Alarmımın sesi ile birlikte gözlerimi yavaş yavaş araladım ve Alarmımı kapattım. Hemen yatağımdan kalkıp banyoya gittim saat henüz yediydi eğitim dokuz da başlayacaktı. Bir insan akıl hastanesinde çalışmak için bu kadar can atamazdı ama ben çalışmak istiyorum çünkü o insanlara yardım etmek istiyorum. Banyodan çıkıp üstüme sportif bir kıyafet giydim.
Kol Çantama bir kaç tane psikolog kitabımı atıp. Ayakkabılarımı giydim ve aşağı indim. Bugün yürüyerek gidecektim çünkü daha bir buçuk saatim vardı. Bugün eğitimimin 3. Haftasıydı kursta sadece dört arkadaşım vardı. Sevim,Derya,Gökalp ve Bora hepsiyle diğerlerinden daha iyi bir durumdaydık yani sınav da derece olarak daha yüksek bir puan almıştık. Hastanenin önüne geldiğim de kapının girişinde beni bekliyorlardı Sevim beni görünce diğerlerine beni işaret etti ve dördü de benim yanıma doğru gelmeye başladılar ben de onlara doğru yürüdüm. Bugün ki eğitimimiz akıl hastanesindeydi katları gezip burada ki doktorlar ile röportaj yapacaktık.
Çocuklar yanıma geldiğinde Derya koluma girdi ve "Açelya Nerde kaldın be kızım kaç saattir seni bekliyoruz. " Deryaya bakıp güldüm sonra Gökalp konuşmaya başladı "Bugün ki eğitim için hazır mıyız,gençler? " hepimiz aynı anda güldük ve yavaş yavaş hastaneye doğru ilerledik herkes hastanenin girişin de hocayı bekliyordu . Biz de onların yanına geçtik. Gökalp ve Derya üç senedir beraberdiler ikisi de yirmi beş yaşındaydı. Bora ve Sevim ise burada tanışmışlardı yani üç haftadır beraberdiler . Onları mutlu görmek beni de mutlu ediyordu .
Yarım saatlik bir beklemenin sonun da Oğuz hoca geldi ve teker teker kartlarımızı verdi ,biz de içeri geçtik.
DERYA TEKİN :25
AÇELYA KAYA:24
SEVİM KIRCALI:23
GÖKALP ALTUN:25
BORA AYDIN:24
