.Hemen kafamı yorganın altından çıkardım.Kafamın üstündeki Arasdı.
Kollarını göğüsünde kavuşdurmuş,duvara yaslanmış sırıtıyordu.
"Kalk prenses,kahvaltıya gideceğiz"
Onu gördüğümde yüzüm düşdü,hemen ona cevap verdim.
"Bana ne! gidersen git!"
"Birlikde gideceğiz!güzelim"
"Bundan benim niye haberim yok!?"
"Artık oldu,kalk hadi hazırlan"
O odadan çıkdıkdan sonra arkadaş grupumuza yazdım
Beyinimiz yok amma,salak da değiliz grupu
luna:kızlar Aras geldi
Mona:normal,dün akşam sözlendiniz.
sofiya:ne için gelmiş pekiya?
luna:beni kahvaltı için dışarıya çıkarıcakmış
mona:ne güzel işde
luna:ben gitmek istemiyorum amma
sofiya:ne yani şu an Baranla sözlü mü olmak isdiyorsun?
luna:ne alakası var?
mona:çok alakası var.
Sofiya:eğer o Aras denilen o adam olmasaydı şu an Baranla sözlü olurdun
Luna:ne yapayım gidiyimde teşekkür edeyimmi?
mona:Narin nerde allah aşkına
Sogiya: ona zam gelmiş o yüzdendir.
Narin:yo ne alakası var burdayım okuyorum işde yazışmaları
Mona:ay zahmet etmeseydin ya.
Narin:taşşak geçmeği bırak be mon
Luna:çok yardımcı oluyorsunuz çok sağolun
Sofiya :değmez canım
Luna:pff
Luna çevrimdışı
Narin:alın işde kız küsdü be,😓
Narin çevrimdışı
Mona:bu neyin tripi be ag
Sofiya:allah akıl fikir versin
Canım kankalarımdan hayır gelmeyeceğini anladım ve hazırlanmak için dolabın kapağını açdım bir şeyler seçip hemen aşağıya inmem lazımdı.
üstümü giyindim,saçımı açık bırakdım,

aşağı indiğimde Arasla annemi konuşurken gördüm.Sem sert görünen Aras,ana kuzusuna dönmüşdü.Arası pek iyi tanımıyordum ancak yüzündeki sertlik kalbime inmeler gelmesine sebep oluyordu.Aras beni görünce ilk önce başdan aşağı beni süzdü ve dedi:
"Leydim de hazır.Biz artık gidelim.REYHAN ANNE "
reyhan anne lafını üsdüne basdırarak söylüyordu bu bir az bana garip geliyordu.Dışarıy çıkdığımızda Arasın telefonu çaldı.Bir süre onla konuşdu,konuşa konuşa arabaya bindi.Konuşma süresince kardeşim diyip duruyordu konuşması bitdikden sonra dayanamayıp sordum
"Sizin kardeşiniz mi var?"
"öncelikle sizleri bırak ve kardeşim var"
galiba siz le konuşmam onu rahatsız etmişdi derin bir nefes verdikden sonra dedi
"Arayan kardeşim değil sağ kolum olan Emirdi"
Mafyamı bu? ne sağ kolu be
,bir az sonra arabaya bindik yol boyunca diken üstünde oturuyormuş gibi rahatsızdım.Sonra bir restoranın önünde durduk.İndiğimiz gibi gelip benim elimden tutdu.Bundan rahatsız olduğum için elimi onun elinden çekdim.O buna çok sinirlenmişdi.Yüzüme bakdı ve dedi:
"Biliyorum,her şey ani oldu amma sen benim sözlümsün!Buna alışsan iyi olacak"
alışmayacakdım bir şekilde allah bana yardımcı olacak ve ondan kurtulacakdım
🖤🖤🖤
kahvaltı aslında 4/4 dü ancak nerdeyse hiç yemek yememişdim,Aras zaten kafasını yemeğe gömmüşdü.Aslında böyle daha iyiydi sesini bile duymak istemiyordum, ondan tiksiniyordum desem yeriydi.Yemeği bitirdikden sonra beni eve götürdü.Zor bi sabahdı yarında ders vardı,çalışmam lazımdı.Odama geçiyordum ki,Aras bana seslendi.
"Yarın sabah hazır ol,ben gelip seni alacağım"
şaşırmışdım yarın sabah dersim vardı,yoksa bundan sonra ders hayatım bitmişmiydi.Sabah beni nereye götürecekdi.Kalbim duracak gibi olmuşdu.Bu adam baya-baya beni kelepçelemişdi.Dayanamadım ve sordum.
"Yarın sabah benim dersim var"
"Okula ben bırakacağım seni"
içime su serpilmedi değildi ancak yinede korkmuşdum
nası ya bundan sonra böyle mi? olacak,her an,her saniye peşimdemi olacakdı.İçmdeki düşünceleri bir kenara koyup Arası umursamadan odama geçdim.Sabah her şey başka olacakdı.Üzerimi değişdirdikden sonra mutfağa annemin yanına geçdim.Mantı yapdığını gördüğümde bende ona yardım etmeğe başladım.Neden bilmiyorum ancak annem benim yüzüme bile bakmıyordu sanki benden utanıyormuş gibi
"Anne bir şey mi oldu?"
dediğim anda ağlamağa başladı ve bana sarıldı
"Anne ne oldu? birine bir şey mi oldu?"
"Üzür dilerim kızım"
"Neden üzür diliyorsun? birine bir şeymi oldu?
"Koruyamadım"
hönkürerek devam etdi
"Seni koruyamadım"
şaşırmışdım annemin bu tepkisine,bu kadar üzülmesi beni üzüyordu.
"Annem,sen beni bu yaşıma kadar koruyup büyütmüşsün zaten"
"Gözümün önünde seni zorla evlendiriyor be kızım"
"Annem Allah yazdıysa yaşanacak,allah büyükdür"
kapı çalındı akşama az kalmışdı gökyüzü karalmaya başlamışdı.Babam içeriye bağıra-bağıra girdi.
annemin yüzüne şaşkınca bakıyordum....
_______________________________________
Bölümün sonuna geldik,yeni bölümde görüşmek üzere🌺🙃
_______________________________________
Beğenmeyi, oy atmağı,yorum yapmağı ve takip etmeği unutmayın🌼🌼
_______________________________________
