Yeni bölüme hoş geldiniz inşallah beğenirsiniz iyi okumalar 🌼🌼🌼
____________________________________
Gölgeyi gördüğümde çok tedirgin olmuşdum.Arkamı döndüğümde saplantılı aşığım olan Baranı gördüm.O beni bir çok defa babamdan isdemiş ancak vermemişdi.Sebebi babamın beni sevmesi değildi elbetde.O zengin damat isdiyordu.Amma nerde kim bana bakar ki,asılında bu benim işime yarıyordu çünki Barandan nefret ediyordum.
Baran konuşmağa başladı sözleri okadar emindi ki,bir an içme şüphe düşmüdü,bu cesareti nereden alıyordu?!
"Luna sen artık benimsin(kolundan sertçe tutar) bunu aklına sok"
"ben senin hiçbirşeyinim,kendine gel"
(Lunanın kulağına yakınlaşır)"akşam göreceğiz"
kolunu brakır ve gider...
Bu kadar nasıl eminmiş gibi konuşa biliyor ki,dedim içimden ,artık gözünü karartmışdı.Gözünü karartan,onu cesaretlendiren neydi diye düşünüyordum tek isdediğim eve gitmekdi,çok fazla yolum kalmamışdı biliyordum ancak o yol bir ömürmüş gibi sürüyordu düşünmekden başım ağrımaya başlamışdı...
💫
Eve geldim kapıyı açdığımda ev çok düzenli,ve çok güzel kokular hiss ediyordum.İçimden allaha yalvarıyordum bu hazırlıkla Baranın dedikleri arasında bir ilişgi olmasın diye.
Mutfağa girdiğimde annem yüzüme bakmadan dedi
"yemeğini ye ve hazırlan akşam seni istemeğe gelecekler"
Tam ağzımı açacakken susdurdu
"çık hazırlanmaya başla"
kendi odama geçdim bir süre boş-boş aynaya bakıyordum,ağlıyordum göz yaşlarım istemsizce akıyordu birden kapı açıldı.Babam içeriye girdi
"Lan!sen nedem hazır değilsin!Çabuk hazırlan akşam oluyor,bir azdan gelirler"
babama itiraz edemezdim sadece başımla onu onayladım.
sonra dolabı açdım Melisadan aldığım çok güzel elbiseyi giyindim.

Saçlarım düz olduğu için açık bırakdım.
sonra salona geçdim annem beni görünce bir az yüzü düşdü, elbetde düşecekdi babam beni zorla evlendiriyordu .
Aslında hiçbirşeyden korkmuyordum ancak Baranla bir gelecek düşünmek,onun yüzünü zorla her gün görmek düşüncesi midemi bulandırıyordu.
Ben evin telefonundan kızları aradım,Narin ve Mona geldiler sadece sofiya yokdu.
Çok geçmemişdi kızlar artık eve varmışdı,Onlarla birlikde anneme yardım ediyordum birden kapı zili basıldı,bu ses kıyamet alameti olan zurun sesi gibiydi.Sanki ölüm meleğim gelmişdi.Kalbim hızla atmağa başladı.Babamın sesi birden kulağımda yankılandı.
"Geldiler!gidip kapıyı aç luna"
sesi okadar sert değildi ancak yumuşakda değildi,bağırmıyordu ancak sesi kulağımda yankı yapmışdı.
Hemen gidib kapıyı açdım,gördüğüm manzara,(yani adam)beni şoka uğradı
5 dakika resmen adamla bakışıyordum. Birden annesi bana seslendi
"Kızım bizi içeriye davet etmiyecekmisin?"
Şokdan ayılmam bir az geç olmuşdu doğru,kadının sorusunu cevapladım
"çok üzür dilerim buyurun"
onlarda içeriye geçdi ben se mutfağa geçdim,mutfakda Narin ve Mona vardı onlara söylediğim Baran değil oldu.Şaşkınca yüzüme bakıyorlardı.Açıklamaya başladım
"kızlar dedim ya size Baran beni isdemeye gelecek bu sefer çok ciddi konuşdu"dedim ve susdum hemen ortaya Mona atladı ve cevap verdi
"nasıl o değil?! kızım bu kim pekiya?Tanıyormusun,ilişkin varmı?"
hemen cevapladım
"saçmalama Mon siz her şeyimi zaten biliyorsunuz,şimdiye kadar sizden ne gizledim"
Narin lafa daldı
"E kızım bu kim pekiya?"
" nerden bileyim,her halde görmüş, beyenmiş,gelmiş işte"
laf altında kalırmı hiç narin hemen cevap hazır
"kızım bu seni nerde görecek?!ha!pencereden bir dışarıya bak" dedi ve dışarıyı gösterip devam etdi"bu araba senin komple organların kadar!haberin var mı?!kimdir nesidir bilmiyorsun?!birde!"
"ne yapayım narin? ha! bilmiyordum zaten Baranın geleceğini sanmışdım"
"bak luna!seni suçlamıyorum bu adam öyle böyle adam olamaz.Senin babanla alakası zaten hiç olamaz.Seni nerde görebilir ki?"
dediğinde anılar canlanmağa başlamışdı.Narinle okula giderken bir araba görmüşdük,bu ya oysa dedim ve arabaya bakdım aynı değildi.Akılımdekileri kızlara anlatdım.
mona lafa girdi:
"demek ki biz onu tanımasakda,o bizi tanıyor,yani görmüş"
"yani tam olarak öyle diyemeyiz ancak neyse"
"Senin zaten babanın amacı para,hayatı para, bu adamın her şeyi para,onada fırsat olmuş"
biz öyle konuşurken içeriye annem geldi ve söze başladı:
"kızım kahveleri hazırla getir"
yüzü okadar düşükdü ki,resmen elinde olsa kaçıracak mış gibi bakıyordu,amma o bakışlarının bana ne kadar güç ve cesaret verdiğinin farkında değildi.Birden aklıma dank etdi.Bu adamların nasıl kahve içdiğini nasıl anlayacakdım ki?!lanet olsun!o an aklıma bir şey geldi
"kızlar biriniz gidib nasıl kahve içeceklerini sorsanıza"
dedim yalnız bizimkililer razı olurmu hemen
"Ya saçmalama biz niye gidiyoruz git kendin al işde allah allah seni istemeye geldiler bizi değil "
"Yaa... hadi...lütfen"
"Ya saçmalama Mona gitsin,o aramızda ki en cesurumuz"
"Pardonda yine niye bana kitlendi olay?!"
"Mona lütfen canım nolurr..."
onun gözlerine yalvarırcasına bakdım belli ki, bana kıyamamışdı
"Gider,giderim,off"
"Aşkımsın,çok sağol"
Mona içeriye geçdiğinde bizde onları izliyorduk,o adam Monayı gördüğünde ilk şaşırdı belli ki,beni bekliyordu,ondan etkilenmedim değildi ancak,gençliğimi elimden alan adam ola bilirdi.Aslında o olmasaydı belkide şu an içeride Baran oturuyordu,onun olmasındansa bu adamın olması daha iyiydi.Mona onlardan nasıl içeceğini sordu her biri farklı şeyler dedi az kalısın,belli ki, çok dengeli bir aileydiler Mona içeriye geldiğinde yüzüne bakdım resmen stem edercesine bana bakıyordu,resmen restorande ki, garson gibi gidip sipariş almışdı.
"Bana bak!Luna"
sesi çok sert çıkmışdı sözünü kesmeden devam etdi
"Gelecekde çocuğunuz olduğunda benim ismimi koyacaksın tamammı!"
gülmek geldi bir an amma içindeki durum aklıma geldiğinde susdum ve başımı yukarı aşağı yelledim.
"Ay sonra isim seçeriz,aklımda tuta bildinmi dediklerini?"
Mona şaşkınca cevap verdi siz tutacakdınız sandım dediğinde lafa atladım
"Nasıl yani?Ciddiymisin? bir daha almak zorunda kalmayalım lütfen"
Mona alaycı bakışlarla cevap verdi
"Ya sizce ben salakmıyım ha..(dedi kıkırdıyarak)ses kaydına aldım"
buna dayanamayıp 3 müz de gülmüşdük.Sonrasında ben kahveleri yapmaya başlamışdım çoğu sadeydi aslında aklımızda tuta bilirmişiz... dedim içimden.Kahveyi ocağa pişmeye koydum arkama baktığımda
kızlar yokdu 2 si de daltonlar gibi kapıya dizilmişdi

aynıydık zaten onlarla 4 arkadaşdık sadece Sofiya eksikdi.Oda hasta olduğu için gelememişdi.Birden ne hikmetse kızlar yanıma geldi.Kahveleri dökmeye yardımcı oluyorlardı

kahveleri dökdükden sonra içeriye götürüyordum ki,Narin beni durdurdu
"Bak luna bu kahvelerin yanındaki çikolatalar var ya..
eee dercesine bakdım ona
"onların yanındaki lokumların hepsi sağa bakıyor,bir tanesi solda onu o adama vereceksin"
"neden?"
"Bilmem,annen öyle dedi"
şaşırmışdım anem hangi ara söyemişdi ki?
içeriye geçdim her kese kahvelerini verdim,her kes dememe bakmayın erkek tarafı 3 kişiydi zaten.Neyse Narinin dediği gibi solda olan lokumlu kahveyi o adama verdim.Hiç durmadan içeriye geçdim(mutfağa)
Ben geçdikden sonra kızlar dalton vaziyyetlerine geri döndüler,ve benide çağırdılar.Ne olduğunu anlamadan bakdım.O adam bizim bakdığımızı biliyordu diye daha bakmayıb içeri geçdim.Birden bizimkilerden kıkırtı çıkdı.
Hemen içeri geçdiler ne oluyor diye onlardan sordum kıkırdıyarak Narin cevap verdi.
"Ben kahveye tuz koydum" dedi gülerek.Buna çok sinirlenmişdim!
"Narin ne demek tuz koydum!"
Narin meraklı gözlerle bana bakdı
"Ben isdiyerek evlenmiyorum!Zorla evlendiriliyorum!kendine gel!"
"Luna ben....ben"
"Ya Mona bu salağı anladım bu hep böyle, sen nereye bakıyordun!Neden izin verdin?!"
"Vallahi haberim yokdu sen içeri geçdikden sonra söyledi"
Her neyse der gibi kafamı salladım.İçeriden bir ses geldi.
Allahın emri,peygamberin kavli ile
dendiği an kapı çalındı...
_______________________________________
Okuduğunuz için çok teşekür ederim❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
Yazdığım tarihe göre 8 mart.Bu yüzden her birinizin bayramını tebrik ediyorum🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼
Beğenip,takip edib oy bırakırsanız çok memnun olurum.Kendinize iyi bakın
